menu

Then Comes Silence - Machine (2020)

mijn stem
3,83 (53)
53 stemmen

Zweden
Rock
Label: Oblivion

  1. We Lose the Night (3:56)
  2. Devil (3:28)
  3. Dark End (4:10)
  4. I Gave You Everything (3:49)
  5. Ritual (4:06)

    met Karolina Engdahl

  6. Apocalypse Flare (3:03)
  7. W.O.O.O.U. (5:07)
  8. In Your Name (3:57)
  9. Glass (3:01)
  10. Kill It (6:25)
  11. Cuts Inside (4:05)
totale tijdsduur: 45:07
zoeken in:
avatar van E-Clect-Eddy
4,0
We Lose the Night was al uit, en nu is het bijbehorende album aangekondigd.

avatar van Alicia
5,0
We gaan het horen! Ik reken Then Comes Silence tot een van de betere post-punk formaties met sombere, shoegaze-achtige, gothrock trekjes.

Mooie hoezzzz!

avatar van Scarlet
4,5
Ik kende deze band alleen van naam en ik zal vast wel eens een liedje van ze gehoord hebben maar ik heb de band verder eigenlijk over het hoofd gezien. Ik luister nu eens aandachtig naar hun vorige album 'Blood' en dat klinkt niet verkeerd.

avatar van E-Clect-Eddy
4,0
Inderdaad een stel mooie oogjes op de hoes.

avatar van Scarlet
4,5
Lijkt op Killing Joke, de muziek dan en de hoes lijkt op The Chameleons!


avatar van E-Clect-Eddy
4,0
Ritual (feat. Karolina Engdahl) is uit. Klinkt geïnspireerd door Joy Division.

avatar van Alicia
5,0
Ja... maar Karolina geeft de inspiratie toch een ander gezicht mee.
Ben benieuwd!

avatar van E-Clect-Eddy
4,0
Apocalypse Flare is uit... met video.

Minder sterk dan de eerste 2 singles w.m.b.

avatar van Alicia
5,0
Prima sfeertje!

avatar van DjFrankie
4,5
geplaatst:
in de bestelling, ben benieuwd

avatar van stoepkrijt
geplaatst:
De hoes op de frontpage trok mijn aandacht. Achter dat masker blijkt dus post-punk schuil te gaan. Niet verwacht, maar blij verrast! De singles bevallen me wel, ze zijn goed duister in ieder geval.

avatar van Mr. B
4,0
geplaatst:
Wow wat een voorpagina op musicmeter al niet te weeg kan brengen. Nu aan het luisteren met gelijk al wat kippenvel kan ik zeggen. Heerlijk dit zeg, een beetje The Mission, Killing Joke en de donkerte van Sisters of Mercy. Past wel in mijn straatje dus dit gaat nog wel veel luisterbeurten krijgen. Toffe ontdekking

avatar van Alicia
5,0
geplaatst:
Tijdens het beluisteren van alweer schijfje vijf van de zwaar met kohlpotlood opgemaakte postpunkers uit Stockholm, kreeg ik het idee dat de zang van Alex Svenson beter verstaanbaar en ook mooier is geworden. Dat mompelende, dat fluisterende, schurende en sissende stemgeluid lijkt nu wat meer naar de achtergrond te zijn verdwenen. De stevige gitaren echter, zijn nog altijd even bijtend en ja, dat ruwe, ongepolijste geluid heeft op enig moment ook wel wat weg van een oude Killing Joke plaat. Ook nieuw zijn een gastzanger en twee gast zangeressen. Voor het overige betekent Machine voor mij min of meer een voortzetting van het vertrouwde ‘Then Comes Silence’ geluid en dat ondanks enkele personeelswisselingen. Maar dan met een streepje meer dynamiek. En... ietsjes minder ‘goth’.

