Witchcraft - Black Metal (2020)

Akoestisch album van voormalig metal gigant. Ik kan de liedjes niet uit elkaar houden en kom er niet doorheen. Hij overschat zijn muzikale talent.

Ik was enthousiast toen ik las dat er een nieuwe Witchcraft in aantocht was, maar bij het beluisteren van het vooruitgeschoven 'Elegantly Expressed Depression', werd mijn enthousiasme al enigszins getemperd. Ik had gehoopt dat de registers wat meer opengetrokken zouden worden, maar Magnus Pelander dacht daar anders over.
Nu, een hele luisterbeurt later, kan ik stellen dat me ontgaat waarom dit onder de noemer van Witchcraft is uitgebracht. Pelander had immers ook een solocarrière waar hij al eerder een lastig door te komen akoestisch album mee uitbracht. Het had mij in ieder geval een teleurstelling bespaard, want met 'Legend' of 'Firewood' heeft dit niets te maken.
'Black Metal' is een mooie ironische titel voor dit ingetogen, zeer minimalistische werkje, maar ik ben benieuwd of er veel harten zijn die van dit zeer persoonlijke baksel sneller gaan kloppen. Het mijne in ieder geval niet.

Een metalgigant zou ik Witchcraft niet willen noemen. De band is nooit metal geweest en ook geen gigant. De piek was ten tijde van Legend, maar dat Magnus Pelander nu kleine festivals als Into The Void en Sonic Whip mag headlinen, is omdat er toch nog wel enige waardering is voor het oude werk.

Black Metal is in elk geval een misleidende titel, want dergelijke muziek is hier niet te vinden. DIt is niets meer of minder dan Magnus Pelander solo met een akoestische gitaar, zingend over zijn depressie. Ik vraag me wel eens af hoe het met Magnus gaat, want ik schrok wel een beetje toen hij vorig jaar op Into The Void op het podium stapte. Stereotype verwarde man. Tijdens de set van een uur herkende ik maar twee nummers. Voor de rest was hij maar wat aan het jammen.

Op dit album is eigenlijk maar een nummer de moeite van benoemen waard en dat is Elegantly Expressed Depression. Ik heb de teksten er niet bij gepakt, maar ik gok dat Pelander hier nog wel samenvat hoe de sfeer onder zijn hersenpan is en ik vrees dat hij niet meer uit die situatie kan komen. Ik zie ook niet meer gebeuren dat hij een aantal goede muzikanten om hem heen weet te verzamelen om weer een kraker als The Alchemist of Legend eruit te persen. Een mooi nummer en de rest is weinig meer dan een slappen B-kant van een uit de kluiten gegroeide single. Dat Witchcraft nog onder de banieren van Nuclear Blast opereert, mag een wonder heten. Blijkbaar heeft Magnus een heel goed contract getekend. Het is gewoon heel erg jammer hoe het gelopen is, want toen ik de band in 2008 zag, waren ze erg goed.

Eindstand:
1. The Alchemist 5*
2. Legend 4,5*
3. Firewood 4,5*
4. Witchcraft 4,5*
5. Magnus Pelander - Magnus Pelander EP 4*
6. Nucleus 3,5*
7. Pelander - Time 2,5*
8. Witchcraft - Black Metal 2,5*