menu

Bon Jovi - 2020 (2020)

mijn stem
2,77 (26)
26 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Captain Kidd

  1. Limitless (3:41)
  2. Do What You Can (4:19)
  3. American Reckoning (4:41)
  4. Beautiful Drug (3:48)
  5. Story of Love (5:49)
  6. Let It Rain (4:39)
  7. Lower the Flag (4:55)
  8. Blood in the Water (5:57)
  9. Brothers in Arms (4:12)
  10. Unbroken (6:07)
totale tijdsduur: 48:08
zoeken in:
2,0
Tsja, dit zet toch ook weer geen zoden aan de dijk. Gezien de laatste paar albums is dit voor de gemiddelde Bon Jovi fan waarschijnlijk een album met flinke diepgang maar verder dan een algemene beschouwing van het nieuws komt het niet, en dan vooral met allerlei citaten direct uit het nieuws gehaald zonder er zelf daadwerkelijk iets aan toe te voegen. American Reckoning laat vooral horen hoe Jon zelf niets te zeggen heeft maar vervolgens Springsteen probeert te imiteren om iets in die richting te kunnen laten horen.

Maar Jon Bon Jovi is geen Springsteen. Hoewel die man ook wel een aantal missers heeft gemaakt klinkt bij Springsteen de woede en frustratie echt. Zijn de teksten daar wel raak, juist omdat het niet blijft bij een herhaling van zetten maar een daadwerkelijk verhaal in de liedjes. Bon Jovi heeft daarentegen altijd op safe gespeeld, bang om publiek te verliezen. Dus waarom zou je hem dit keer wel geloven? Dit is een man die qua muziek vaker van richting veranderde dan de haan op een kerktoren, en nu is dit zijn huidige dingetje. Totdat over een jaar iets anders populair is, dan gaan we die richting weer in. Waar vroeger slechts het geluid van (hedendaagse) artiesten gestolen werd om het geluid van Bon Jovi te actualiseren worden nu hele melodie-lijnen direct overgenomen. Intro's direct van andere nummers gepakt. Do What You Can? Gestolen van The Killers. Let It Rain? Gestolen van Springsteen. En zo zijn er nog wat andere voorbeelden waarin vooral de originaliteit van Bon Jovi ernstig in twijfel getrokken kan worden. Gelukkig luistert de huidige generatie Bon Jovi fans dit soort muziek echter niet (meer), dus die zullen het allemaal heel gevarieerd en divers vinden. Blood In The Water? Duidelijk geprobeerd om iets te schrijven als Dry County. Maar dan minder, want net zoals bij voorgaande voorbeelden maakt Bon Jovi van alles wat ze stelen vervolgens een mindere kloon.

De stem van Jon laat verder erg veel te wensen over, er wordt heel veel in het lage register gezongen wat de vaart en spanning uit de nummers haalt. Het is vooral de achtergrondzang die de hoogte in gaat, een inmiddels vaak herhaald trucje en wat je na een paar liedjes wel begrijpt. En waar de band mogelijkerwijs wel voor spanning had kunnen zorgen blijven die ook achterwege - op maar weinig momenten hoor je een band met enige identiteit spelen. Een nummer als Beautiful Drug heeft enorme potentie maar blijft uiteindelijk bij een zeurderig deuntje, het komt nooit van de grond. Het blijft toch ook opvallend hoe het gemis van Sambora, ook als deze niet soleerde, toch zoveel meer kleur aan de muziek gaf. Hoe die dus blijkbaar een tegengeluid durfde te bieden aan Jon's visie, of wat het ook mag zijn wat geleid heeft tot dit product. Want het is inmiddels wel duidelijk dat dit niets meer met Bon Jovi te maken heeft. Jon is absoluut de baas en de rest voert plichtsgetrouw uit wat er van ze verlangd wordt.

Jon Bon Jovi probeert enorm hard om de Steven Spielberg van pop/rock te zijn. Daar slaagden ze vroeger ook heel erg goed in. Spielberg maakte leuke blockbusters waar je erg van genoot zonder dat het enige diepgang had maar waar je graag nog een keer naar keek. Maar de afgelopen 20 jaar is het niveau van de band wel enorm afgegleden. Er is niemand die verwacht dat deze band een nieuwe Slippery When Wet of Keep The Faith maakt, maar het hoeft toch ook niet op dit kleurloze niveau te hangen. Er is weinig drang om iets nog een keer te horen want de muziek verrast nergens écht en op wat regeltjes hier en daar na blijft er ook niets hangen. Dus ja, geen Spielberg, maar meer Michael Bay. Allerlei vermoeiende effecten waar je inmiddels wel doorheen prikt en geen enkele drang meer om naar enig vervolg te luisteren. Je hoopt iedere keer weer dat er iets bij zal zitten maar nee, het blijft slechts bij muziek wat het vroeger enkel als b-kantje had gered. Zielloos? Nee, ze zullen zelf vast geloven dat er hart en ziel in de muziek zit. Maar is het de moeite? Niet echt.

4/10.

Gast
geplaatst: vandaag om 08:52 uur

geplaatst: vandaag om 08:52 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.