Aldus een van de bewoners van de onverklaarbaar bewoonde en zeer stoffige kruipkelder.

avatar van E-Clect-Eddy
4,0
geplaatst:
Naast de 3 singles is Kill It ook erg lekker, als deze niet zo lang was geweest dan zou die misschien als single kunnen dienen.

avatar van DjFrankie
4,5
geplaatst:
Ontzettend lekkere plaat voor alle postpunk mindende people.

avatar van erwinz
4,0
geplaatst:
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Then Comes Silence - Machine - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Then Comes Silence - Machine
Postpunk albums zijn er in overvloed en iets toevoegen aan alles dat er al is valt niet mee, maar de Zweedse band Then Comes Silence slaagt er wat mij betreft glansrijk in

Donkere tijden vragen om donkere muziek en de muziek van de Zweedse band Then Comes Silence is absoluut donker te noemen. Machine is een album dat in het hokje postpunk past en raakt net zoveel aan de muziek van bands als Editors en White Lies als aan die van iconen uit het verleden als The Mission en Killing Joke. Postpunk met een randje gothic en het nodige bombast, maar ook postpunk vol wonderschone gitaarlijnen en ijle synths. Melancholie is nooit ver weg op dit aardedonkere album, maar de Zweedse band maakt ook indruk met hele sterke songs die ook nog eens lang door groeien.

Het zijn momenteel donkere en onzekere tijden en onbewust heeft dat ook wat invloed op de muzieksmaak. Machine van de Zweedse band Then Comes Silence doet het momenteel verassend goed in de rotatielijst van Musicmeter.nl en ook mij bevalt het nieuwe album van de band uit Stockholm uitstekend.

Then Comes Silence bestaat al een jaar of tien en bracht de afgelopen jaren vier albums uit. Machine is het vijfde album van de band uit Stockholm en het is met een beetje fantasie de soundtrack van deze tijd.

Als ik een hokje moet bedenken waar de muziek van Then Comes Silence in moet worden gestopt, kom ik al snel uit bij het hokje postpunk. Machine is niet heel ver verwijderd van de albums van hedendaagse postpunk bands als Editors en White Lies, maar ik hoor ook de nodige echo’s uit het verre verleden, waarbij ik vooral uitkom bij bands als Killing Joke en The Mission.

De muziek van Then Comes Silence op Machine verdient niet direct de originaliteitsprijs. Donkere bassen, loodzware drums, stevige gitaarriffs, ijle synths en breed uitwaaiende gitaarlijnen worden gecombineerd met donkere vocalen vol melancholie. Het is allemaal eerder gedaan, maar overbodig is Machine van Then Comes Silence zeker niet. De Zweedse band verrast op haar vijfde albums immers met uitstekende songs.

Het zijn songs die keer op keer de spanning fraai opbouwen, maar het zijn ook songs die op een of andere manier aanstekelijk zijn. Het zijn songs die aardedonker en groots en meeslepend zijn, maar het zijn ook songs die binnen het hokje postpunk een breed palet bestrijken en hier en daar uit het hokje breken.

Incidenteel sijpelen wat invloeden uit de shoegaze door, maar Machine is ook niet vies van gothic of van 80s New Wave. Af en toe hoor je een vleugje Joy Division, maar over het algemeen dragen bands als The Mission, Sisters Of Mercy en Killing Joke toch het meest relevante vergelijkingsmateriaal aan.

Then Comes Silence maakt op Machine album vooral muziek die bestaat uit zwart en de nodige grijstinten. Geen muziek om vrolijk van te worden, al zijn het zeker niet alleen maar zwarte wolken die overdrijven. De band uit Stockholm maakt haar muziek net wat lichter door incidenteel vrouwenstemmen toe te laten en door af en toe te kiezen voor ruimtelijke klanken, maar de loodzware ritmesecties en aardedonkere gitaarakkoorden en bijkleurende vocalen zijn nooit ver weg.

