Van Morrison - Three Chords & the Truth (2019)

Heb het album nu weer opstaan. Kan niet anders concluderen dat het album nog altijd staat als een huis. En zich in mijn virtuele Van Morrison top 20 zal gaan nestelen. Heerlijk album!

de Noord-Ierse singer/songwriter/troubadour Van Morrison heeft de laatste 10 jaar een hoge output, maar helaas houdt de kwaliteit hierbij geen gelijke tred. de kwaliteit van zijn albums en de waardering ervan zit sindsdien duidelijk in een dalende curve, hetgeen hier op MuMe goed af te lezen is aan de steeds lagere waardering van die albums. zoals Lura een keer bij 1 van zijn albums opmerkte, maak je tijdens je leven maar 1 keer albums als "Astral Weeks" en "Veedon Fleece", zoals bij voorbeeld Neil Young maar 1 "Harvest" maakte en Steve Earle maar 1 "El Corazon". je kunt het wiel niet iedere keer opnieuw uitvinden en Van Morrison die een geweldig oeuvre heeft opgebouwd waar je alleen maar respect voor kan hebben, stort zich de laatste jaren steeds meer op zijn oude liefdes als R&B en skiffle, hetgeen zijn goed recht is. het is de man gegund zijn "eigen ding" te doen.

heb na lange tijd dit album vandaag weer eens beluisterd en deze beschouw ik samen met "Keep Me Singing" (2016) als 1 van zijn betere albums van de laatste 10 jaar, maar toegegeven het werd hierna wel minder. geen album dat bij mij een hoge rotatie heeft, zoals zijn klassiekers uit de seventies en de eighties, maar mag deze bij tijd en wijle graag opzetten, in tegenstelling tot latere albums als "Versatile", "The Prophet Speaks" of "The Latest Record Project, Vol. 1".

ook op dit album horen we een mix van folk, soul, r&b, jazz en (slow) blues, maar wat mij betreft en dat is "wishful thinking", hadden er meer "vintage Celtic soul" nummers in de stijl van zijn vroegere albums als "Into the Music" op mogen staan.

dat "Van The Man" als geen ander goede liedjes kan schrijven, bewijst hij ook op dit album. favoriete tracks "March Winds in February", "Dark Night of the Soul", "Does Love Conquer All", "If We Wait for Mountains" , "Bags Under My Eyes" met 2 hoogtepunten op het eind van dit album, de heerlijke melodie van "Up On Broadway" en de meeslepende traditional "Days Gone By". wat mij betreft alle 7 bovengemiddeld goede songs. nummers waar ik iets van 's mans oude glorie in terug hoor.

helaas staan daar 7 nogal onderling inwisselbare tracks tegenover waarbij de middelmaat regeert, zoals het titelnummer, "Fame Will Eat the Soul", "In Search of Grace", "Nobody in Charge", "You Don't Understand", "Read Between the Lines" en "Early Days", waarbij Van de begintijd van rock 'n roll in herinnering brengt, een nummer dat mij direct deed verlangen naar het gedreven, bezielde "In the Days Before Rock 'N Roll" van zijn album "Enlightenment". het is op dit album tevergeefs zoeken naar de intensiteit of kwaliteit van een dergelijk nummer, maar wat blijft is het degelijke vakwerk.

Tja, zoals al eerder opgemerkt maak je maar 1 keer in je leven een album van de kwaliteit als "Veedon Fleece" en hoe lang is het niet geleden dat mensen als Steve Earle of Neil Young nog een over de hele linie goed album maakten. wellicht leggen wij als luisteraar de lat te hoog bij dit soort artiesten en zijn we geneigd te vergeten hoeveel moois deze mensen hebben gemaakt......

Album werd geproduceerd door Van Morrison
All songs written by Van Morrison, except "If We Wait For Mountains" (co-written Don Black) & "Days Gone By" (traditional)

Recorded at the Covent (Stroud), Musicbox Studios Ltd, Cardiff, Hollywood Studio (Co. Down), The Hideout Recording Studio (Las Vegas), Esplanade Studios (New Orleans)

Helemaal mee eens potjandosie. Het wordt wel eens vergeten. Zeker bij artiesten met zo'n monumentale catalogus komt het geregeld voor dat luisteraars alles afzetten tegen de meesterwerken van weleer.

Ik ben de laatste jaren juist daarom heel bewust van veel van dergelijke artiesten de destijds door mij als mindere albums aangemerkte platen gaan herbeluisteren. En dat leidt tot veel verrassende herwaarderingen.

Deze Three Chords And The Truth is daar een mooi voorbeeld van. Nee, hij staat niet in mijn top 10 van Van. Maar in de top 20 wel zeker. En dat is niet gek met een oeuvre van 47 reguliere studio-albums.

Toch weer een heel sterk album van de man. Zijn beste sinds 'Keep Me Singing'.

Wederom een prima plaat van Van.
Relaxed album met een mengeling van muziekstijlen.
Onze knorrepot zingt weer uiterst gedreven enkel vind ik sommige nummers wat aan de lange kant.
Does Love Conquer All & Up On Broadway zijn voor mij de prijsnummers.