Draconian - Under a Godless Veil (2020)

Eerste track van het nieuwe album:

DRACONIAN - Lustrous Heart (Official Lyric Video) | Napalm Records - YouTube

Valt me overigens nog niet echt mee, hoewel de productie mij wel bevalt. Te vroeg om conclusies te trekken, maar echt onder de indruk ben ik nog niet van deze track, ik vind het weinig spannend..

Nog een video online

DRACONIAN - The Sacrificial Flame (Official Lyric Video) | Napalm Records - YouTube

Hier gaat Anders Jacobson heerlijk tekeer....

Draconian kende ik alleen van horen zeggen. De drie nummers die nu vrij zijn gegeven van het nieuwe album bevallen mij uitstekend. Door de zang en de sfeer doet het mij ietwat denken aan Trees Of Eternity. Gaat in pre-order.

Wat een feest weer. Zo mooi, zo prachtig, hoewel ik echt helemaal niets nieuws hoor. Hooguit meer aandacht voor Heike Langhans, zij heeft zo'n beetje de meest prominente plek gekregen in de productie waar Lisa Johansson nooit van heeft durven dromen. Maar tjonge, wat heeft Langhans ook een fantastische stem en geluid. Ik vind het een heerlijke plaat, het zal ongetwijfeld hoog in mijn jaarlijstje eindigen, maar qua innovatie of verandering scoort het laag.

Ze hebben ons lang in spanning gelaten, de dame en heren van Draconian.
Om verschillende redenen werd de release van Under A Godless Veil een aantal keren uitgesteld.

Maar om maar vast met de conclusie over dit album te beginnen : het is het wachten zeker waard geweest !
De liefhebbers van Gothic Metal zullen met dit album wel weer aan hun trekken komen, dunkt me.

Na Sovran (2015) is dit het tweede album met Heike Langhans als zangeres.
Haar prachtige (engelen)stem vormt een mooi contrast met de (mannelijke) vocalen van Anders Jacobsen.

Voor wie deze voorganger kent: Under A Godless Veil biedt meer van hetzelfde, maar dan w.m.b. duidelijk wat rustiger, of zo u wilt : ingetogener. Als geheel is deze UAGV ook wat symfonischer van aard, vind ik.

De kwaliteit van de songs is dus dik in orde, maar voor het mooie had ik graag iets meer variatie in het tempo van de songs onderling gehoord. De songs zijn over het algemeen melodieus; nergens een spoor van botte of harde uithalen te bekennen.
Als geheel is dit album wat minder 'hoekiger' dan Sovran, de gitaarriffs zijn wat vloeiender, om het zo maar te noemen.
Met Burial Fields (track 6) komen we zelfs een heuse ballad (vergeeft u mij deze mss verkeerde term) tegen…..

Een minpuntje van dit album echter vind ik de productie, die zit mij iets te veel dichtgesmeerd.
En ook nog ; heeft niets met de muziek te maken, maar de teksten in het bij de CD behorende boekje zijn erg moeilijk te lezen, jammer toch.
Dat vind ik toch een gemiste kans, met die lichte letters op een donkere achtergrond.

Maar goed; zeer zeker een mooie score voor deze Under A Godless Veil : 8/10.

Ik kan me hier van harte bij aan sluiten, goede conclusie.

Op basis van de vrijgegeven nummers keek ik erg uit naar dit album. Nu ik het album als geheel beluisterd heb, is mijn enthousiasme toch iets minder. En dat mindere enthousiasme heeft vooral te maken met het gebrek aan variatie op het album, zoals ook Hacker al aanstipte. Daarbij is de bandbreedte van Heike's stem ook wat beperkt, hoe mooi haar stem ook is.

Dat mindere enthousiasme is natuurlijk relatief, omdat er de laatste tijd zoveel goede albums zijn uitgekomen. Draconian komt op zich prima voor de dag met dit album maar ik mis net dat beetje extra waarmee de band zich boven het maaiveld verheft. Dat gebeurt sporadisch, zoals op het nummer The Sacrificial Flame, maar te weinig om het plekje op mijn draaitafel vast te houden.

Ik heb hier wel zin in. 's Kijken hoe de beoordeling uitpakt voor iemand voor wie Draconian "nieuw" is; ik meld me na de 1e luisterbeurt...

Het is zeker geen slecht album, maar over het algemeen weet het me gewoon niet zo te pakken als Sovran. Heike's stem is weer prachtig en Anders' growls weer stevig maar (relatief) goed te verstaan, echter springt er niet echt een nummer uit en kabbelt het inderdaad wat voort, zoals anderen hier ook al schreven. En misschien ligt het aan mij maar ik vind het doet me allemaal wat minder emotioneel dan het vorige album.

Terwijl ze echt wel wat in haar mars heeft. Maar ze gebruikt wel een beetje hetzelfde "trucje" idd, ook bijvoorbeeld bij Ison. Maar vraagt de muziek om een andere techniek? Het zijn vooral de composities die niet heel creatief zijn.

