menu

Rustin Man - Clockdust (2020)

mijn stem
3,67 (30)
30 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Domino

  1. Carousel Days (4:10)
  2. Gold & Tinsel (3:15)
  3. Jackie’s Room (3:33)
  4. Love Turns Her On (4:13)
  5. Rubicon Song (3:33)
  6. Old Flamingo (4:47)
  7. Kinky Living (4:45)
  8. Night in the Evening (7:17)
  9. Man with a Remedy (4:13)
totale tijdsduur: 39:46
zoeken in:
avatar van GrafGantz
Druk baasje opeens, zo hoor je 17 jaar niks van hem, en zo brengt ie 2 jaar op rij een album uit. Ik hoop dit keer op een instrumentaal album, er is aan Paul geen groot zanger verloren gegaan vrees ik

avatar van Chameleon Day
4,5
Hij is, dacht ik, al vrij kort na het album met Beth Gibbons begonnen met opnames van nummers voor een solo-album. Gewoon in de huiselijke omgeving. In al die jaren zal hij een behoorlijk aantal nummers geproduceerd hebben. Genoeg om nu weer met een album te komen. Dit album heeft hij waarschijnlijk afgelopen jaar rustig vanuit zijn luie zetel kunnen samenstellen met de opnames die nog op de plank lagen...vermoed ik.

avatar van Poles Apart
4,0
GrafGantz schreef:
Druk baasje opeens, zo hoor je 17 jaar niks van hem, en zo brengt ie 2 jaar op rij een album uit. Ik hoop dit keer op een instrumentaal album, er is aan Paul geen groot zanger verloren gegaan vrees ik

Hij is inderdaad geen Scott Walker dan wel Roy Orbison, maar zit in het spectrum niet ver af van een Robert Wyatt of David Bowie, en vind z'n stem goed bij de muziek passen. Het hoeft niet altijd een nachtegaal te zijn, soms is het fijn naar een merel te luisteren.

Rustin Man - Jackie's Room (Official Video)

avatar van Chameleon Day
4,5
Chameleon Day schreef:
Dit album heeft hij waarschijnlijk afgelopen jaar rustig vanuit zijn luie zetel kunnen samenstellen met de opnames die nog op de plank lagen...vermoed ik.


Inderdaad. Hij had genoeg materiaal voor twee albums. Hij heeft wel een dusdanige selectie gemaakt dat het twee verschillende albums zouden moeten zijn wat betreft sfeer. Dit 'Clockdust' zou meer cinematisch zijn. Ik ben benieuwd. Arrangementen en productie van 'Drift Code' waren zeer fraai.....en met de zang van deze lijster is om te gaan.

Rustin Man over Clockdust

avatar van GrafGantz
Poles Apart schreef:
(quote)

Hij is inderdaad geen Scott Walker dan wel Roy Orbison, maar zit in het spectrum niet ver af van een Robert Wyatt of David Bowie, en vind z'n stem goed bij de muziek passen. Het hoeft niet altijd een nachtegaal te zijn, soms is het fijn naar een merel te luisteren.

Rustin Man - Jackie's Room (Official Video)


Om mezelf maar eens te quoten van z'n vorige album:

Ik heb regelmatig het gevoel dat hij z'n kunstgebit vergeten is in te doen

avatar van Poles Apart
4,0
geplaatst:
De LP (pre-order) is onderweg, hopelijk morgen al op de mat, ben erg benieuwd naar deze tweede soloplaat van Webb, vooralsnog is er buiten "Jackie's Room" nog niks van bekend.

avatar van clayhill
5,0
geplaatst:
Sfeervol album !

avatar van Poles Apart
4,0
geplaatst:
Vind hem, na pas één luisterbeurt wat rijker en nog gelaagder (en geslaagder) dan "Drift Code". Schitterend artwork ook (met handtekening). Heb nog steeds geen moeite met z'n zangstem.

avatar van Broem
geplaatst:
Poles Apart schreef:
Heb nog steeds geen moeite met z'n zangstem.


Ikke wel en, bij wijze van hoge uitzondering (ze bemoeit zich niet snel met mijn muzieksmaak) mevr. Broem ook. Kreeg de keuze om het album op stop te zetten of de perverse kant van elke vorm van onthouding te gaan ervaren komend weekend. Point taken

geplaatst:
Broem schreef:
(quote)


Ikke wel en, bij wijze van hoge uitzondering (ze bemoeit zich niet snel met mijn muzieksmaak) mevr. Broem ook. Kreeg de keuze om het album op stop te zetten of de perverse kant van elke vorm van onthouding te gaan ervaren komend weekend. Point taken


Normaal gesproken is dat voor mij een uitdaging om nog 5 minuten door te gaan, maar als daardoor quality time - nudge, nudge, wink,wink, say no more, see what I mean - verandert in disqualify time, houdt het snel op.

