menu

Woods - Strange to Explain (2020)

mijn stem
3,86 (18)
18 stemmen

Verenigde Staten
Rock / Folk
Label: Woodsist

  1. Next to You and the Sea (3:53)
  2. Where Do You Go When You Dream? (5:51)
  3. Before They Pass By (2:50)
  4. Can't Get Out (5:18)
  5. Strange to Explain (3:34)
  6. The Void (2:12)
  7. Just to Fall Asleep (5:44)
  8. Fell So Hard (4:01)
  9. Light of Day (3:19)
  10. Be There Still (3:35)
  11. Weekend Wind (7:16)
totale tijdsduur: 47:33
zoeken in:
avatar van VladTheImpaler
4,0
Een nieuwe Woods is altijd leuk nieuws. Eerste single is ook gelijk uit; YouTube

avatar van Venceremos
4,0
Plaatje hoor.

Sowieso is Woods goed bezig, getuige het wonderlijke Purple Mountains album waarop zij de begeleiding van David Berman vormden.

avatar van coldwarkids
4,0
geplaatst:
Where Do You Go When You Dream? is zeer aangenaam. Hoe simpelheid zo mooi kan zijn.

avatar van music4life
geplaatst:
Afgaande op de titeltrack belooft dit een zeer fijn plaatje te worden! Heerlijk liedje

avatar van musicfriek
4,0
Wat een ontzettend fijn album is dit! Mijn kennismaking met Woods. Beter laat dan nooit

En de hoes vind ik echt prachtig.

avatar van blur8
4,0
De kracht zit in de argangementen. Dat laten de 2 instrumentals horen: The Void & Weekend Wind.
de zang van Jeremy Earl is prettig maar verveelt me ook snel.
Meest geslaagd zijn Where Do You Go When You Dream? & Just to Fall Asleep waar zang en muziek perfect in balans zijn.
na Fell So Hard bedenk ik me dat de 2020 worp van Woods, de meest volledige en consistente is so far.

avatar van Venceremos
4,0
De blazers van City Sun Eater hebben plaats moeten maken voor het betere toetsenwerk. Reggae-invloeden zijn ingeruild voor een voor Woods wat traditioneler (zij het voller) freakfolk-geluid. Ook leuk vind ik de knipoog naar de soulalbums van weleer, waarop vaak elke plaatkant werd afgesloten met een instrumental.

Trouwens geen referenties aangaande David Berman's dood; Strange to Explain werd al vóór het Purple Mountains project afgerond.

avatar van VladTheImpaler
4,0
Woods heb ik ten tijden van City Sun Eater in the River of Light leren kennen, en dat album was die zomer - en dat jaar- samen met die van Whitney favoriet. Ik viel toen voor die heerlijk relaxte sfeer. Hun album daarna Love Is Love was prima, maar kwam niet echt in de buurt bij die van daarvoor.

Dit album vind ik weer een goede stap richting de vorm van City Sun Eater in the River of Light. Er staan weer een paar heerlijk relaxte nummers op (die afsluiter!), en wordt het nergens op het album saai. Het enige wat ik ten opzichte van City Sun... mis, zijn die paar echte uitschieters waar je verslaafd aan kan raken.

Gast
geplaatst: vandaag om 05:32 uur

geplaatst: vandaag om 05:32 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.