Yves Tumor - Heaven to a Tortured Mind (2020)

Gospel for a New Century was al geweldig, Kerosene! kan zeker op dat niveau meekomen. Dit wordt een fenomenale postrockplaat.

Dit is wel heel lekker zeg!

Kerosene en Gospel for a New Century zijn belachelijk goed! Als de andere nummers dat niveau halen hebben we een sterke kanshebber voor album van het jaar.

Ik krijg ook sterke TV on the Radio en Menomena vibes alleen dan in een fris 2020 jasje.

Ik heb een recensie-exemplaar. Heb het album al meerdere keren helemaal gehoord en het is erg goed (en heel erg zomers!).

Vind dit echt origineel! zoals hierboven al benoemd zijn de twee uitgebrachte nummers al belachelijk goed! Ben benieuwd of de rest van de tien zo'n niveau kunnen aanhouden.

Vind Identity Trade juist wel lekker.

Yves trekt de lijn door van Safe in the Hands of Love, waar ik mij helemaal niet aan stoor. Wederom een hele toegankelijke experimentele plaat geworden met veel verschillende invloeden zonder dat het voelt alsof het rommelig wordt. De opzwepende beats en het kenmerkende vocale geluid van de beste man zelf zorgen weer voor een unieke melancholische plaat die even scherp en ruw (bijv. Folie Imposee) kan zijn als zacht en geruststellend (bijv. Super Star). Favoriete nummers voor nu Folie Imposee, Strawberry Privilege, Asteroid Blues.

Het album valt me vooralsnog een beetje tegen. De singles (Gospel for a New Century, Kerosene!) smaken me goed, maar als geheel wil het me nog niet pakken. Met Safe in the Hands of Love had ik overigens hetzelfde.

Niet dat Yves Tumor al een album gemaakt heeft dat over het geheel goed is, maar ik heb er goede hoop in dat dit muzikaal genie, hoe gewichtig dat woord ook klinkt, de toekomst van alternatieve muziek tot een voor andere artiesten wel heel moeilijk te bereiken hoog niveau kan tillen. Deel van wat de muziek spannend houdt zijn de tegenstellingen tussen duister en licht, gruwelijk en schoon. Het is bij momenten werkelijk een feest en een avontuur om in Tumors muziek te duiken. Overigens staat hier niet zijn allerbeste materiaal op (dat is het drieluik Noid-Licking an Orchid-Lifetime op de vorige langspeler) maar het geheel overtuigt mij ervan dat Safe in the Hands of Love geen toevalstreffer was maar de blauwdruk van een merkwaardige carrière. Mijn grootste gemis op dit album is het vrij slappe einde van het album. Ik had gehoopt op een groter, meer baldadig statement dan het gezapige A Greater Love, en misschien is de Yves Tumor die mij het meest aanspreekt de Yves Tumor die het gruwelijke en het schone in een lied weet samen te ballen. Dat mis ik naar het einde van het album meer. Zo kwam ik tot het idee dat het overdonderende Medicine Burn niet slecht had gestaan als het laatste nummer.

Maar voor een groot deel van het album heb ik enkel lof. Daarom dat ik verbaast ben van een vrij lage score hier. Speciale vermelding voor Gospel for a New Century, Medicine Burn, Identity trade en het tweeluik Romanticist-Dream Palette. Niets minder dan een artiest met durf, ambitie en een blik naar de toekomst.

Wat mooi gesproken, en volledig mee eens. Ik had gewild dat ik dit zo goed had kunnen verwoorden. Gelukkig heeft iemand anders dat nu voor me gedaan. 4* voor dit verslavende en intrigerende album.

Wow! Dit is een heerlijk album. Het is intrigerend en opzwepend.

Ben het helemaal eens met bovenstaande commentaren dat het niveauverschil tussen nummers nogal groot is. De singles zijn erg sterk, met name Kerosene! kan zich nu al opmaken voor song van het jaar. Fantastische gastbijdrage van Diana Gordon

Iemand anders last van dat het algoritme van Spotify Gospel for a New Century aanknalt na maakt-niet-uit welk uit 2020 afkomstig nummer? Het blijft een tof nummer hoor, maar ik krijg ondertussen een beetje een negatieve Pavlovreactie van de hoeveelheid keren dat ik dat trompetje te horen krijg na een totaal ongerelateerd nummer.

haha, dat heb ik met Angel Olsen (en in mindere mate ook Kelly Lee Owens), Spotify probeert de hele tijd haar nieuwe materiaal door mijn strot te duwen.

On topic, ik ben toch wel lichtelijk teleurgesteld in dit album. De psych glam rock esthetiek is op zich wel aantrekkelijk, Kerosene! is een topnummer, maar ik heb Yves Tumor vrij hoog zitten en die bokst bij mij dus op tegen een vrij hogere standaard. Album als geheel voelt dan toch wat dunnetjes. Toch is er genoeg excentrieke heerlijkheid te vinden op dit album om af en toe terug te keren bij dit album.

Gospel for a New Century en Kerosene! zijn moderne evergreens, of niet dan Gretz?

Ik kreeg net Gospel for a New Century in een nummer radio o.b.v. een nummer van HAIM. Dat nummer staat er toch wel ver vanaf. Maar aangenaam verrast, erg goed nummer! Binnenkort dit hele album luisteren ook door de positieve kritieken hier.