Leonard Cohen - Thanks for the Dance (2019)

Prachtig mooi. Een welkome en artistiek verantwoorde toevoeging aan het oeuvre van Leonard Cohen. Mijn favoriete tekstschrijver aller tijden.

Wat een geweldige verrassing is deze plaat zeg! Cohen zijn gebrek aan zangstem wordt vakkundig weggepoetst door een productie om je vingers bij af te likken. Ritmisch prevelt Cohen zijn gedichten, vergezeld door de prefect gedoseerde muzikale omlijsting. Hier ga ik nog een paar keer goed voor zitten, maar wat een verpletterende eerste indruk.

In afwachting van mijn LP heb ik de digitale download gekocht op de Leonard Cohen shop.

Knap hoe alles door zijn zoon met Daniel Lanois, Jennifer Warnes en Javier Mas in elkaar is gezet.

Puppets en Happens to the Hear zijn mijn favorieten.

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Leonard Cohen - Thanks For The Dance - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Leonard Cohen - Thanks For The Dance
Leonard Cohen keert nog één keer terug met een prachtig gearrangeerd slotakkoord dat een half uur lang de aandacht opeist en diep ontroert

Drie jaar na zijn dood keert Leonard Cohen nog één keer terug met een album. Volgens zijn zoon Adam is het echt het laatste album en het is een album waar Adam zijn ziel en zaligheid in heeft gestoken. De hele ruwe schetsen en grotendeels gesproken teksten die overbleven na de You Want It Darker sessies zijn door Adam Cohen en een heel leger aan topmuzikanten verder ingekleurd. Dat is op bijzonder smaakvolle en subtiele wijze gedaan, waardoor de intense zang en gesproken woord van Leonard Cohen centraal staan. Thanks For The Dance is echter geen dichtbundel op muziek, maar een album dat geen moment misstaat in het niet heel omvangrijke maar desondanks bijzonder indrukwekkende oeuvre van Leonard Cohen.

Het is deze maand alweer drie jaar geleden dat Leonard Cohen overleed. Het een paar weken voor zijn dood uitgebrachte You Want It Darker leek lange tijd de zwanenzang van de Canadese singer-songwriter te zijn, maar er was nog wat restmateriaal van de You Want It Darker sessies en de tijd die Leonard Cohen daarna nog restte.

Het materiaal bestond in de meeste gevallen uit ruwe schetsen of zelfs alleen uit gesproken of gezongen teksten, maar het was de missie van Leonard’s zoon Adam om er een volwaardig album van te maken. Om direct maar met de deur in huis te vallen: dat is uitstekend gelukt.

De eerste muzikant die de ruwe schetsen die Leonard Cohen ons naliet verder mocht inkleuren was zijn vaste gitarist Javier Mas, die een prominente rol speelt in de instrumentatie op het deze week verschenen Thanks For The Dance en een deel van de songs fraai inkleurt met zijn zo'n herkenbare akoestische gitaarspel.

Hier liet Adam Cohen het niet bij, want de gastenlijst werd uiteindelijk zeer imposant. In de credits duiken topmuzikanten als Beck, Matt Chamberlain, Bryce Dessner (The National), Leslie Feist, Daniel Lanois, Patrick Leonard, Dustin O'Halloran, Richard Reed Parry (The Arcade Fire), Damien Rice en Patrick Watson op en uiteraard was er ook een plekje voor oudgedienden Sharon Robinson en Jennifer Warnes, die Leonard Cohen decennia lang fraai vocaal ondersteunden. Producer Adam Cohen deed ook nog een beroep op The Stargazer Orchestra en schakelde bovendien het Berlijnse koor Cantus Domus en het uit Montreal afkomstige Shaar Hashomayim koor, dat ook op You Want It Darker was te horen, in voor Thanks For The Dance.

Ondanks het enorm grote aantal muzikanten dat bijdroeg aan het album is Thanks For The Dance een uiterst ingetogen of zelfs sober album, waarop de stem van Leonard Cohen centraal staat. De teksten worden in veel gevallen voorgedragen zoals we dat kennen van zijn laatste album en het zijn zoals altijd teksten die alle aandacht verdienen. Op basis van de eerste track die het album voor ging (The Goal), was ik een beetje bang voor een serie gedichten op muziek, maar Thanks For The Dance bevat bijna uitsluitend echte songs.

De dichter Leonard Cohen vertelt op zijn definitieve zwanenzang nog een aantal bijzondere verhalen, die met veel urgentie worden vertolkt en prachtig zijn ingekleurd. In productioneel en muzikaal opzicht is Thanks For The Dance wat mij betreft een van de mooiste albums die Leonard Cohen gemaakt heeft, maar ook de songs op het album zijn meer dan restjes van de sessies die You Want It Darker opleverden. Thanks For The Dance duurt slechts 29 minuten, maar het zijn 29 minuten waarin de Canadese muzikant je nog één keer bij de strot grijpt met zijn uit duizenden herkenbare stijl.

