The Nonce - World Ultimate (1995)

Voor iedere hip-hopfan die last heeft van stress. Leuk album, ontzettend relaxed met lome, zomerse, niets-aan-de-hand jazz-beats. De beats (drums) zelf zijn wel redelijk hard en ook de teksten zijn teksten die je bij een hip-hopalbum kan verwachten (met af en toe een verrassende wending). En dat levert hier een leuke combinatie op. Fijn album, vooral voor in de tuin als het echt zomer wordt.

Zeer relaxed album met een rustige flow. Af en teo doet het denken aan de slome stijl van Q-tip maar toch weer anders. Lekkere beats and samples. Op zich origineel.
Jammer dat een van ze zelfmoord heeft gepleegd. Ik weet niet meer welke.

4*

Yusef Afloat

thnx

Heerlijk album idd.

Lekker album. Vanmiddag voor het eerst geluisterd. En met het lekkere weer een erg goede combinatie.

1 van de 2 rappers, diegene met de lagere stem vind ik vergelijkbaar met Aceyalone, (Aceyalone hoor je ook in 'Bus Stops' op de radio praten ). Die vind ik ook het beste van het duo. Volgens mij is dat Nouka Basetype? Die ik beter ken als Sach.

The Nonce produceert ook 3 tracks op "All Balls Don't Bounce" van Aceyalone.

Ok, wist ik niet. Ik zie dat ze verder niet veel nummer hebben geproduceerd.

De Project Blowed-gerelateerde groep The Nonce was in '95 verantwoordelijk voor een erg sfeervol en sterk debuutalbum. Yusef Afoat en Nouka Basetype uit L.A. zijn echte b-boys: ze produceren hier alles en rappen afwisselend alle verzen vol.

Vooral productioneel vind ik het erg sterk, maar het is toch het totaalplaatje dat het hem hier doet. De combinatie van atmosferische, erg jazzy, dromerige en rustgevende muziek met de simpele, duidelijk gearticuleerde old school-achtige raps is een duidelijke winner. Old school raps op new school producties eigenlijk. Als echte crate diggers gooien ze de ene jazz-sample na de andere op de harde drums. Voor een niet-hiphopfan is dat vaak heiligschennis dat improvisatorische en zachte jazz in een keurslijf wordt gegotent door een hiphopbeat, maar voor boombapfans met een zwak voor blazers en bassjes is dat de perfecte combinatie. De nek beweegt heftig mee op het leuke ritme terwijl het hoofd verdwaast en wazig wordt meegesleurd naar een relaxerende, feeërieke droomwereld door de unieke sfeer hier. De MC's onderhouden de luisteraar meer dan behoorlijk en zijn werkelijk perfect geknipt voor het opluisteren van dergelijke atmosferische muziek.

Hoogtepunten zijn "On The Air", "Bus Stops" (heerlijke situatieschetsen hier over meisjes in de zomer in de stad), "Mix Tapes" (de "hit" van dit album met de pompende bas en beat), "World Ultimate" (één van de weinige nummers die wat meer uptempo zijn), "Good to Go" (loungy pianotonen in interactie met verspreide trompetuithalen), .... Eigenlijk zijn enkel "The West Is" en "Eighty Five" wat overbodige nummers voor mij. De rest is steengoed.

Simpel concept maar perfect en consequent uitgevoerd. Vergeet niet dat het erg moeilijk is om een coherente en leuke sfeer over te brengen op een album en meestal is dat net door simpele muziek en simpele teksten. Wel, dit album is daar een schoolvoorbeeld van.

4,5*

Erg goed album inderdaad. Best wel layback maar dan wel met dikke beats.

Mijn favoriete nummer op dit album is World Ultimate, wat een geweldige track zeg Ik wacht nog eventjes met stemmen aangezien ik het album pas 3x in zn geheel gehoord. Het zal waarschijnlijk wel een 4,0 worden. Voor een 4,5 of 5 moeten er toch wat meer uitschieters op staan.

Album kan me toch niet echt meer boeien. World Ultimate luister ik nog regelmatig en vind ik een vet nummer maar verder vind ik het een beetje saai.

2,5* - 3*

Krijg maar geen genoeg van dit album. Lekkere boombap, goeie flows en ideale rapstemmen. Bovendien erg rustgevend. Als je als hiphophead dit geen dikke plaat vindt, begrijp ik het ook niet meer.

Bay Area Underground Hip-Hop
Nouka Basetype (Sach)
Yusef Afloat (R.I.P.)
The Nonce
World Ultimate

The West Is... zou zo op The Chronic passen!!

RedLightCityBoy is enthousiast.

Ik zal deze mss ook maar checken, als het echt funky G-Funk is.

Dit is toch wel grotendeels ''smooth'' kan ik je vertellen. Slechts een paar momenten op dit album doen denken aan die duistere/funky/diepe bassen als op The Chronic.

Dit is helemaal geen G-funk. Gewoon atmosferische downtempo jazzy underground hiphop. Ook op "The West Is" hoor ik niet direct P-funky grooves of melige synths...

ik heb nooit gezegt dat het g-funk is heh.

Nouja, als het grotendeels smooth is zal het geen kwaad kunnen om te checken.

J to the I en On the Road

In de schaduw van de rapkleppers uit dit jaar maar wat een lekkere relaxte muzikale plaat is dit.
Veuls te onbekend.