Morrissey - Your Arsenal (1992)

Your Arsenal is trouwens wel een woordspeling op ''Your Arse and All''.

De plaat zelf: één van zijn sterkste soloplaten (al kon Moz in de jaren 90 sowieso weinig fout doen), en wellicht één van zijn platen die echt als een huis staat. Mede door de productie van Mick Ronson (gitarist van Bowie's Spiders From Mars) rockt deze plaat de pan uit (dit is ook de eerste plaat waar supertandem Boz Boorer en Alain Whyte samen op spelen, een genot om te horen), en bevat het tevens een paar verwijzingen naar de oude (glamrock)helden van weleer, en creeert zo een soort mix van hardrock, rockabilly en glamrock.

- You're Gonna Need Someone on Your Side gebruikt de basis van The Buzzcocks' Strange Thing.
- Certain People I Know is een overduidelijke knipoog naar Ride A White Swan van T. Rex.
- Voor I Know It's Gonna Happen Someday heeft Morrissey duidelijk David Bowie's Rock & Roll Suicide als voorbeeld genomen.
Om de cirkel rond te maken zou Bowie dit nummer op zijn volgende plaat coveren, Black Tie White Noise. Hoewel ze rond deze tijd nog met elkaar bevriend waren (zo hadden ze in 1991 live een duet gezongen; T. Rex' Cosmic Dancer), zou dit later veranderen. In 1995 was Morrissey de support van Bowie, en dit zou uiteindelijk tot een fatale falling out lijden. Informatie hierover:
The reason Morrissey doesn't like Bowie goes back to when they were touring together. Apparently, Bowie was a little jealous of the send-off Morrissey was receiving when he finished his support so he arranged it so that Morrissey's last song was a Bowie cover. Halfway through singing it Bowie would come on stage and finish it off, and Morrissey would quietly skulk away without receiving any kind of ovation whatsoever.
Moz zelf hierover: Dailymotion - 1998 Moz About Bowie - a Muziek video

Morrisseys solo carriere komt hier echt op stoom en hij levert een geweldige plaat af met Your Arsenal. De eerste twee nummers bewijzen direct dat hij zich als een vis in het water voelt in een rocksetting. Als het prachtige We'll let you know voorbij is zit ik al drie nummers met een glimlach op mijn gezicht.

De beste tracks moeten dan zelfs nog komen: National Front Disco, We Hate It When Our Friends Become Succesful, Your The One For Me Fatty en Seasick, Yet Still docked.

Misschien nog net niet het niveau van het beste Smiths werk, maar absoluut beter dan het minste van die band.

Your Arsenal vind ik een zeer geslaagd Morrissey-album. Wat steviger rock waarmee hij goed aansluit bij de tijdgeest maar nog steeds breekbaar en emotioneel en er staat geen zwakke song op. De teksten zijn soms humoristisch, dan weer zwartgallig maar steeds raak en zijn gevoel voor pakkende melodieën alsook zijn stemgeluid (je moet er wel van houden) zijn ook hier in volle glorie te horen.