Laura Marling - Song for Our Daughter (2020)

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Laura Marling - Song For Our Daughter - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Laura Marling - Song For Our Daughter
Laura Marling komt bijna uit het niets met een nieuw album en het is een sober en uiterst intiem album dat tien songs lang een onuitwisbare indruk maakt

Laura Marling heeft een aantal prachtige albums op haar naam staan, maar baart desondanks opzien met de ruwe schoonheid en intimiteit van Song For Our Daughter. Het is een album zonder al teveel opsmuk dat de invloeden uit de Laurel Canyon uit de jaren 70 nog niet achter zich heeft gelaten, maar ook andere invloeden uit het decennium omarmt. Ondanks veel invloeden uit het verleden is het ook een album dat met beide benen in het heden staat en troost biedt in onzekere tijden. De instrumentatie is sober, maar Laura Marling zingt de sterren van de hemel en grijpt je tien songs lang bij de strot.

Het nieuwe album van Laura Marling zou eigenlijk pas in augustus verschijnen, maar de Britse singer-songwriter zag in deze bijzondere tijd geen reden om de digitale release langer op te houden, waardoor we nu al kunnen genieten van Song For Our Daughter (vooralsnog dus alleen via de streaming muziekdiensten).

Het is een album over moederschap (niet van Laura Marling zelf overigens) en misschien nog wel meer over verbondenheid en geborgenheid. Het zijn dingen die Laura Marling heeft gemist tijdens haar jarenlange verblijf in Los Angeles. Voor haar een van de redenen om terug te keren naar het vertrouwde Londen, al zal het verlies van haar platencontract ook meegespeeld hebben.

In muzikaal opzicht staat Song For Our Daughter nog wel met minstens één been in de Verenigde Staten en in het bijzonder in de Laurel Canyon bij Los Angeles. De rijke muzikale traditie van de heuvels rond Los Angeles klinkt in flink wat songs op het album nadrukkelijk door, waardoor Song For Our Daughter een groot deel van de tijd klinkt als een verloren singer-songwriter album uit de jaren 70.

Laura Marling verloochent haar Britse roots echter zeker niet en lijkt op haar nieuwe album niet alleen beïnvloed door de muziek van Joni Mitchell, maar ook zeker door het jaren 70 werk van Paul McCartney, terwijl in een aantal songs ook haar liefde voor Britse folk weer op laait en aan het eind van het album ook nog een beetje country, compleet met pedal steel, opduikt.

Laura Marling heeft Song For Our Daughter in eigen beheer uitgebracht en heeft gekozen voor een betrekkelijk sober geluid, waarin de basis wordt gevormd door akoestische gitaar of piano en strijkers en hier en daar achtergrondvocalen de schaarse extra versiering aanbrengen.

Ze tekende deels zelf voor de productie van het album, maar kon ook nog deels een beroep doen op vertrouwde kompanen als Ethan Johns en Dom Monks. Song For Our Daughter klinkt prachtig, maar vooral intiem. De keuze voor een instrumentatie zonder opsmuk heeft er voor gezorgd dat de stem van Laura Marling centraal staat en haar stem verricht op haar nieuwe album wonderen.

Ik vond de stem van de Britse singer-songwriter altijd al prachtig, maar op haar nieuwe album is het een stem die van alles met je doet. De emotie in de stem van Laura Marling is op Song For Our Daughter bijna tastbaar en voorziet het album van een bijzonder intieme sfeer. Laura Marling lijkt je persoonlijk troost te bieden in deze onzekere tijden en staat met grote regelmaat garant voor kippenvel.

Ook de songs op het nieuwe album van de singer-songwriter uit Londen zijn van een bijzonder hoog niveau. Laura Marling heeft een tijdloos album gemaakt, dat het in de jaren 70 ongetwijfeld geweldig had gedaan, maar dat ook in 2020 essentieel en urgent klinkt. De instrumentatie is misschien sober, maar met name het akoestische gitaarwerk op het album is bijzonder mooi en ondersteunt de bijzondere stem van Laura Marling op fraaie wijze.

Het in eigen beheer uitgebrachte Song For Our Daughter is ongetwijfeld met een beperkter budget gemaakt dan de vorige albums van Laura Marling, maar ook in dit geval is less weer more. Laura Marling heeft een aantal geweldige albums op haar naam staan, maar dit is wat mij betreft de meest indrukwekkende. Erwin Zijleman

Uit mijn tweewekelijkse nieuwsbrief over de beste nieuwe popmuziek (aanmelden kan hier):

De afgelopen weken luisterde ik tijdens avondwandelingen langs het Amsterdam Rijnkanaal steevast naar het nieuwe album van Laura Marling. En dan bij voorkeur de laatste zes van de tien nummers. De zevende plaat van de 30-jarige folkzangeres begint met enkele niet onaardige uptempo-nummers, waaronder single Held Down, maar daarna wordt het pas echt heel erg mooi.

