Draconian - Under a Godless Veil (2020)

Ze hebben ons lang in spanning gelaten, de dame en heren van Draconian.
Om verschillende redenen werd de release van Under A Godless Veil een aantal keren uitgesteld.

Maar om maar vast met de conclusie over dit album te beginnen : het is het wachten zeker waard geweest !
De liefhebbers van Gothic Metal zullen met dit album wel weer aan hun trekken komen, dunkt me.

Na Sovran (2015) is dit het tweede album met Heike Langhans als zangeres.
Haar prachtige (engelen)stem vormt een mooi contrast met de (mannelijke) vocalen van Anders Jacobsen.

Voor wie deze voorganger kent: Under A Godless Veil biedt meer van hetzelfde, maar dan w.m.b. duidelijk wat rustiger, of zo u wilt : ingetogener. Als geheel is deze UAGV ook wat symfonischer van aard, vind ik.

De kwaliteit van de songs is dus dik in orde, maar voor het mooie had ik graag iets meer variatie in het tempo van de songs onderling gehoord. De songs zijn over het algemeen melodieus; nergens een spoor van botte of harde uithalen te bekennen.
Als geheel is dit album wat minder 'hoekiger' dan Sovran, de gitaarriffs zijn wat vloeiender, om het zo maar te noemen.
Met Burial Fields (track 6) komen we zelfs een heuse ballad (vergeeft u mij deze mss verkeerde term) tegen…..

Een minpuntje van dit album echter vind ik de productie, die zit mij iets te veel dichtgesmeerd.
En ook nog ; heeft niets met de muziek te maken, maar de teksten in het bij de CD behorende boekje zijn erg moeilijk te lezen, jammer toch.
Dat vind ik toch een gemiste kans, met die lichte letters op een donkere achtergrond.

Maar goed; zeer zeker een mooie score voor deze Under A Godless Veil : 8/10.

Op basis van de vrijgegeven nummers keek ik erg uit naar dit album. Nu ik het album als geheel beluisterd heb, is mijn enthousiasme toch iets minder. En dat mindere enthousiasme heeft vooral te maken met het gebrek aan variatie op het album, zoals ook Hacker al aanstipte. Daarbij is de bandbreedte van Heike's stem ook wat beperkt, hoe mooi haar stem ook is.

Dat mindere enthousiasme is natuurlijk relatief, omdat er de laatste tijd zoveel goede albums zijn uitgekomen. Draconian komt op zich prima voor de dag met dit album maar ik mis net dat beetje extra waarmee de band zich boven het maaiveld verheft. Dat gebeurt sporadisch, zoals op het nummer The Sacrificial Flame, maar te weinig om het plekje op mijn draaitafel vast te houden.

Op basis van het geweldige The Sethian, de beste en bruutste song, had ik het album graag de volle score willen geven. Maar helaas... er staan ook negen andere tracks op de plaat. Dat is uiteraard overdreven aangezien er meer sterke songs aanwezig zijn, maar we kunnen wel voorzichtig stellen dat dit album zowel de beste als de zwakste kant van de band laat horen. Draconian is absoluut op dreef in de stuwende, stevige passages voorzien van zowel intense grunts als engelenzang, maar men zakt weg in de meer ingetogen stukken, die aan de vlakke en soms zelfs saaie kant zijn. Te vaak neemt men ook gas terug, daar waar juist doorgepakt zou moeten worden. Nee, dit kan niet in de schaduw staan van Turning Season Within en A Rose For The Apocalypse, wat mij betreft de twee beste albums van de band.

Het laatste Draconian-album is mijn favoriet van de band. Het beviel me altijd al goed en is ook de reden dat jk onlangs hun hele discografie eens doornam. Daar heb ik wat aardige dingen in ontdekt, maar niks dat ik uiteindelijk beter vind dan Under a Godless Veil.

Draconian bouwt hier door op hun al jaren beproefde formule: Death/Doom Metal met Gothic tintjes en afwisseling tussen mannelijke en vrouwelijke vocalen. De verschillen met hun andere albums zijn nuances, maar die zorgen er wel dat ik dit net wat beter vind dan de rest van hun werk.

Ten eerste is de muziek hier net wat minder log en traag dan op bijvoorbeeld de voorganger Sovran. Daarentegen is er meer de nadruk op de etherische, dromerige kant van de muziek, en die bevalt me nou net het best. De zang van Heike Langhans past hier ook uitstekend bij - technisch misschien geen hele bijzondere zangeres, maar ik vind de klank van haar stem erg prettig om naar te luisteren. De nummers hebben allemaal hun eigen gezicht waardoor de plaat de hele speelduur blijft boeien - iets wat toch niet bij alle Draconian-albums zo is. Tenslotte is het conceptuele thema over Gnosticisme interresant en verbindt het de nummers op het album mooi met elkaar.

Een fijn album dus, en zeker het Draconian-album dat ik het meeste zal blijven beluisteren. De rest van hun discografie bleek te variëren goed tot wel aardig, terwijl ik van tevoren (op basis van dit album) had verwacht om misschien wel een nieuwe favoriete band te gaan ontdekken. Nou ja, er zitten zeker leuke dingen in hun discografie en de band is zeker moeite van het checken waard voor Death/Doom-fans.

Eindstand:
1. Under a Godless Veil (4*)
2. Arcane Rain Fell
3. Sovran (3,5*)
4. Turning Season Within
5. Where Lovers Mourn
6. A Rose for the Apocalypse (3*)
7. The Burning Halo