10cc - The Best of 1975 - 1977 (1977)

De eerste 5 tracks zijn van The Original Soundtrack.

Ik vind dit wel grappig bedacht, heeft de band zelf in een onderlinge verstandhouding dit zo gedaan. Dan heeft het de waarde vanuit de componisten. Ik ben altijd geneigd te vragen waarom per se deze nummers. Heeft de platenmaatschappij maar eens willekeurig wat bij elkaar geraapt, heeft het minder waarde.

Als 10cc een daadwerkelijke Best Of 1975-1977 hadden willen uitgeven, ontbreekt n.b. van The Original Soundtrack Life is a Minestrone, van How dare you! ontbreekt de klassieker I'm mandy fly me en van Deceptive bands ontbreken The things we do for love en Goodmorning judge.

Gaat het niet om de hits maar om fraaie album tracks, had de compilatie uiteraard ook gemogen, graag zelfs, maar dan moet je het niet Best Of noemen. Het is nu een beetje van allebei, I'm not in love en Art for Art's sake zijn dan aanwezig.

Maar dan blijft mijn vraag staan, wie heeft deze compilatie waarom samengesteld. Beter is de drie betreffende albums te kopen en een compilatie naar eigen smaak te maken, indien gewenst.

Voor een echte kennismaking met de beste hits van 10cc is er natuurlijk Greatest Hits 1972-1978

Hmm, dit is wel een heel wonderlijke compilatie. Ik ken 'm helemaal niet, en ik beschouw mezelf toch wel een beetje als een über-fan van 10cc. Volgens Discogs wel een Nederlandse uitgave, die daarna uitsluitend alleen nog in Taiwan (!) en Griekenland (!!, vier jaar later) is uitgebracht.

Tracks van drie albums, waarvan er twee met de vier kernleden zijn gemaakt, en de laatste alleen met Stewart en Gouldman. Dat oudere nummers als Donna, Rubber bullets en Wall Street Shuffle ontbreken, kan ik nog bevatten, omdat die aanvankelijk op het kleine UK-label van Jonathan King waren uitgebracht. Hoewel dat twee jaar later kennelijk geen probleem meer was, gezien de veel vollediger compilatie waar musician hierboven op doelt...

Net als hij denk ik bij zo'n release: what's the point? Op wie is deze compilatie gericht? Mensen die geen geld overhebben voor alle drie de albums (waarvan de aanschaf overigens voor iedere rechtgeaarde popliefhebber zeer aan te bevelen is)? Maar die krijg je volgens mij niet over de streep als de hierboven al genoemde sleutelnummers ontbreken.

Ik juich het opnemen van ultieme 10cc-albumtracks als Une nuit à Paris en Feel the benefit bijzonder toe, maar dit blijft een merkwaardig allegaartje, dat inderdaad op twee gedachten lijkt te hinken. Al staat de kwaliteit van de afzonderlijke tracks buiten kijf.

Speelduur is trouwens bijna een uur, dat is op zich wel waar voor je geld. Al moet je je afvragen in hoeverre en plaatkant van bijna een half uur de geluidskwaliteit negatief beïnvloedt.