Vanaf Only The Strong ligt het tempo een stuk lager en is het onmogelijk om niet geraakt te worden door Marlings prachtige stem, die subtiel begeleid wordt door piano, akoestische gitaar en violen. “Sometimes the hardest thing to learn / Is what you get from what you lose”, zingt ze op het ontroerend mooie Blow By Blow met zeer verfijnde instrumentatie. Deze woorden komen nu nog harder aan op een album dat Marling schreef voor haar denkbeeldige dochter. De triestige schoonheid grijpt je naar de keel.

Na dit hoogtepunt blijft de muziek op hoog niveau met het tevens beeldschone Song For Our Daughter. De laatste drie nummers zijn vrij sober getoonzet met For You als fraai slotakkoord. Juist in deze tijd is het goed om de emoties af en toe de vrije loop te laten en deze nieuwe plaat van Laura Marling is hierbij je perfecte metgezel.

Nu de wereld dreigt stil te staan, schuiven artiesten hun releases ver vooruit naar een veiligere periode, waarbij er meer zekerheid is en weer mogelijkheden bestaan om het publiek te ontmoeten. Het is een doordachte keuze van Laura Marling om hier bewust niet aan mee te doen, nu is er behoefte aan platen waar gedacht wordt aan het belang van een stabiele thuissituatie. De waardering voor het gezinsleven vormt de rode draad op Song for Our Daughter. Juist in deze periode is het verlangen naar intieme luisterliedjes zo groot. Als je dan toch aan huis gebonden bent, kun je de tijd beter zo goed mogelijk invullen.

De nog minderjarige Laura Marling stond aan de basis van de folkband Noah and the Whale die debuteerde met het fraaie Peaceful, The World Lays Me Down. Nadat ze haar vriendje zanger Charlie Fink met een overdosis aan hartzeer verlaat slaat zijn band sterk terug met het prachtige melancholische The First Days of Spring. Een adembenemende sobere doorstart welke live ook weet te ontroeren.

Het blijft een gemis dat de samenwerking niet doorgezet wordt, maar het levert ook nieuwe mogelijkheden op. Het groeiende talent van Marling komt volledig tot wasdom en start een indrukwekkende solocarrière op. Haar achtste album Song for Our Daughter is gericht aan een fictief kind persoon, maar is nog meer het gevoel van thuiskomen.

Nadat Laura Marling de het zuidkustgebied van de Verenigde Staten vaarwel heeft gezegd, vestigt ze zich weer in het vertrouwde Londen. Gewoon vlak bij haar familie, met dagelijks contact met haar zussen en nichtje. Door zich in een moederrol te plaatsen kiest ze nog voor een veilige verpakking van de songs. Het staat symbool voor een krachtige vrouw, maar is door haar kijk op de wereldproblematiek ook gemakkelijk te herleiden tot Moeder Aarde.

Zo kaal als ze genoodzaakt is om zich zonder platenlabel te presenteren zet ze ook haar nummers neer. Ze filosofeert en debatteert voornamelijk met haarzelf over de zin van het bestaan om haar eigen verantwoordelijkheden en onzekerheden af te vlakken. De tussenliggende ruimte benut ze om samen met Mike Lindsay te werken aan een tweede album van Lump. Deze afwisseling is nodig om rust en balans te creëren.

Het observatievermogen van deze zangeres rijkt weer tot ongekende hoogtes. Het is verbazingwekkend hoe ze zich in het ouderschap weet te plaatsen en dit om zet tot verbeeldende verhaaltjes. Het pittige meisjesachtige van eerder werk is vervangen door de warmte in een nog voller geluid. Vol overgave laat ze die volwassen kant toe, en beschouwt ze deze als een bloedverwant, en niet als een ongewenste vreemdeling.

De muzikale omlijsting op Song for Our Daughter is misschien wel wat stabieler en kleiner, maar de meerstemmige begeleiding weet dat prima in te vullen. Ook daarin zit genoeg veerkracht en liefde gestopt, en benadrukt nogmaals het verlangen naar een gesetteld leven. Een country getinte erfenis welke ze meegesmokkeld heeft uit de Verenigde Staten. Ze kan het kennelijk nog niet helemaal van zich afschudden. Het gitaarwonder Rob Moose is op zijn best in Hope That We Meet Again waar hij het akoestische werk afwisselt met het prairie slide akkoorden.

Nogmaals, het is een goede keuze geweest om de release 4 maanden naar voren te schuiven. Song for Our Daughter kan risicoloos nu al gepresenteerd worden. Sterker nog, hij komt meer tot zijn recht in deze onzekere verwarrende tijd.

Laura Marling - Song for Our Daughter | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com

Do NOT play this album loud, is mijn ervaring.

Niet omdat het achtergrondmuziek is, integendeel, maar omdat het je verleidt om in de muziek te kruipen, af te dwalen op de akkoordwisselingen, basloopjes en minieme kloddertjes roze hier en daar om er vervolgens achter te komen dat ook de tekst van ieder nummer een klein universum bevat.

O ja, en natuurlijk ook omdat de glijdende uithalen van Laura Marlin soms teveel van het goede zijn, dat blijft ook binnen de perken als je niet te hard speelt.