Zal dit album binnenkort 'ns aanzwengelen via Tidal, maar eerlijk gezegd vrees ik ...

avatar van Broem
geplaatst:
Je bent en blijft natuurlijk wel de daredevil van Mume he

avatar van Chameleon Day
4,5
geplaatst:
Kom, kom, kom...Een weekendje onthouding (of langer) is toch geen punt?...in ruil voor een mooie muzikale ervaring (of niet). First things first...Stellletje slappe [...] zijn jullie!!

geplaatst:
Tja, wat moet ik zeggen anders dan dat gedurende het diner de interventie van mijn lief - die zich ontfermde over de Nebbiolo ("en nou is afgelopen met deze muziek én de wijn") - mijn instemming had.

Eerlijk gezegd - sorry mume-pals - deed deze muziek me denken aan een kruising van Spike Milligan en de band van The Salvation Army, dus ik vrees dat het niet echt goed zal komen; maar ik ben bereid Rustin Man nog wel een kans te geven en plus petit comité, sensa mia donna.

avatar van Poles Apart
4,0
geplaatst:
Album draaien zonder lief in de buurt (dan wel via hoofdtelefoon) is het devies, heren! Dit is geen Marvin Gaye of Keith Sweat

avatar van tafkat
2,5
geplaatst:
Vanwege het prachtige Out of seasons deze toch geprobeerd, maar helaas... Net als bij Drift Code krijg ik het niet voor elkaar het hele album uit te luisteren, de zang stoort me te veel.

Wel mooie aanleiding om Out of Seasons maar weer eens af te stoffen...

avatar van erwinz
4,0
geplaatst:
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Rustin Man - Clockdust - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Rustin Man - Clockdust
Rustin Man brengt zijn tweede album in een jaar tijd uit en het is een album dat vermaakt, verrast, betovert en intrigeert maar ook af en toe schuurt of tegen de haren instrijkt

Als fan van Talk Talk en fan van het eerste album van Rustin Man en Beth Gibbons, viel het eerste echte soloalbum van Rustin Man, aka Paul Webb, me vorig jaar toch wat tegen, met name vanwege de zang van de Britse muzikant. Aan die zang moest ik ook dit keer wennen, maar ik werd al snel betoverd door de geweldige arrangementen en de knap opgebouwde songs vol invloeden. Paul Webb heeft op Clockdust gesleuteld aan een bijzonder eigen geluid en het is een geluid dat steeds makkelijker weet te imponeren. Clockdust is na enige gewenning een prachtalbum waarop ik alles kan waarderen, inclusief de zang.

Rustin Man is het alter ego van de Britse muzikant Paul Webb, die in een vorig leven bas speelde in de band Talk Talk. Alleen dat feit is al voldoende om me heel nieuwsgierig te maken naar de muziek van Rustin Man, maar dat gaat vooralsnog met vallen en opstaan.

Out Of Season was in 2002 het eerste album waarop de naam van Rustin Man prijkte en dit is een album dat ik tot op de dag van vandaag koester. Dat is overigens voor een belangrijk deel de verdienste van Portishead zangeres Beth Gibbons, wiens naam eveneens op de cover prijkt en die met haar zang minstens net zoveel indruk maakt als Paul Webb met zijn arrangementen.

Rustin Man keerde vorig jaar terug met Drift Code. Wederom een album dat opviel door wonderschone arrangementen en dat bovendien indruk maakte met een veelheid aan invloeden, steeds weer fraai verpakt in knap opgebouwde songs. Drift Code was echter ook de eerste kennismaking met de zang van Paul Webb en die streek bij mij nogal tegen de haren in, al ging ik het album na vele pogingen wel meer waarderen dan in de eerste weken na de release.

Deze week verscheen alweer een nieuw album van Rustin Man, Clockdust. Het is een album dat in muzikaal opzicht nogal ingetogen opent en je daarom direct met de stem van Paul Webb confronteert. Ik had er ook dit keer wat moeite mee, al kan ik niet heel goed uitleggen waarom dat zo is. Paul Webb is misschien geen heel groot zanger, maar wel een zanger die beschikt over een karakteristiek stemgeluid, waarin ik minstens een vleugje David Bowie hoor. Het is een stem die in eerste instantie wat dominant aanwezig is, maar zeker wanneer de arrangementen wat aan kracht winnen, is het een stem die je langzaam maar zeker gaat bevallen.

Paul Webb zingt hier en daar wat plechtstatig en dat zit misschien wel meer in de weg dan zijn stem zelf. Het past overigens uitstekend bij de muziek op Clockdust. Het is muziek die zich beweegt over de grenzen van meerdere genres en die met een beetje fantasie ook flink wat decennia geleden gemaakt zou kunnen zijn. Bij beluistering van Clockdust hoor je vooral invloeden uit de folk, jazz, klassieke muziek en psychedelica, maar ook invloeden uit de progrock en invloeden uit het vroege werk van ongrijpbare muzikanten als Scott Walker en toch ook David Bowie zijn hoorbaar.

