The Jeff Healey Band - See the Light (1988)

Blijft een lekkere en onpretentieuze plaat. Zijn stem is niet echt bijzonder te noemen, en de drummer is af en toe nogal een houthakker, maar het gitaarspel is heerlijk, de keuze van nummers is goed tot zeer goed, en als geheel ademt het album een frisheid en een zin om eens een lekker knallende plaat te maken die mij nog altijd aanspreken.

Jeff Healey, de man die zijn elektrische gitaar bespeelde alsof het een lap steel was. Door zijn blindheid leerde hij zichzelf op die manier gitaar spelen. Volstrekt uniek als je het mij vraagt. Zijn geluid was daarmee niet direct uniek, maar wel herkenbaar. ”See the Light” is een stevig bluesalbum met een rocksausje. Healey gaat geregeld flink tekeer op zijn gitaar, al moet ik wel zeggen dat de ballads aan de brave kant zijn, maar desalniettemin zeer genietbaar. Het instrumentale ”Nice Problem to Have” laat goed horen hoe bluesy Jeff Healey kan klinken gebruikmakend van zijn unieke techniek. Ook de bewerking van ZZ Top’s ”Blue Jean Blues” is er eentje om van te smullen. Maar het prijsnummer blijft wat mij betreft de titeltrack. Heerlijke wah-wah effecten op zijn gitaar maakt het een heerlijk stuwend bluesrocknummer. ”See the Light” is niet nieuw, het is een aanvulling binnen het bluesrock genre, maar het is wel een album dat ontzettend lekker klinkt en dat is voor mij voldoende. Healey is helaas niet meer onder ons, maar ”See the Light” is wat mij betreft wel een hoogtepunt uit zijn oeuvre en een mooie nagedachtenis aan een gitarist met een unieke techniek. R.I.P.

Het blijft nog steeds een goed album en een fantastische artiest.
Ooit in 2003 nog naar Healey's in Toronto geweest en in de pauze van een jam sessie nog met hem een biertje gedronken aan de bar. Hij vertelde nog dat hij regelmatig in Nederland was geweest. Was een leuke avond. Zonde dat hij er niet meer is.