Danzig - Sings Elvis (2020)

Glenn Danzig staat erom bekend een groot Elvis-liefhebber te zijn. Hij vond het nu blijkbaar nodig om een tribute-plaat op te nemen met Elvis-covers, en laten we het maar vooral een hobby-project noemen, want Danzig komt in de verste verte niet in de buurt van The King. De vertolking van vrijwel elk nummer klinkt mij inspiratieloos en dof in de oren, eerlijk gezegd. De sprankeling die Elvis teweeg wist te brengen (en nog steeds doet, overigens) ontbreekt helemaal.

1,5 sterren

Na anderhalf nummer afgezet. Totaal overbodig. In een willekeurig Aziatische kroeg vind je geinspireerdere Elvisvertolkers.

Danzig maakt dit in opdracht van de CIA om als martelwerktuig in te zetten om terroristen mee te laten snitchen. Kan niet anders. Toch?

Wow, dit is echt niet goed.

Ik word alleen maar nieuwsgieriger. Glenn en ik vallen elkaar niet snel af.

Ooit Danzig zien vlammen in Paradiso. Wat een killerwolf in die dagen! Nu luister ik mild naar deze
-integere- probeerseltjes. Ik vind het wel sympathiek eigenlijk. Je mist wel de echte Elvis of anders Rick Rubin.

Met stip op 1.
Op 2 Yngwie Malmsteen - Blue Lightning (2019)
Op 3 Ozzy Osbourne - Under Cover (2005)
Worst cover albums of all time.

Respect voor de geluidsengineer die dit heeft moeten opnemen. Die zat liever toen al in lockdown.

Meestal doet Glenn dat zelf.

O, gelukkig.

In dit geval heeft hij het alleen geproduceerd. 2 mij onbekende engineers zijn erbij betrokken geweest.

Dat zijn pseudoniemen van Glenn zodat hij kon zeggen dat hij steun had voor dit project.

Grensverleggend als het aankomt op hoe slecht je iets kan vinden.

Lonely Blue Boy heet eigenlijk Danny, een destijds niet uitgebrachte track van de film King Creole uit 1958. Verder wens ik geen woord vuil te maken aan dit gedrocht.

Het verwachtingspatroon was hier niet echt hoog,ondanks het feit dat ik Glenn Danzig's interpretatie van het Elvis Presley nummer Let Yourself Go op zijn Skeletons album best goed vond.Maar dat was in 2015 toen zijn stem al tanende was en die is er sindsdien bepaald niet op vooruitgegaan.Ook de berichten en recensies over Danzig sings Elvis waren voor de overgrote meerderheid vernietigend,dus dat stemde voorwaar ook niet hoopgevend.
En toch,hoe vaker ik het album hoor denk ik steeds meer 'dit is zo slecht nog niet' .....Waarom?
Nou ten eerste lukt het Glenn Danzig vrij aardig om een eigen invulling aan 14 Elvis songs te geven.De nummers zijn ontdaan van alle instrumentale franje en eventuele achtergrond vocalen,en zijn in plaats daarvan voorzien van een ingetogen en bescheiden muzikale invulling,plus de voor Danzig vaak kenmerkende,wat rammelende productie.Aangezien de zanger uit Lodi,New Jersey zijn krachtige bariton stem met groot bereik eenvoudigweg niet meer bezit kiest hij voor mijn gevoel voor het beste alternatief ; een sobere,lijzige en wat matte (in de goede zin van het woord) vocale invulling.Dat hij daarbij vaak kiest voor wat minder bekende Presley nummers is een verstandige keuze.
Dat betekent nu niet meteen dat we hier met een voortreffelijk album te maken hebben maar slecht of mislukt vind ik deze Elvis coverplaat van Glenn Danzig zeker ook niet.Vooral de uitvoeringen van onder meer Fever,Love me,Loving Arms en Girl of my best friend bevallen me steeds beter.
Minimaal een voldoende en dat zou nog best eens kunnen oplopen.