Het is zoals gezegd muziek die al heel lang gemaakt wordt en ook al heel vaak gemaakt is, maar toch slaagt de Zweedse band er in om de aandacht vast te houden. Van de zang moet je houden, maar hij past wel uitstekend bij het genre, net als de ritmesectie op het album. Beiden variëren gelukkig ook wel wat op het album, waardoor de muziek van Then Comes Silence minder eenvormig klinkt dan die van de meeste soortgenoten. De meeste indruk maken wat mij betreft de twee gitaristen van de band, die de wat pompeuze songs van de Zweedse band steeds weer net wat anders inkleuren en driftig strooien met wonderschone gitaarlijnen.

Of het door de donkere tijden komt weet ik niet, maar Machine van Then Comes Silence is het eerste postpunk album in lange tijd dat me weet te boeien, ook bij herhaalde beluistering. In afwachting van zomerse tijden wellicht, maar dat zal de tijd leren. Erwin Zijleman

avatar van koosknook
3,5
geplaatst:
erwinz, drie keer dezelfde essentie is wel een beetje té veel! Neemt niet weg dat een prima plaatje is.

avatar van frolunda
3,5
geplaatst:
Van alle bands van pakweg de laatste 15-20 jaar,die flink beïnvloed waren door de New wave muziek van eind zeventiger,begin tachtiger jaren zat er naar mijn menig niet één tussen die zich kon meten met de toppers van toen.Zo openden bijvoorbeeld Interpol en de Editors met een erg sterk debuut maar ook zij konden tot nu toe niet echt op tegen beste materiaal van,om er maar een aantal te noemen Joy division,the Cure of Echo & the Bunnymen.
Toch duiken er ook de laatste jaren steeds weer bands op die,met een sound diep geworteld in de Wave muziek,zeer verdienstelijke albums uitbrengen.Zo konden onder meer de Savages en het Belgische Whispering Sons me de laatste jaren overtuigen met hun sterke album(s).
Aan dat rijtje kan ik nu ook het Zweedse Then Comes Silence toevoegen,rijkelijk laat want het onlangs verschenen Machine is alweer hun vijfde album.De band uit Stockholm lijkt in eerste instantie onder andere invloeden van Killing joke en in iets mindere mate the Sound,Modern English en the Chameleons te herbergen maar is tevens voor een groot gedeelte in het bezit van een eigen geluid,dat weliswaar verre van origineel klinkt maar wel veel afwisseling biedt.
En dat betaalt zich ook vaak uit in sterke songs als de opener We lose the night,Ritual,Apocalyps Flare en Glass.Daarbij is de zang erg complementair aan de sound,al bevalt me dat kleine beetje Zweeds accent me wat minder.
Voor het overige is Machine een degelijk en goed album,dat weliswaar niet naar hele grote hoogten gaat maar wel een erg fijn genre plaatje is.

avatar van Castle
geplaatst:
Op song 2 Devil na, valken de songs hier best lekker.
Nog een keer stream luisteren en waarschijnlijk fysiek op vinyl aanschaffen

avatar van harm1985
3,5
Doet me een beetje denken aan Porcupine Tree, midden jaren 90. Prima plaatje.

avatar van NoMind
4,5
geplaatst:
Hier gaat m’n new wave hart sneller van kloppen. Ik hoor vooral veel Sisters of Mercy, maar dan met de geluidskwaliteit van 2020.

avatar van Scarlet
4,5
geplaatst:
The Velvet Underground. Vooral de zang. Dit album is zoveel beter dan de voorganger, vooral de combinatie met vrouwelijke vocals bevallen goed. Muzikaal is het dik in orde, de professionaliteit spat ervan af. Grote band in wording? Voorlopig 4 sterren.

avatar van Alicia
5,0
geplaatst:
Machine is weer zo'n plaat dat elke dag minstens twee keer voorbij komt... en de resterende tijd in mijn hoofd blijft 'spoken'.

