MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

T.C. Matic - Yé Yé (1985)

mijn stem
3,41 (69)
69 stemmen

België
Pop / Rock
Label: EMI

  1. Cook Me (3:01)
  2. Who's That Girl (3:41)
  3. Act Like a Dog (4:42)
  4. Chi Boem (3:29)
  5. Elle Adore le Noir (Pour Sortir le Soir) (4:22)
  6. Pouvre Con (2:43)
  7. Fed My Dreams (3:56)
  8. Let Me Out (3:25)
  9. I'm a Man (3:31)
  10. Get Wet (4:23)
totale tijdsduur: 37:13
zoeken in:
avatar van c-moon
4,0
De laatste plaat van TC-MATIC, zwanezang zeg maar. Maar wel een afscheid in schoonheid. Met pareltjes zoals het stomende stompend hevig rockende Cook Me, de schitterende ballade Elle Adore Le Noir (Pour Sortir Le Soir), en songs zoals Get Wet en I'm A Man.

TC-Matic ging mee op tour in het voorprogramma van Simple Minds , dus dé kans om internationaal door te breken was dààr, zo voor het grijpen (Simple Minds trok toen nog een massa volk). Helaas, in diezelfde periode viel de band uit elkaar.

Jammer!

Arno heeft ondertussen, na een wisselvallige debuutplaat ("Arno") wel bewezen dat zijn solomateriaal niet moet onderdoen voor datgene wat hij met TC-Matic de wereld geschonken heeft...

avatar
3,0
oef oef paradiso amsterdam ten tijde van de release van dit album: een kolkend paradiso; zelden zo'n goed concert gezien ...

avatar
Elle adore le noir is en blijft een geweldige tranentrekker. Unieke man, die Arno. Hulde.

avatar van Oldfart
3,5
Vooral toch 1 van de beste live-acts die ik ooit heb mogen aanschouwen/ meemaken.

avatar van Lens
3,5
Goede plaat doch de minste in de reeds van TC Matic-platen: TC Matic, L'apache, Choco en deze Yé Yé.
Yé Yé heeft ook last van topzware, gezwollen productie. Gelukkig lijdt dé parel Elle Adore Le Noir hier niet onder!
Live bleef TC Matic echter zeer hoge toppen scheren. Een van de beste, zoniet dé allerbeste live-groep die hier in de Lage Landen ooit is voortgebracht. Salut Arno!

avatar van dazzler
3,0
YE YE 1985

Zal ik kort zijn? No No was een beter titel geweest.
Deze plaat wordt echt kapotgeneukt door de overproductie.
TC Matic staat te rocken, bluesier dan ooit, en dan gooit zo'n Howard Gray
roet in het eten door alle soulregisters open te trekken.

Hoe zou deze plaat (nu genadeloos naar de knoppen) geklonken
hebben met ouwe gouwe Jean-Marie Aerts achter de knoppen?

Alleen Elle Adore le Noir blijft, omwille van de ballad stijl, overeind.
En zo wordt dit album toch nog net van de definitieve ondergang gered.
Maar Elle Adore le Noir is al veel meer Arno dan TC Matic.

Chi Boem was het enige uptempo nummer met hitpotentie,
maar werd pas een single nav de allereeste best of compilatie.
Who's That Girl was de chronologsiche opvolger van Elle Adore le Noir.
Een goed visitekaartje voor het album, maar echt geen hit.

Laat me tenslotte nog het gekke Get Wet vermelden
dat funkend toch een beetje beter uit de soulverf komt.

avatar van Mjuman
Een pint voor Dazzler vanwege zijn Amsterdamse helderheid.

Van de week nog mee in m'n handen gestaan - getwijfeld - deze duidelijkheid bespaart me net zoveel als het niet kopen van 10 aandelen Fortis.

De vorige albums zijn beter, toch?

avatar van dazzler
3,0
Mjuman schreef:
De vorige albums zijn beter, toch?

Read my reviews and buy me another pint.

avatar van Mjuman
De eerste twee heb ik op vinyl - que-est-ce vous voulez?

Another? Waar drinken we d'1ste dan? Cd's zin goedkoper bij jullie en het bier, amaaj..


Patatten mee saucissen, gr - mm

avatar van dazzler
3,0
Mjuman schreef:
De eerste twee heb ik op vinyl - que-est-ce vous voulez?

Zal ik toch nog een pot choco moeten meebrengen, merk ik.

avatar van Mjuman
Neemt u de rest dan ook mee? Hot Chocolade dacht ik aan - wij houden van chocolade; dat geeft rust.

avatar van Kronos
3,0
En dit gezwets dat al lang niks meer met de muziek te maken heeft heeft mij er toch niet van weerhouden deze plaat te kopen. En die is gelukkig wel de moeite.

avatar van Dibbel
3,0
De laatste van T.C. Matic vond ik destijds al niet zo meevallen.
Nu ook niet, want deze plaat klinkt zo verschrikkelijk druk, herrieachtig, blikkerig en overgeproduceerd, dat ik tijdens het luisteren regelmatig verlangend naar mijn nagels moest kijken.
Alleen Elle Adore Le Noir heeft daar geen last van, zoals al meerderen opgemerkt hebben.
Dat is dan ook met gemak het beste nummer van de plaat en een klassieker wat mij betreft.
Voor de rest zijn de liedjes dan ook over de gehele linie wat minder dan op de vorige platen.
Chi Boem, Pauvre Con, I'm A Man en het wat afwijkende Get Wet vind ik dan ook nog wel gaan, maar Who's That Girl met die vreselijk schetterende blazers, dat me trouwens ook nog doet denken aan Roadhouse Blues, vind ik een verschrikking.

Ik kan er helaas, ook nu niet, niet meer aan kwijt dan een magere 3 sterren.
Toch heb ik goede herinneringen aan deze groep en ga de rest van hun platen ook weer eens naar onder halen
Op vinyl

avatar
WPE
Ye Ye vind ik samen met hun debuut het beste album. Echt geweldig dat dit uit Belgie kon komen! En zo jammer dat ik nooit een live concert heb mogen bijwonen....

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 21:06 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 21:06 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.