menu

Then Comes Silence - Machine (2020)

mijn stem
3,94 (26)
26 stemmen

Zweden
Rock
Label: Oblivion

  1. We Lose the Night (3:56)
  2. Devil (3:28)
  3. Dark End (4:10)
  4. I Gave You Everything (3:49)
  5. Ritual (4:06)

    met Karolina Engdahl

  6. Apocalypse Flare (3:03)
  7. W.O.O.O.U. (5:07)
  8. In Your Name (3:57)
  9. Glass (3:01)
  10. Kill It (6:25)
  11. Cuts Inside (4:05)
totale tijdsduur: 45:07
zoeken in:
avatar van E-Clect-Eddy
4,0
We Lose the Night was al uit, en nu is het bijbehorende album aangekondigd.

avatar van Alicia
5,0
We gaan het horen! Ik reken Then Comes Silence tot een van de betere post-punk formaties met sombere, shoegaze-achtige, gothrock trekjes.

Mooie hoezzzz!

avatar van Scarlet
Ik kende deze band alleen van naam en ik zal vast wel eens een liedje van ze gehoord hebben maar ik heb de band verder eigenlijk over het hoofd gezien. Ik luister nu eens aandachtig naar hun vorige album 'Blood' en dat klinkt niet verkeerd.

avatar van E-Clect-Eddy
4,0
Inderdaad een stel mooie oogjes op de hoes.

avatar van Scarlet
Lijkt op Killing Joke, de muziek dan en de hoes lijkt op The Chameleons!


avatar van E-Clect-Eddy
4,0
Ritual (feat. Karolina Engdahl) is uit. Klinkt geïnspireerd door Joy Division.

avatar van Alicia
5,0
Ja... maar Karolina geeft de inspiratie toch een ander gezicht mee.
Ben benieuwd!

avatar van E-Clect-Eddy
4,0
Apocalypse Flare is uit... met video.

Minder sterk dan de eerste 2 singles w.m.b.

avatar van Alicia
5,0
Prima sfeertje!

avatar van DjFrankie
4,5
geplaatst:
in de bestelling, ben benieuwd

avatar van stoepkrijt
geplaatst:
De hoes op de frontpage trok mijn aandacht. Achter dat masker blijkt dus post-punk schuil te gaan. Niet verwacht, maar blij verrast! De singles bevallen me wel, ze zijn goed duister in ieder geval.

avatar van Mr. B
4,0
geplaatst:
Wow wat een voorpagina op musicmeter al niet te weeg kan brengen. Nu aan het luisteren met gelijk al wat kippenvel kan ik zeggen. Heerlijk dit zeg, een beetje The Mission, Killing Joke en de donkerte van Sisters of Mercy. Past wel in mijn straatje dus dit gaat nog wel veel luisterbeurten krijgen. Toffe ontdekking

avatar van Alicia
5,0
geplaatst:
Tijdens het beluisteren van alweer schijfje vijf van de zwaar met kohlpotlood opgemaakte postpunkers uit Stockholm, kreeg ik het idee dat de zang van Alex Svenson beter verstaanbaar en ook mooier is geworden. Dat mompelende, dat fluisterende, schurende en sissende stemgeluid lijkt nu wat meer naar de achtergrond te zijn verdwenen. De stevige gitaren echter, zijn nog altijd even bijtend en ja, dat ruwe, ongepolijste geluid heeft op enig moment ook wel wat weg van een oude Killing Joke plaat. Ook nieuw zijn een gastzanger en twee gast zangeressen. Voor het overige betekent Machine voor mij min of meer een voortzetting van het vertrouwde ‘Then Comes Silence’ geluid en dat ondanks enkele personeelswisselingen. Maar dan met een streepje meer dynamiek. En... ietsjes minder ‘goth’.

Aldus een van de bewoners van de onverklaarbaar bewoonde en zeer stoffige kruipkelder.

avatar van E-Clect-Eddy
4,0
geplaatst:
Naast de 3 singles is Kill It ook erg lekker, als deze niet zo lang was geweest dan zou die misschien als single kunnen dienen.

avatar van DjFrankie
4,5
geplaatst:
Ontzettend lekkere plaat voor alle postpunk mindende people.

avatar van erwinz
4,0
geplaatst:
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Then Comes Silence - Machine - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Then Comes Silence - Machine
Postpunk albums zijn er in overvloed en iets toevoegen aan alles dat er al is valt niet mee, maar de Zweedse band Then Comes Silence slaagt er wat mij betreft glansrijk in

Donkere tijden vragen om donkere muziek en de muziek van de Zweedse band Then Comes Silence is absoluut donker te noemen. Machine is een album dat in het hokje postpunk past en raakt net zoveel aan de muziek van bands als Editors en White Lies als aan die van iconen uit het verleden als The Mission en Killing Joke. Postpunk met een randje gothic en het nodige bombast, maar ook postpunk vol wonderschone gitaarlijnen en ijle synths. Melancholie is nooit ver weg op dit aardedonkere album, maar de Zweedse band maakt ook indruk met hele sterke songs die ook nog eens lang door groeien.

Het zijn momenteel donkere en onzekere tijden en onbewust heeft dat ook wat invloed op de muzieksmaak. Machine van de Zweedse band Then Comes Silence doet het momenteel verassend goed in de rotatielijst van Musicmeter.nl en ook mij bevalt het nieuwe album van de band uit Stockholm uitstekend.

