Lamb - Lamb (1996)

Nog maar eens volledig beluisterd. Ik blijf erbij dat dit minder is dan hun latere werk. Vooral wanneer Lamb donkerdere padjes opzoekt is het weinig vind ik. Cotton Wool, Merge, Closer, Gold ... muziek die mij niet echt ligt.

Anderzijds zijn tracks als Lusty, Feela, Gorecki en Trans Fatty Acid dan weer nummertjes die ik graag verteer.

Zolang Lamb het fris en luchtig houdt, geen probleem, maar verder vind ik het maar niks. Half om half, 2.5*

Deze klassieker is nu ook te beluisteren op 180 gram speciaal geremastered vinyl en wat klinkt deze plaat dan geweldig zeg!
Het geeft een extra dimensie aan alle verschillende geluiden in deze soms erg mooie, soms fraai dreigende muziek.

Van prettige en / of verrassende beats, via allerlei originele bliebjes en geluidjes naar de klassieke bas en cello als begeleiding van de fraaie stem van Lou Rhodes.
Uitermate origineel en knap gemaakt werkt het op elk nummer en leidt het tot variaties binnen sommige nummers en variatie tussen de nummers.

Toch behoudt deze plaat zijn eigen herkenbare sound en opvallend is dat alle nummers van minimaal geslaagd tot vaak erg mooi zijn. Inderdaad: een zeer boeiende klassieker dus.
Op het genoemde dubbele vinyl krijg je er ook nog eens 3 zeer interessante remixen bij van 3 prijsnummers : Cotton Wool, Trans Fatty Acid & Gorecki. Weer een andere fraaie insteek, weer erg goed.

Deze week zal het vinyl van de 3e Symfonie van Gorecki op de mat vallen. En dit zou voor mij de ultieme versie moeten zijn omdat niemand anders dan Lisa Gerrard de vocalen gaat verzorgen. Volgens mij is dit op haar lijf geschreven en ga ik Intens genieten van de in en in trieste muziek in combinatie met haar stem. Bewust nog niets beluisterd, dus ik laat me compleet verrassen.
De naam Gorecki was de aanleiding voor het draaien van dit debuut van Lamb. Destijds was dit toch wel 1 van de meest fascinerende albums die ik ooit had gekocht. De meeslepende stem van Louise in combinatie met ‘martelaar’ Andy die je geselde met zijn bij tijd en wijle scherpe en harde beats. Voor mij was het een combi die insloeg als een bom. De fascinatie was wellicht ook groot omdat ik zelf drummer was geweest en de ritme patronen zo geweldig vond. Ik probeerde het na te drummen, maar dat bleek een welhaast onmogelijke opgave.
Anyway, ik kreeg er vreselijk veel energie van dus was benieuwd of dit me nog pakte na al die jaren. En ja hoor, de magie was nog even groot als toen. Handjes en voetjes gingen weer een poging doen om alles bij te benen, maar ook dat bleek nog even moeilijk. Veel mensen vinden Gorecki er echt uitspringen, maar voor mij zijn het andere nummers zoals Gold, Trans fatty acid, God Bless en Cottonwool die me in extase brengen.
Destijds ook een optreden in Eindhoven mogen bezoeken en dat maakte het echt helemaal af. Het was een band in plaats van een duo! Contrabas en trompet werden live gespeeld en waren een perfecte aanvulling op het electronische. Andy ging helemaal uit zijn plaat achter zijn toverdoos terwijl Louise kalm en onverstoorbaar haar jazzy stem liet spreken. Magisch moment om deze magische plaat voor 200% tot zijn recht te laten komen.
Gaat de komende weken weer veel gedraaid worden!