Net als op Drift Code en het album met Beth Gibbons tekent Paul Webb ook dit keer voor prachtige arrangementen en voor een fraaie instrumentatie. Clockdust is een stemmig en melancholisch album waarop steeds weer andere klanken opduiken en waarop tot voor kort onverenigbare klanken en invloeden worden verenigd. De instrumentatie en arrangementen zijn soms uiterst subtiel, maar net zo makkelijk behoorlijk uitbundig.

Het levert een album op dat je alle kanten op beweegt en dat net zo makkelijk het oor streelt als dat het tegen de haren in strijkt. Het is bovendien een album dat het ene moment uit een ver verleden lijkt te komen, maar je het volgende moment toch weer de toekomst in sleurt. De ene song op het album is nog mooier opgebouwd dan de andere en hoe vaker je naar het album luistert hoe meer je in de ban raakt van de songs van Rustin Man. Tegen die tijd ben je al lang vergeten dat je in het begin zo moest wennen aan zijn stem. Erwin Zijleman

geplaatst:
Vanochtend 'O'Rang - Herd of Instinct (1994) weer 'ns gedraaid en bij de vijfde track Anaon, the Oasis viel me niet alleen de zang van Paul Webb op - onvast en bibberig - maar ook de muzikale (klank-)verwantschap met dit album en het vorige.

Het voordeel van dat album van 'O'rang is dat de zang iets meer naar achteren is gemixt en dat de rijke instrumentatie (+ aanvullende zang van anderen) dat redelijk verhult. Interessant is de vraag waarom Paul Webb de zang niet meer 'uitbesteed' heeft? Zou het hier het aloude principe opgang doen dat een tekstschrijver vindt dat ie zelf 't beste zijn teksten (en de daarin verpakte emoties) kan verwoorden?

Jammer, de hoorbare link met 'O'rang - dat voor mij beter landt - doet wensen dat ie misschien dat beter had kunnen heroverwegen, met Beth Gibbons als stand-in.

avatar van Barney Rubble
4,0
geplaatst:
Het is inderdaad even wennen aan de onvaste stem van Paul Webb. Ben je daar eenmaal overheen dan blijkt dit album wel erg vermakelijke muziek te bevatten met intrigerende arrangementen. Zo'n nummer als Rubicon Song brengt zelfs Coil in het geheugen.

geplaatst:
Barney Rubble schreef:
Het is inderdaad even wennen aan de onvaste stem van Paul Webb. Ben je daar eenmaal overheen dan blijkt dit album wel erg vermakelijke muziek te bevatten met intrigerende arrangementen. Zo'n nummer als Rubicon Song brengt zelfs Coil in het geheugen.


Ken je 'O'rang en Bark Psychosis? Beide hebben een link met Talk Talk; of anders Hood, redelijk in dezelfde lijn.

avatar van Barney Rubble
4,0
geplaatst:
Ik ken beide bands. Hebben veel gave muziek gemaakt. Met name Codename:dustsucker staat op mijn denkbeeldige nog te kopen lijst.

avatar van Cor
4,0
Cor
Ik vond 'Drift Code' (uit 2019) echt fantastisch en moest toch even wennen aan deze plaat bij de eerste luisterbeurten. Maar Paul Webb heeft opnieuw een bijzonder album gemaakt. Mysterieuze muziek die je helemaal kan absorberen. Ik laat me erg graag in omwentelen. Bijzondere arrangementen, bijzondere klankkleuren. Je verdrinkt bijna in de mooie momentjes. In dezelfde periode gemaakt als 'Drift Code', maar zeker geen leftovers, dit 'Clockdust'.

Barney Rubble schreef:
Ik ken beide bands. Hebben veel gave muziek gemaakt. Met name Codename:dustsucker staat op mijn denkbeeldige nog te kopen lijst.


Geen idee of dat je lp's draait, maar van dat album is een 2 * 12" uit en als ie net zo klinkt als de remaster van Hex is dat top. Niet te lang wachten, want hier is daar is ie al uitverkocht.
Dit Hood - Cold House (2001) is ook een aanrader voor iemand die graag met een bode danst (postrockt).

avatar van Bobbejaantje
3,5
geplaatst:
Fijne plaat. Het stemgeluid en de manier van aanpak doet me eigenlijk vooral denken aan Robert Wyatt, iemand waar ik zeker ook bewondering voor heb.

Gast
geplaatst: vandaag om 05:16 uur

geplaatst: vandaag om 05:16 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.