Then Comes Silence bestaat al een jaar of tien en bracht de afgelopen jaren vier albums uit. Machine is het vijfde album van de band uit Stockholm en het is met een beetje fantasie de soundtrack van deze tijd.

Als ik een hokje moet bedenken waar de muziek van Then Comes Silence in moet worden gestopt, kom ik al snel uit bij het hokje postpunk. Machine is niet heel ver verwijderd van de albums van hedendaagse postpunk bands als Editors en White Lies, maar ik hoor ook de nodige echo’s uit het verre verleden, waarbij ik vooral uitkom bij bands als Killing Joke en The Mission.

De muziek van Then Comes Silence op Machine verdient niet direct de originaliteitsprijs. Donkere bassen, loodzware drums, stevige gitaarriffs, ijle synths en breed uitwaaiende gitaarlijnen worden gecombineerd met donkere vocalen vol melancholie. Het is allemaal eerder gedaan, maar overbodig is Machine van Then Comes Silence zeker niet. De Zweedse band verrast op haar vijfde albums immers met uitstekende songs.

Het zijn songs die keer op keer de spanning fraai opbouwen, maar het zijn ook songs die op een of andere manier aanstekelijk zijn. Het zijn songs die aardedonker en groots en meeslepend zijn, maar het zijn ook songs die binnen het hokje postpunk een breed palet bestrijken en hier en daar uit het hokje breken.

Incidenteel sijpelen wat invloeden uit de shoegaze door, maar Machine is ook niet vies van gothic of van 80s New Wave. Af en toe hoor je een vleugje Joy Division, maar over het algemeen dragen bands als The Mission, Sisters Of Mercy en Killing Joke toch het meest relevante vergelijkingsmateriaal aan.

Then Comes Silence maakt op Machine album vooral muziek die bestaat uit zwart en de nodige grijstinten. Geen muziek om vrolijk van te worden, al zijn het zeker niet alleen maar zwarte wolken die overdrijven. De band uit Stockholm maakt haar muziek net wat lichter door incidenteel vrouwenstemmen toe te laten en door af en toe te kiezen voor ruimtelijke klanken, maar de loodzware ritmesecties en aardedonkere gitaarakkoorden en bijkleurende vocalen zijn nooit ver weg.

Het is zoals gezegd muziek die al heel lang gemaakt wordt en ook al heel vaak gemaakt is, maar toch slaagt de Zweedse band er in om de aandacht vast te houden. Van de zang moet je houden, maar hij past wel uitstekend bij het genre, net als de ritmesectie op het album. Beiden variëren gelukkig ook wel wat op het album, waardoor de muziek van Then Comes Silence minder eenvormig klinkt dan die van de meeste soortgenoten. De meeste indruk maken wat mij betreft de twee gitaristen van de band, die de wat pompeuze songs van de Zweedse band steeds weer net wat anders inkleuren en driftig strooien met wonderschone gitaarlijnen.

Of het door de donkere tijden komt weet ik niet, maar Machine van Then Comes Silence is het eerste postpunk album in lange tijd dat me weet te boeien, ook bij herhaalde beluistering. In afwachting van zomerse tijden wellicht, maar dat zal de tijd leren. Erwin Zijleman

avatar van koosknook
3,5
geplaatst:
erwinz, drie keer dezelfde essentie is wel een beetje té veel! Neemt niet weg dat een prima plaatje is.

avatar van frolunda
3,5
geplaatst:
Van alle bands van pakweg de laatste 15-20 jaar,die flink beïnvloed waren door de New wave muziek van eind zeventiger,begin tachtiger jaren zat er naar mijn menig niet één tussen die zich kon meten met de toppers van toen.Zo openden bijvoorbeeld Interpol en de Editors met een erg sterk debuut maar ook zij konden tot nu toe niet echt op tegen beste materiaal van,om er maar een aantal te noemen Joy division,the Cure of Echo & the Bunnymen.
Toch duiken er ook de laatste jaren steeds weer bands op die,met een sound diep geworteld in de Wave muziek,zeer verdienstelijke albums uitbrengen.Zo konden onder meer de Savages en het Belgische Whispering Sons me de laatste jaren overtuigen met hun sterke album(s).
Aan dat rijtje kan ik nu ook het Zweedse Then Comes Silence toevoegen,rijkelijk laat want het onlangs verschenen Machine is alweer hun vijfde album.De band uit Stockholm lijkt in eerste instantie onder andere invloeden van Killing joke en in iets mindere mate the Sound,Modern English en the Chameleons te herbergen maar is tevens voor een groot gedeelte in het bezit van een eigen geluid,dat weliswaar verre van origineel klinkt maar wel veel afwisseling biedt.
En dat betaalt zich ook vaak uit in sterke songs als de opener We lose the night,Ritual,Apocalyps Flare en Glass.Daarbij is de zang erg complementair aan de sound,al bevalt me dat kleine beetje Zweeds accent me wat minder.
Voor het overige is Machine een degelijk en goed album,dat weliswaar niet naar hele grote hoogten gaat maar wel een erg fijn genre plaatje is.

avatar van Castle
geplaatst:
Op song 2 Devil na, valken de songs hier best lekker.
Nog een keer stream luisteren en waarschijnlijk fysiek op vinyl aanschaffen

avatar van harm1985
3,5
Doet me een beetje denken aan Porcupine Tree, midden jaren 90. Prima plaatje.

Gast
geplaatst: vandaag om 20:30 uur

geplaatst: vandaag om 20:30 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.