Gillian Welch - Soul Journey (2003)

Minder breekbare muziek dan op haar vorige albums maar nog steeds zeer genietbaar.

Helemaal hetzelfde niveau als Time en Revival haalt deze plaat niet, maar de kritiek dat drums en elektrische gitaar niet op een folk of roots album horen is natuurlijk onzin. Gillian Welch maakt neo-traditionele folk en is daar zo'n beetje de beste in. Bovendien waren er ook al drums te horen op haar debuut.

De plaat begint met een van de populairste tracks van Welch, Look at Miss Ohio dat ze zelfs tijdens Dave Rawlings Machine concerten ten gehore brengt en eerlijkheid gebied te zeggen, live klinkt het toch net een stukje beter, deze versie is mij wat te ingetogen.

Make Me a Pallet on Your Floor is een nummer dat ze, naar eigen zeggen, van Doc Watson heeft geleerd, een beetje liefhebber weet dat deze man een levende legende is en dat is aan het nummer af te horen. Overigens wordt dit nummer op dezelfde manier benaderd als op haar voorgaande albums, twee gitaren, twee stemmen.

Ook het volgende nummer, Wayside / Back in Time, is eigenlijk gewoon een dijk van een song en met I Had a Real Good Mother and Father borduurt ze voort op het thema adoptie, dat ook op haar vorige albums niet geschuwd werd. Ze spreekt haar dankbaarheid uit naar haar adoptie-ouders die haar voor een groot deel hebben gemaakt tot de vrouw die ze vandaag is. Ook No One Knows My Name bevat hetzelfde thema, maar geeft eerder weer hoe eenzaam het soms kan zijn.

One Monkey lijkt grappig genoeg een soort opvolger van Monkey and the Engineer, van Friend of a Friend. Kan best, want het nummer van Jesse Fuller is al veel vaker en veel eerder gecovered dan door Welch & Rawlings.

Lowlands klinkt een beetje als een vervolg op Wayside / Back in Time. Wat volgt is One Little Song, een van de meest markante songs van het album. Welch vertelde bij een concertregistratie van de BBC dat ze haar hele jeugd alleen op haar kamertje met een gitaar muziek heeft zitten spelen, maar dat ze er nu pas aan toe is gekomen om daadwerkelijk ook in haart eentje een song op te nemen, zonder de hulp van Rawlings.

I Made a Lovers Prayer is dan een beetje een niemendalletje. Onlangs nam Carrie Rodriguez het op voor haar album Love and Circumstance en als ik eerlijk ben vind ik haar versie net een stukje beter, het ontbreekt hier een beetje aan kracht, kabbelt slechts een beetje voort.

Met Wrecking Ball maakt ze het echter helemaal goed. De song is welhaast een heuse country-rocker en is, wederom, autobiografisch. Dit nummer is overigens niet te verwarren met de gelijknamige songs van Neil Young en Emmylou Harris.

Mij grijpt Welch niet helemaal met dit album. Ik heb sterk het gevoel dat het er gewoon niet allemaal uitkwam. Alsof Welch en Rawlings een nummer aan het schrijven waren en gewoon niet op een catchy riff, een aansluitend refrein of een brug konden komen. Ik hoor gewoon niet zo veel inspiratie als ik op voorgaande albums hoor. Dat er tweeënhalve traditionals op staan valt me dan nog mee.

Aangenaam is het wel, maar het weet me niet helemaal te boeien.

Ik lees in veel reviews dat dit haar minste plaat is. Daar ben ik het mee eens. Maar gloeiende, gloeiende, als dit je minste is, hoe sterk is je oeuvre dan. Ook voor dit 'Soul Journey' heb ik nog steeds 4**** over. Iets dikker aangezet met drum, bas en elektrische gitaar, maar man, deze dame en haar partner kunnen liedjes schrijven.

Wellicht dat ik dit album strict genomen minder goed vind dan de drie voorgangers, maar ik pak deze vaker uit mijn CD-kast. Het is gewoon een heel fijn album met prachtige liedjes - ik hou wel van het herhalende, soms wat zeikerige in deze selectie. One Monkey, I Made a Lovers Prayer - prachtige nummers. Of het Dylan-achtige geluid van Wrecking Ball.

Ik vind dit gewoon een parel van een plaat...
Heb nog heel wat Gillian materiaal te ontdekken, dus dat belooft!
Kan me echter moeilijk voorstellen dat dit de minste is...

Ik heb eens in een interview in, ik dacht, Vrij Nederland gelezen dat ze zelf naar deze plaat als haar rock 'n roll album. Wat jij schrijft, sluit daar wel bij aan. Country/Roots is het nog steeds wel, maar de hoekige riffs maken het album wat meer toegankelijk voor de luisteraars die wat minder met het countrygenre hebben.

Gillian Welch bewijst ook op dit album wederom haar meesterschap met 10 prima overwegend folky uitgevoerde liedjes met wat vleugjes bluegrass, country en lichte rock invloeden. 8 songs van haar eigen hand, waarvan 7 co-written met haar trouwe muzikale partner David Rawlings en sterke covers van 2 traditionals, het aloude "Make Me a Pallet On Your Floor" ooit eerder opgenomen in een oerversie van blues legende Mississippi John Hurt en later o.a. door Lucinda Williams gecoverd op haar debuut album "Ramblin" en het klein gehouden, spaarzaam geinstrumenteerde "I Had a Real Good Mother and Father".

op een 3-tal nummers "Wayside/Back In Time" met zijn Neil Young vibes, "Lowlands" en "Wrecking Ball" is het bandgeluid wat voller en pakt dat prima uit.

er valt op "Soul Journey" geen enkel zwak nummer te ontdekken, waarbij de heerlijke Appalachian folk van "No One Knows My Name" met de fraaie fiddle klanken van Ketcham Secor (van de Old Crow Medicine Show), de ingetogen opener "Look at Miss Ohio" en het licht rockende "Lowlands" persoonlijke favorieten zijn. "I Made a Lover's Prayer" is voorzien van prachtige dobro accenten van Greg Leisz en bescheiden harmonica klanken.

een "americana" album met authentieke, pure muziek met als kers op de taart de geweldige zang van Gillian Welch. herken overigens wat hierboven geschreven is over "alsof Welch en Rawlings niet op een catchy riff, een aansluitend refrein of een brug konden komen" totaal niet. "Soul Journey" doet niet onder voor haar voorgaande 3 albums.

Album werd geproduceerd door David Rawlings

Mark Ambrose: acoustic guitar
Ketchan Secor: fiddle
Greg Leisz: dobro
Jim Boquist: bass guitar
All else Gillian Welch & David Rawlings