Nou, na 2 luisterbeurten ben ik wel enthousiast ! Al kan ik een aantal zaken die hierboven al beschreven zijn, wel onderschrijven, zoals de wat volle productie (iets meer ruimte had de prachtige stem van Heike wellicht ook nog net iets meer naar voren gebracht...) en de wat beperkte variatie in tempo. Waar ik Female Fronted Metal al gauw te bombastisch en over-the-top vind, vind ik het "ingetogene" karakter hier juist erg bijdragen aan de totale sfeer.
Met de creativiteit van de composities vind ik het nog wel meevallen, zo hebben bijv. Moon Over Sabaoth en Ascend Into Darkness best een mooie opbouw. Maar goed als "nieuwkomer" voor Draconian heb ik nog een beperkt referentiekader en kan ik nog geen vergelijk maken met eerder werk => ga maar gauw 's Draconian - Sovran (2015) checken; kan niet anders dan indrukwekkend zijn afgaande op wat ik hierboven allemaal heb gelezen...

Tenslotte is qua zang de combi tussen Heike en Anders echt bijzonder

Sovran is goed, maar voornamelijk door Heike. Muzikaal creatief scoort dit album heel hoog in mijn beleving....


Draconian – A Rose For The Apocalypse – Progwereld

Als trouwe volger van (je) recensies op Progwereld, zal ik die dan zeker ook gaan luisteren; altijd mooi na zo'n nieuwe "ontdekking" terug te gaan in de historie van een band en dan nog meer moois te ontdekken...

Op basis van het geweldige The Sethian, de beste en bruutste song, had ik het album graag de volle score willen geven. Maar helaas... er staan ook negen andere tracks op de plaat. Dat is uiteraard overdreven aangezien er meer sterke songs aanwezig zijn, maar we kunnen wel voorzichtig stellen dat dit album zowel de beste als de zwakste kant van de band laat horen. Draconian is absoluut op dreef in de stuwende, stevige passages voorzien van zowel intense grunts als engelenzang, maar men zakt weg in de meer ingetogen stukken, die aan de vlakke en soms zelfs saaie kant zijn. Te vaak neemt men ook gas terug, daar waar juist doorgepakt zou moeten worden. Nee, dit kan niet in de schaduw staan van Turning Season Within en A Rose For The Apocalypse, wat mij betreft de twee beste albums van de band.

Behoorlijk ingetogen werk van Draconian, waar ik vooral dat contrast tussen hard en zacht net zo kan smaken (zoals op Turning Season Within erg goed wordt gedaan bijvoorbeeld). Toch kan ik ook hier wel van genieten, want instrumentaal is het weer zeer smaakvol en gewoon goed. Ik moet wel zeggen dat Lisa Johansson meer indruk op me maakte dan Heike Langhans, wiens stem ik soms wat vlak vind klinken.

3,5 sterren

Opmerkelijk. Ik vind Johansson wel meer uitgesproken, anders... maar zeker niet beter. Elke keer wanneer ik naar dit album luister denk ik dat ik Sharon den Adel hoor. Kan het niet van mij af schudden. Heike Langhans heeft op dit album (maar ook op Sovran al) een prominentere rol dan Johansson ooit heeft gehad.

Prachtig album, prima dat ze het over een wat andere boeg gooien met wat meer ingetogen nummers, iedere keer hetzelfde gaat ook vervelen. De mooie melodieën en melancholieke sfeer zijn er nog steeds maar het is soms meer doom geworden dan death doom met die Sabbathiaanse riffs, het contrast met de hemelse zang van Langhans werkt erg goed, maar dat was altijd al zo bij deze band maar dan met Johansson.

Het laatste Draconian-album is mijn favoriet van de band. Het beviel me altijd al goed en is ook de reden dat jk onlangs hun hele discografie eens doornam. Daar heb ik wat aardige dingen in ontdekt, maar niks dat ik uiteindelijk beter vind dan Under a Godless Veil.

Draconian bouwt hier door op hun al jaren beproefde formule: Death/Doom Metal met Gothic tintjes en afwisseling tussen mannelijke en vrouwelijke vocalen. De verschillen met hun andere albums zijn nuances, maar die zorgen er wel dat ik dit net wat beter vind dan de rest van hun werk.

Ten eerste is de muziek hier net wat minder log en traag dan op bijvoorbeeld de voorganger Sovran. Daarentegen is er meer de nadruk op de etherische, dromerige kant van de muziek, en die bevalt me nou net het best. De zang van Heike Langhans past hier ook uitstekend bij - technisch misschien geen hele bijzondere zangeres, maar ik vind de klank van haar stem erg prettig om naar te luisteren. De nummers hebben allemaal hun eigen gezicht waardoor de plaat de hele speelduur blijft boeien - iets wat toch niet bij alle Draconian-albums zo is. Tenslotte is het conceptuele thema over Gnosticisme interresant en verbindt het de nummers op het album mooi met elkaar.

Een fijn album dus, en zeker het Draconian-album dat ik het meeste zal blijven beluisteren. De rest van hun discografie bleek te variëren goed tot wel aardig, terwijl ik van tevoren (op basis van dit album) had verwacht om misschien wel een nieuwe favoriete band te gaan ontdekken. Nou ja, er zitten zeker leuke dingen in hun discografie en de band is zeker moeite van het checken waard voor Death/Doom-fans.

Eindstand:
1. Under a Godless Veil (4*)
2. Arcane Rain Fell
3. Sovran (3,5*)
4. Turning Season Within
5. Where Lovers Mourn
6. A Rose for the Apocalypse (3*)
7. The Burning Halo