menu

Whitney - Forever Turned Around (2019)

mijn stem
3,59 (39)
39 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Secretly Canadian

  1. Giving Up (3:10)
  2. Used to Be Lonely (3:48)
  3. Before I Know It (2:33)
  4. Song for Ty (2:47)
  5. Valleys (My Love) (3:56)
  6. Rhododendron (2:06)
  7. My Life Alone (3:10)
  8. Day & Night (2:42)
  9. Friend of Mine (4:09)
  10. Forever Turned Around (3:59)
totale tijdsduur: 32:20
zoeken in:
avatar van E-Clect-Eddy
4,0
geplaatst:
Verrassing, de band bestaat nog! en zit ook nog bij hetzelfde label, had ik niet verwacht!

Giving Up is de eerste single van het nieuwe album, de opvolger van het prachtige debuut Light Upon the Lake (2016). De single klinkt zeer vertrouwd, in het verlengde van het debuut.

In 2017 verscheen nog een album met de demos van het debuut plus twee nieuwe nummers, al was de ene een cover.

avatar van VladTheImpaler
4,5
geplaatst:
EEIIINNDEEELIIJKKKK! Ik kijk hier zo zwaar naar uit! Giving Up klinkt in ieder geval al vertrouwd gelukzalig.


avatar van coldwarkids
geplaatst:
Giving Up is wel een heel erg mooie single waar ze mee terug komen!


avatar van VladTheImpaler
4,5
geplaatst:
Meteen weer raak

avatar van Mathough
4,0
geplaatst:

Wat een heerlijk dromerig nummer zeg!

avatar van E-Clect-Eddy
4,0
geplaatst:
Helaas, ook deze tweede single heeft niet de impact die diverse nummers/singles van het debuut hadden.


avatar van thetinderstick
Prachtige nieuwe singles! Sound borduurt inderdaad voort op het debuut. Maar de blazers, gitaarlijntjes, dromerige zang, heerlijk. Fijn dat dit album er toch gaat komen (een doorstart van Smith Westerns zal er wel nooit meer van gaan komen..)

avatar van Lura
3,0
Afgelopen weekend was de groep Whitney nog te zien op Pukkelpop en Lowlands. Het gaat de groep behoorlijk voor de wind. In 2015 formeerden ex-Smith Westerns gitarist Max Kakacek en hun zingende drummer Julien Ehrlich samen met hun toetsenist tijdens tournees Ziyad Asrarde de band Whitney. Hun in pop en soul van de jaren zestig en zeventig gewortelde muziek kon meteen rekenen op de nodige radio airplay. Zelf moest ik erg wennen aan de hoge, bijna vrouwelijke zang van Ehrlich. In eerste instantie irriteerde die me net zoals dat de zang van de broertjes Alessi (bekend van Oh, Lori) in de jaren zeventig ooit deed. Door hun retromuziek klinken ook wel wat moderne invloeden. Ook bezit hun muziek een positieve vibe, waarop je eventueel kunt wegdromen. Een belangrijke rol is weggelegd voor de blazers, maar hoor je ook mooie bijdrages op gitaar en Wurlitzer piano. Halverwege vormt Rhododendron een kort instrumentaal intermezzo. De productie van Bradley Cook (Hand Habits, Hiss Golden Messenger) en Jonathan Rado (Weyes Blood, Father John Misty) had van mij wel wat spannender mogen zijn.

Whitney live:

18-11 AMSTERDAM: Paradiso
19-11 BRUSSEL: AB

Rudi1984
Het was alleen wel een vreselijk saai, belegen optreden op Lowlands. Ik ben halverwege weggelopen omdat het maar wat voortkabbelde.

avatar van E-Clect-Eddy
4,0
Bij het debuut waren het 2 á 3 nummers die mij steeds dieper het album introkken en uiteindelijk deden omarmen en zo een Top 5 plek gunde in mijn album eindlijst van 2016. Ik denk niet dat dit keer zal gebeuren, misschien... de melancholische hartenpijn van het debuut lijkt wat weg te ebben.

Alle trucjes van het debuut zijn hier op herhaling en de teksten en de uitwerking maken ditmaal minder indruk. Ze hebben als band nog altijd een vrij uniek geluid, alhoewel ik meen dat het iets aan het opschuiven is naar een (70s) West-Coast sound. En een nummer als Friend of Mine heeft Folk en Country Rock invloeden, ze experimenteren dus iets meer met hun geluid. Een prima album maar de verrassing is er wel vanaf na het debuut en het album met demos.

De nummers waar de blazer(s) een prominentere rol speelt bevallen nog het meest: van de 3 singles is de laatste dan ook mijn favoriet: Used To Be Lonely.

De tweede single Valleys (My Love) zou zo op het debuut passen.

Als ze hier weer een optreden komen doen ga ik zeker weer kijken... hun vorige optreden maakt veel indruk, alhoewel niet altijd om de juiste redenen.

avatar van VladTheImpaler
4,5
E-Clect-Eddy schreef:
Als ze hier weer een optreden komen doen ga ik zeker weer kijken... hun vorige optreden maakt veel indruk, alhoewel niet altijd om de juiste redenen.

