menu

Patrick Watson - Wave (2019)

mijn stem
3,94 (82)
82 stemmen

Canada
Pop / Rock
Label: Domino

  1. Dream for Dreaming (3:39)
  2. The Wave (4:16)
  3. Strange Rain (2:58)
  4. Melody Noir (3:14)
  5. Broken (4:37)
  6. Turn Out the Lights (4:14)
  7. Wild Flower (3:39)
  8. Look at You (3:12)
  9. Drive (3:27)
  10. Here Comes the River (4:13)
totale tijdsduur: 37:29
zoeken in:
avatar van muziekobsessie
4,5
zeer benieuwd naar dit album, ik volg patrick watson al vanaf het toen nog alleen maar in canada uitgekomen close to paradise(heb die ook nog op dat eerste cdlabel online gekocht destijds), en toen in het voorprogramma van "the dears" die band finaal van het podium speelde. Dream voor dreaming en vooral melodie noir klinken al lekker we zullen zien. mooi hoesje!

‘Wave’ is de opvolger van het album ‘Love Songs for Robots’ van Patrick Watson en verschijnt via Domino Records / Secret City. Dit zesde studioalbum gaat over het voelen dat een grote golf je omver slaat als je je realiseert dat alles wat je in je leven hebt in een oogwenk kan worden weggevaagd – en het leren over hoe je moet verdrinken in dat proces.
Tijdens het maken van ‘Wave’ verloor Patrick zijn moeder, zijn oude drummer verliet de band en hij en zijn partner gingen uit elkaar. Hij bracht overal zijn notitieboek mee naar toe en onder de golven componeerde hij deuntjes over melancholie. De nummers gaan over hoe je soms een liefdesliedje voor jezelf moet zingen als niemand anders dat wil, waardoor het geluid je kan dragen en je leert te vertrouwen waar je zal landen. ‘Wave’ is een persoonlijk, intiem en zijn meest bescheiden album geworden.
Patrick, reflecterend op de gebeurtenissen in zijn leven en het beginnen van zijn zangcarriere in het kerkkoor, over het album: ““It’s the difference between singing a solo at a stranger’s grave as a child and singing one at your own mother’s funeral.”

avatar van chevy93
Fijne, rustgevende eerste single. Lijkt door te gaan in lijn van zijn vorige met zijn dromerige sfeer.

avatar van VladTheImpaler
3,5
Eindelijk is er dan een album aangekondigd, aangezien Broken al in 2017 en Melody Noir in 2018 uit kwamen. Vooral Broken vond ik een prachtig nummer. Dream for Dreaming is een fijne nieuwe single.

avatar van brt
4,0
brt
Eerste track is al erg fijn, benieuwd naar de rest!

avatar van Ducoz
4,0
Ik heb hem vandaag helemaal gehoord, zij het in de winkel.
Mijn eerste gedachtes zijn dat dit een soort stapje terug is van Love Songs For Robots. Het geheel is weer wat kleiner en op het oppervlak minder electronisch.

Het is wél weer zoveelste plaat van Patrick Watson. Je verwacht niet compleet wat anders en dat wil je eigenlijk ook niet. Toch rest daar ergens het idee en gevoel van verzadiging. Denk dat het 'thuis' beter tot zijn recht zal komen, vermoed dat echt een avond/schermer plaat is die dan langzaam aan zijn schoonheid prijs geeft.

avatar van jrn
4,0
jrn
Vind Dream for Dreaming meer van hetzelfde, dit hebben we al meerdere keren van ‘m gehoord. Niet zo spannend. Wel mooi als altijd.

Verlang toch wel terug naar de inventiviteit van Adventures en eerdere platen.

avatar van Deckard
Nog niet gehoord maar op het concert in Amsterdam in augustus speelde hij veel nieuw werk en dat beviel me behoorlijk. Benieuwd naar de hele plaat

avatar van vinylbeleving
4,0
Ik ben Patrick Watson een plaat of twee terug wat kwijt geraakt. Vroeger veel naar zijn muziek geluisterd, maar overdaad of verzadiging lag altijd wat op de loer bij zijn albums. Het nieuwe album geprobeerd, maar het gaat nog wat langs me heen. Tot nu toe weet alleen Here Comes The River me echt te raken. Maar dat nummer is met z'n opbouw dan ook wel echt van een hemelbestormende schoonheid.

avatar van overmars89
4,0
Voor mij is het dan weer juist heel lang geleden dat ik naar een Patrick Watson album heb geluisterd. Deze plaat komt dan bij mij wel weer gelijk heel hard binnen! Inderdaad niet heel vernieuwend wat Patrick hier doet. Maar zo op eerste gehoor toch weer een heerlijke plaat voor de donkere herfstdagen!

avatar van aERodynamIC
3,5
Niks nieuws aan de Watson horizon.

