Mag worden omschreven als een iets minder lichtvoetige Prefab Sprout met een zanger wiens stem doet denken aan die van Roland Orzabal van Tears For Fears. Het feit dat die donkere en soms niet helemaal toonvaste stem niet helemaal past bij de muziek, plus het gegeven dat de plaat nogal wisselvallig is en de echte genialiteit ontbreekt, zorgen ervoor dat dit net geen echt goede band is. Voor liefhebbers van de betere pop van het midden van de jaren 80 (Prefab Sprout, Lloyd Cole, Aztec Camera) is dit echter best de moeite waard.