18 november staan ze in Paradiso

avatar van overmars89
4,0
Whitney voor het eerst gezien een aantal jaar geleden op Lowlands. Erg genoten van hun energie en de laiback muziek. Sowieso houd ik van drummers die zingen . No Woman is ondertussen 1 van mijn meest favoriete nummers allertijden geworden. De vorige plaat vond ik aardig met een paar geweldige uitschieters. Dat heb ik nu weer. Een aantal nummers echt genieten, en een aantal wel oke.

Desalniettemin een heerlijke plaatje om van te genieten als je in het zonnetje in een hangmatje ligt.

avatar van coldwarkids
Rudi1984 schreef:
Het was alleen wel een vreselijk saai, belegen optreden op Lowlands. Ik ben halverwege weggelopen omdat het maar wat voortkabbelde.


Dat vond ik ook tijdens Lowlands 2016. Nu vind ik ze iets beter geworden met nummers als Giving Up en Valleys (My Love) maar of dat live ook is, betwijfel ik.

avatar van juvefc_robin
5,0
Ik word zo onwijs vrolijk van Whitney! Ook nr 2 is voor mij raak.

avatar van erwinz
4,0
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Whitney - Forever Turned Around - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Whitney - Forever Turned Around
De zomer verdwijnt langzaam maar zeker uit het land, maar met het tweede album van Whitney houd je het zonnige, lome en zorgeloze gevoel nog even vast

Het debuut van de Amerikaanse band Whitney was aan het eind van 2016 de grote verrassing in flink wat jaarlijstjes. Ik was in eerste instantie enthousiast over het album, maar het wat rommelig klinkende album wist mijn enthousiasme helaas niet vast te houden. Het na ruim drie jaar verschenen tweede album van de band uit Chicago klinkt een stuk beter. Whitney klinkt nog altijd onbezorgd en onbevangen, maar heeft haar geluid op fraaie wijze opgepoetst. Forever Turned Around biedt de zonnige verleiding van zijn voorganger, maar is in artistiek opzicht een stuk interessanter. Een mooi album om het vakantiegevoel nog even mee vast te houden.

Ik was ruim drie jaar geleden na een veelbelovende start uiteindelijk niet heel erg onder de indruk van Light Upon The Lake, het debuut van de Amerikaanse band Whitney. Veel critici en muziekliefhebbers en critici dachten daar anders over, want het album dook aan het eind van 2016 op in verrassend veel jaarlijstjes.

De band rond voormalige Smith Westerns leden Julien Ehrlich en Max Kakacek klonk ook in mijn oren heerlijk laid-back en zomers, maar de soulvolle 60’s en 70’s pop van de band bleef bij mij niet erg lang hangen. Bovendien vond ik het geluid op het album wat dof en ging de zang me op een gegeven moment tegen staan.

Het deze week verschenen tweede album van de band uit Chicago bevalt me een flink stuk beter. Forever Turned Around heeft een helderder, warmer en verzorgder geluid dan zijn voorganger en ook de zang op het album klinkt een stuk beter en staat me niet langer tegen. Whitney maakt ook op haar tweede album muziek die herinnert aan de soulvolle pop uit de jaren 60 en 70, met hier en daar wat flarden van de Bee Gees en Steely Dan, maar ook herinneringen aan andere blue-eyed soul uit deze decennia.

De band borduurt op haar tweede album nadrukkelijk voort op de muziek van het zo goed ontvangen debuut, maar heeft alles wel flink opgepoetst. De instrumentatie klinkt behoorlijk vol, zeker wanneer blazers en strijkers worden ingezet en in deze instrumentatie hebben invloeden uit de soul en de jazz aan terrein gewonnen, al put Whitney ook nog altijd uit de archieven van de folk.

Het is aan de ene kant een behoorlijk vol klinkende instrumentatie, maar Forever Turned Around is ook een subtiel klinkend album vol fraaie accenten, waartussen vooral de bijzondere fraaie en veelkleurige gitaarlijnen opvallen. Het met blazers, strijkers en wonderschone gitaarlijnen versierde geluid van de band past prachtig bij de falset zang op het album. Waar de zang me vorige keer na een paar keer horen wat tegen ging staan, klinkt het nu een stuk overtuigender.

Whitney heeft hoorbaar zorg besteed aan het opnemen van haar tweede album, waardoor Forever Turned Around veel beter klinkt dan de wat rommelige voorganger. Ondanks alle aandacht voor de instrumentatie en de productie klinkt het tweede album van Whitney gelukkig net zo loom, zonnig en zorgeloos als het debuut van de band uit Chicago, wat stevig bijdraagt aan de verleidingskracht van het album.

Na mijn mindere ervaringen met het debuut van Whitney had ik geen hele hoge verwachtingen, maar Forever Turned Around is echt een heerlijk album. Het is een album waarmee je de zomer nog een tijdje kunt vasthouden, maar het is ook een album dat prima in staat moet worden geacht om flink wat herfst- en winteravonden te verwarmen met songs die veel knapper in elkaar steken dan je bij eerste beluisteringen zult vermoeden. Erwin Zijleman

avatar van harencoor
4,0
Alhoewel je kan spreken van een herhaling van zetten is het geen 1 op 1 kopie van de vorige plaat. De instrumentatie is voller en de toonzetting wat melancholieker. Al met al weer een pracht album.

Gast
geplaatst: vandaag om 20:30 uur

geplaatst: vandaag om 20:30 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.