World's End Girlfriend - Hurtbreak Wonderland (2007)

Ik val direct met de deur in huis door eerst op ene negatief punt te wijzen:DANCE FOR BORDERLINE MISCANTHUS doet geen deugd aan de oren: waar het spannend begint met de krakende deur en de dreigende strijkers( doet sterk denken aan godspeed you black emperor ten tijde van yanqui UXO) verliest het zich snel in een draaikolk van chaos.

Dit gezegd zijnde:
Er zit een ongekende en vooral ongrijpbare schoonheid in het overige van HURTBREAK WONDERLAND: De ontroerende melancholie van RIVER WAS FILLED WITH STORIES, het organische karakter van GRASS ARK, de geordende chaos van het magistrale 100 YEARS OF CHOKE of het sprookjesachtige van GHOST OF A HORSE UNDER THE CHANDELIER. Ik plak er maar wat termen maar ik verbaas er mij over hoe uniek dit album klinkt; mijn muzikale reikwijdte gaat misschien niet zo ver maar ik denk dat Hurtbreak Wonderland zich met weinig andere artiesten laat vergelijken. het sterke aan dit album is dat het nu na vele luisterbeurten en maanden nog steeds okselfris klinkt en vooral intrigeert. Ook deze keer weer een pluim voor de prachtige illustratie.