John Cale - Fear (1974)

Eerder kon ik dit album nauwelijks doorkomen. Nog eerder vond ik Fear Is A Man's Best Friend een eng nummer, vooral door de gitaar. Intussen is dat nummer uitgegroeid tot een van mijn favorieten op dit album.
Fear is een goed rockalbum, dat hier en daar wat onconventioneel klinkt (vandaar het label avant-garde?). Hoogtepunten zijn het openingsnummer, Buffalo Ballet, Gun, en vooral Ship of Fools. Van dat laatste, uitstekende, nummer is met name het refrein briljant. Met Emily en The Man Who Couldn't Afford to Orgy staan er echter ook 2 nummers op Fear die ik liever over zou slaan. Het eerste vind ik een beetje zeurderig, het tweede komt nooit lekker op gang. Bovendien vind ik die pratende mevrouw er doorheen nogal vervelend, hoewel ik best kan horen dat haar rol essentieel is op dit nummer.

Zo goed en samenhangend als Paris 1919 is dit album helaas niet, maar hier staat toch een aantal erg sterke nummers op.

3.5*

Fear Is a Man's Best Friend blijft toch wel een bijzondere opener. Weet je wel gelijk waar je aan begint.
En naast dat The Man Who Couldn't Afford to Orgy erg mooi is, is het verhaal ook wel hilarisch.