Roger Hodgson - In the Eye of the Storm (1984)

Eens met de analyse van musician (fraaie details in dat verhaal!), zij het dat mijn waardering voor het album een stuk lager ligt. Ik hoor hier vooral de zelfverklaard miskende artiest die geen artiest meer is.

Waar zijn inbreng op Crime of the Century sprankelt en frisheid geeft, voelt het herhalen van het stramien (het terugkerende ritme van Dreamer) op dit album loodzwaar aan. En Only Because of You is toch niet meer dan een pathetische poging tot een 2e Fool's Overture. Natuurlijk was dit een album met de tijdgeest tegen, maar het lijkt gewoon of ik het ´chagrijn´ (zie recensie musician) er doorheen hoor. Het kan ook anders: de overgebleven Supertrampers hebben hierna toch nog wel een prima album neergelegd.