avatar van DjFrankie
4,5
geplaatst:
Deze Zweden hebben tot nu toe het beste post punk album van 2020 gemaakt. Inderdaad is de vrouwelijke gastzangeres een aangename toegevoegde waarde. De gitaartapijten zijn galmend zoals het hoort in dit genre, en de SoM zijn nooit ver weg, alleen klinken die anno 2020 niet zo goed als Then Comes Silence.
Voor de echte vleermuizen en gothic adepten is dit verplicht luistervoer.

avatar van Scarlet
4,5
geplaatst:
Helemaal eens Frank. Ze kunnen goede en pakkende songs schrijven die inderdaad in je hoofd blijven rondzingen. Hier staat werkelijk geen enkel slecht liedje op. Het album klinkt als een mooi geheel, is prachtig geproduceerd en ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat de zanger nog veel meer met zijn stem kan. Ik hoop wel dat de zangeres een permanent lid wordt van de band want haar bijdrage geeft de band net iets extra's. De voorganger heb ik ook maar deze stijgt daar ver bovenuit.

avatar van Scarlet
4,5
geplaatst:
Mag ik een minpuntje noemen? In de songs wordt het refrein te vaak herhaald waardoor het wat langdradig wordt op den duur. Ook de mannelijke vocalen gaan me bij vaker beluisteren storen, erg monotoon en nergens echte uithalen. Daarom een halfje eraf.


avatar van Scarlet
4,5
geplaatst:
Volgens mij is dit zo'n band die live beter klinkt dan op plaat. In de (verre?) toekomst wil ik deze band zeker eens live gaan zien. Dit is wel hun beste album en soms beoordeel je een album te snel. Ik kom dan ook terug op mijn eerdere post hier. Ik las dat ze twee nieuwe gitaristen hebben en dat hoor je wel terug in vergelijking met de voorganger die ik een stuk minder vind. Dit album is ook veel gevarieerder. De vocals, de muziek en de sfeer op deze plaat doen me ook sterk denken aan Bauhaus. Een halfje erbij.

avatar van Alicia
5,0
geplaatst:
Het klopt imo ook wel dat de band een stijgende lijn vertoont, want hoewel op de vorige albums enkele erg goede liedjes staan - bijvoorbeeld mijn grote favoriet Strangers op schijfje drie (Nyctophilian), zijn er ook een paar - nou ja, groot woord - missers te bespeuren. Blood, het vorige album, duurde naar mijn idee wat te lang. Een paar mindere liedjes ertussen uit en het was beter geweest. Machine is wat dat betreft meer in balans. Ik vind Then Comes Silence toch zeker een van de opvallendste post-punk bands van de laatste tijd en Machine is zelfs mijn meest gedraaide album (van 2020) tot nu toe. Nu moet ik er wel bij vertellen dat ik de laatste tijd wat minder heb zitten spitten tussen al die nieuwkomers.

avatar van Scarlet
4,5
geplaatst:
Alicia schreef:
Nu moet ik er wel bij vertellen dat ik de laatste tijd wat minder heb zitten spitten tussen al die nieuwkomers.


Er zijn ook zoveel nieuwe bands in het genre, op een gegeven moment moet je voor een band kiezen die je echt goed vindt want je kan wel aan de gang blijven met het ontdekken van nieuwe bands. Ik laat me meestal tippen op YouTube of ook hier als er weer een nieuwe interessante band opduikt.

Deze band springt er inderdaad dus wel boven uit en vooral met dit album. Hun live optreden dat ze in mei hebben gegeven (zie mijn post van afgelopen zondag) mag er ook zijn. Zonder publiek in verband met de corona-crisis wat mij overigens heel raar lijkt voor een band; toch knap dat ze dan zo'n show weten neer te zetten. Ik heb het optreden drie keer achter elkaar gekeken zo goed vond ik het.

avatar van Alicia
5,0
geplaatst:
Ja, dat was een prima concert, en toch niet geheel zonder publiek. Tijdens de 'live chat' kon je ze aanmoedigen. Heb wat emoijies de lucht ingeslingerd, hahaha!

Gast
geplaatst: vandaag om 10:54 uur

geplaatst: vandaag om 10:54 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.