The Cramps - Stay Sick! (1990)
mijn stem
54 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Enigma
-
Bop Pills (2:26)
-
God Damn Rock'n Roll (2:38)
-
Bikini Girls with Machine Guns (3:18)
-
All Women Are Bad (3:08)
-
The Creature from the Black Leather Lagoon (3:10)
-
Shortnin' Bread (2:45)
-
Daisys Up Your Butterfly (2:28)
-
Everything Goes (3:46)
-
Journey to the Center of a Girl (4:49)
-
Mama Oo Pow Wow (2:28)
-
Saddle Up a Buzz Buzz (2:40)
-
Muleskinner Blues (2:45)
-
Her Love Rubbed Off * (2:56)
-
Her Love Rubbed Off [Live] * (5:04)
-
Bikini Girls with Machine Guns [Live] * (3:30)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur:
36:21
(47:51)
0
geplaatst: 14 juni 2009, 21:45 uur
Een vreemde mengelmoes.
Ik hoor hier rockabilly in terug, maar ook punk en Garage.
Het ene moment Ramones, dan weer Claw Boys Claw, Nick Cave, of The Pixies.
Maar toch blijft het allemaal herkenbaar The Cramps.
Hier zag Poison Ivy er nog heerlijk uit (is niet de dame op de hoes).
Zij was eigenlijk het brein achter deze formatie.
De hoesfoto is trouwens genomen door de zanger Lux Interior; die dus meer kan als zingen.
Live altijd nonchalant op een stuk kauwgom kauwend.
Nu haar echtgenoot Lux Interior is overleden; is het ook definitief uit met The Cramps.
De teksten komen volgens mij voort uit een afwijkende voorkeur voor oude rockabilly, foute horrorfilms, en nog foutere geweldaddige sex films, die de B kwalificatie nog niet eens halen.
Maakt allemaal niks uit; het album luistert heerlijk weg, met voor mij als hoogtepunten Bikini Girls With Machine Guns en All Woman Are Bad.
Ik hoor hier rockabilly in terug, maar ook punk en Garage.
Het ene moment Ramones, dan weer Claw Boys Claw, Nick Cave, of The Pixies.
Maar toch blijft het allemaal herkenbaar The Cramps.
Hier zag Poison Ivy er nog heerlijk uit (is niet de dame op de hoes).
Zij was eigenlijk het brein achter deze formatie.
De hoesfoto is trouwens genomen door de zanger Lux Interior; die dus meer kan als zingen.
Live altijd nonchalant op een stuk kauwgom kauwend.
Nu haar echtgenoot Lux Interior is overleden; is het ook definitief uit met The Cramps.
De teksten komen volgens mij voort uit een afwijkende voorkeur voor oude rockabilly, foute horrorfilms, en nog foutere geweldaddige sex films, die de B kwalificatie nog niet eens halen.
Maakt allemaal niks uit; het album luistert heerlijk weg, met voor mij als hoogtepunten Bikini Girls With Machine Guns en All Woman Are Bad.
0
geplaatst: 23 augustus 2013, 11:48 uur
Niet zo goed als zijn voorganger a Date with Elvis maar toch wel een goede Cramps plaat.De sound had wel wat vuiler gemogen,in uitstekende Journey to the center of a girl gebeurt dat bijvoorbeeld wel,maar verder hoor je mij niet klagen.Hun rock 'n' roll sound blijft uniek en Shortin' bread is inderdaad fantastisch.Kant twee is het best.
0
geplaatst: 2 juli 2014, 16:27 uur
Geen onaardige plaat, maar de titels daarentegen zijn briljant - Bikini girls with machine guns, God damn rock 'n' roll, All women are bad, Journey to the center of a girl en mijn persoonlijke favoriet Creature of the black leather lagoon, stuk voor stuk prachtig.
* denotes required fields.
* denotes required fields.