Stemmige nummers, sfeervol en goed passend bij dit jaargetijde. Echt raken doet het me niet (meer), maar ik vind het wel goed verder, en dat gaat wel vaker op voor zijn werk.

avatar van jrn
4,0
jrn
Stukje duiding.

avatar van Chameleon Day
4,5
Even kort voor nu: .... prachtplaat!

avatar van Tubanti
Wat een bloedstollend mooi nummer is Here Comes The River! Wist het al toen ik 'm het hoorde spelen in de Tolhuistuin, maar nu kan ik ernaar blijven luisteren. Dat doe ik dan ook sinds gisteren. Prachtig!

avatar van Chameleon Day
4,5
Die afsluiter is idd fraai. De opbouw haar steeds meer crescendo, om dan in het klein weg te vallen...prachtig!

avatar van Mausie
4,0
Here Comes The River is fenomenaal, kippenvel!

avatar van vinylbeleving
4,0
Mausie schreef:
Here Comes The River is fenomenaal, kippenvel!


Grappig dat eigenlijk iedereen het over Here Comes The River heeft, inderdaad is dat echt een fenomenaal mooi nummer. De rest van het album begint ook steeds meer bij me te landen, een stemming volgt binnenkort.

avatar van dreamtheater06
4,5
Fijn om te horen dat de nummers die in de Tolhuistuin de meeste indruk maakten (the Wave, Strange Rain en Here Comes the River) hier het beste uit de verf komen. Broken, die uiteraard al even bekend was vormt een prachtig pronkstuk in het midden. Op het moment best verslaafd aan het raken aan dit album.

Betoverend is altijd het woord dat ik bij deze held gebruik die ik al volg van het begin.

Enkel nog maar de afsluiter beluisterd. Buiten de songs die al eerder bekend waren. Hij loste er net een videoclip van. En jawel, wat is het alweer een betoverend liedje. Pure magie.

avatar van dafit
Na debuutplaat Close to Paradise ben ik de Canadese zanger Patrick Watson een beetje uit het oor verloren. Gelukkig leidden de algoritmes van YouTube me naar de video van single Here Comes The River, de afsluiter van zijn nieuwe plaat Wave. Aanvankelijk slechts begeleid door spaarzame pianoklanken wordt toegewerkt naar een groots aanzwellend crescendo om daarna ‘klein’ te eindigen. Met zijn machtige stem weet hij de ziel diep te raken. De hoogste tijd om mij te verdiepen in zijn laatste albums.

avatar van Cor
3,5
Cor
Tja, het is echt mooi, maar het raakt me niet. Schoonheid die je wel hoort, maar niet voelt. Dit zijn dan van die platen, waarvan ik denk: "Hoe komt het nu dat het me niet zoveel doet?" Maar ja, het antwoord heb ik niet. Moet het maar accepteren.

avatar van WoNa
4,0
Met vier **** een voorzichtige eerste schatting. Het is mij onmogelijk om dit album na een paar draaibeurten volledig op waarde te schatten. Er gebeurt heel veel. Patrick Watson zweeft en zwerft weer over de muziek van zijn band heen, die met mate meer aards klinkt dan op 'Love Songs For Robots'. Zijn stem kan zo ijl klinken, dat het is alsof hij vanuit een andere dimensie komt, niet bestemt voor mijn oren, maar toch bij me geraakt door een gat in tijd en ruimte. Om mij vervolgens, bij vlagen diep te raken. Maar wat gebeurt hier nu echt? Dat is met een paar luisterbeurten niet te beantwoorden. Dat moet de toekomst gaan uitwijzen, maar dat ik deze plaat op LP ga aanschaffen, dat staat wel bijna vast. LP kwaliteit noem ik dat tegenwoordig.

Neem nu 'Broken'. Wat maakt dat nu tot zo'n mooi nummer? De basis is een pianonoot die maar herhaald wordt. Daar overheen klinken spaarzame piano akkoorden, synthesizerklanken en wat ik maar atmosfeer noem. Daar weer overheen zweeft de stem van Patrick Watson, vele, vele malen. Alles te samen is het pure magie.

Daarom dus is Wave zo intrigerend en soms bloedstollend mooi. Maar om nu te zeggen dat ik de plaat nu al echt op waarde kan schatten, nee, daarvoor is het nog veel te vroeg.

Dit is een bewerking van een Engelstalige post op WoNoBloG.

avatar van muziekobsessie
4,5
al met al gewoon een prachtplaat! beter dan zijn voorganger, inderdaad meer aardser. Er zit een lekkere flow in de gehele plaat. Drive, strange rain en melodie noir vind ik de mooiste nummers. Draai deze best vaak. Ergens wel jammer dat er geen hoempapa nummer meer bij zit zoals "weight of the world"
Wildflower wel lekker psychedelisch(prachtige noise) en mooi gedaan met die 2 zangeressen.

Nee met patrick watson ben ik voorlopig nog niet klaar, persoonlijk 10x beter en spannender als dat gezweem van Nick cave's gootsteenplaat

Gast
geplaatst: vandaag om 08:24 uur

geplaatst: vandaag om 08:24 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.