Ray Alder - What the Water Wants (2019)

Aanvankelijk was ik niet erg enthousiast over What The Water Wants en verdween deze plaat al snel in de platenkast om lange tijd niet meer tevoorschijn te komen. Nu ik hem zo'n 1,5 jaar later weer uit de kast pak en beluister ervaar ik dit album heel anders. Wellicht omdat ik het album nu wat meer los van zijn werk met Fates Warning kan beluisteren, al blijft de vergelijking soms onvermijdelijk.

Ray Alder presenteert op dit album tien compacte rocknummers die qua sfeer wel aan de muziek van zijn broodheer doen denken, maar waar veel franje vanaf gehaald is. Af en toe komt een riff voorbij die door Jim Matheos geschreven had kunnen zijn. Niet gek, aangezien Michael Abdow - met Alder verantwoordelijk voor het schrijven van de meeste nummers - als tourgitarist menig riff van de meester heeft nagespeeld.

Centraal staat uiteraard de zang van Ray Alder, die op dit album geweldige zangpartijen laat horen. De beste man heeft niet meer het bereik als in zijn jonge jaren, maar zijn stem heeft niets aan zeggingskracht verloren.