Leonard Cohen staat in de boeken als één van de grootste singer-songwriters uit de geschiedenis van de popmuziek, maar uiteindelijk maakte hij in een carrière die zes decennia bestrijkt maar 15 studioalbums. Twee in de jaren 60, vier in de jaren 70, twee in de jaren 80, één in de jaren 90, twee in de jaren 00 en maar liefst vier in het afgelopen decennium.

Leonard Cohen stond in de laatste jaren van zijn leven vaker op het podium dan ooit tevoren en verkeerde ook op zijn albums in een uitstekende vorm. Het geldt ook weer voor Thanks For The Dance dat in alle opzichten een prachtig slotakkoord is. De archieven van Leonard Cohen zijn volgens zijn zoon Adam nu leeg, maar Adam verdient lof en respect voor het creëren van een Leonard Cohen album dat ik echt niet had willen missen. Erwin Zijleman

Uit mijn tweewekelijkse nieuwsbrief over de beste nieuwe popmuziek (aanmelden kan hier):

Vlak voor zijn dood in 2016 deed Leonard Cohen het verzoek aan zijn zoon Adam om een aantal onvoltooide nummers af te ronden. Hij trommelde een leger aan muzikanten op - van Bryce Dessner van The National, Damien Rice, Daniel Lanois, tot Patrick Watson - en drie jaar later is daar een indrukwekkend album.

Thanks For The Dance brengt in een halfuur negen nummers, die in het verlengde liggen van You Want It Darker - het album dat kort voor Cohens overlijden verscheen. Uiteraard horen we zijn donkere bariton en poëtische teksten, maar wat vooral opvalt is de in de puntjes verzorgde instrumentatie. Zo klinkt op meerdere nummers, waaronder Moving On, het prachtige gitaarspel van Javier Mas en Beck speelt harp op The Night of Santiago.

Hemels mooi is de titeltrack met samenzang van Cohen, zangeres Jennifer Warnes (eerder te horen op Take This Waltz) en Leslie Feist; alsof ze samen op het podium staan. “Thanks for the dance / It’s been hell, it’s been swell, it’s been fun / Thanks for all the dances / One two three, one two three one”, zingt Cohen op dit ontroerende slotakkoord.

"I intend to live forever" zei Leonard Cohen in oktober 2016, een week voor zijn album You Want It Darker uitkwam en drie weken voor hij overleed. Tijdens de opnamesessies voor You Want It Darker nam Leonard ook al vocals op voor andere nummers. Nummers die hij niet bleek af te kunnen maken. De afgelopen drie jaar heeft Leonard's zoon, Adam Cohen, deze laatste opnames van zijn vader afgemaakt met de hulp van muzikanten met wie Leonard zelf ook veelvuldig samenwerkte. You Want It Darker was al gitzwart en ging heel erg over Leonard's aanstaande overlijden. Thanks For The Dance is een ode aan het leven en een prachtige afsluiter van het ouevre van Leonard Cohen.

een fraai met liefde samengesteld postuum album, dat hier terecht veel lovende kritieken krijgt. prachtige teksten van Leonard Cohen voorzien van muziek door zijn zoon Adam en een aantal anderen, uitgezonderd "The Hills" met muziek en tekst van de man zelf.

een aantal muzikaal minimalistisch omlijste nummers, zoals "The Goal", het ijzingwekkende "Puppets" met koorzang en "Listen to the Hummingbird" klinken meer als op muziek gezette gedichten dan als echte "songs", maar maken met de door Leonard Cohen gedeclameerde teksten desalniettemin indruk.

van de "songs" beklijven met name de opener "Happens to the Heart", "The Night of Santiago" met zijn subtiele piano en akoestische gitaar klanken en "Thanks For the Dance" dat halverwege in een wals overgaat met harmoniezang van Jennifer Warnes, wat mij betreft het absolute prijsnummer.

glansrollen zijn weggelegd voor o.a. Javier Mas (Spanish laud guitar, acoustic guitar), Michael Chaves (acoustic guitar, bass, drums, percussion) en Zac Rae (piano, cymbal, organ, wurlitzer, vibraphone), die de muziek op een subtiele manier met prachtige accenten voorzien.

geen topper binnen zijn omvangrijke oeuvre, maar een bijzonder welkome aanvulling. een mooi geschenk dat ons dankzij de inspanningen van zijn zoon niet is onthouden. wellicht een beetje een vreemde eend in de bijt, maar toch ook weer niet, want "Thanks for the Dance" laat zich als een volwaardig Leonard Cohen album ervaren.

Album werd geproduceerd door Adam Cohen