menu

Khruangbin - Mordechai (2020)

mijn stem
3,44 (81)
81 stemmen

Verenigde Staten
Rock / Funk
Label: Dead Oceans

  1. First Class (4:46)
  2. Time (You and I) (5:42)
  3. Connaissais de Face (4:20)
  4. Father Bird, Mother Bird (3:05)
  5. If There Is No Question (5:53)
  6. Pelota (2:47)
  7. One to Remember (4:30)
  8. Dearest Alfred (3:58)
  9. So We Won't Forget (4:58)
  10. Shida (3:54)
totale tijdsduur: 43:53
zoeken in:
avatar van VladTheImpaler
geplaatst:
Lekker moment dat ze met een nieuw album komen, sinds kort is het kwartje helemaal gevallen en vind ik hun muziek heerlijk. De timing met de zomer is natuurlijk ook perfect. Time (You and I) is alvast een fijne eerste single, met iets meer soul invloeden vergeleken met het vorige album. Dat komt misschien nog door de samenwerking met Leon Bridges.

Khruangbin - Time (You and I) (Official Video) - YouTube


avatar van E-Clect-Eddy
3,5
geplaatst:
Derde single uit: Pelota met Latin Rock, Pop en subtiele Flamenco invloeden.

Khruangbin - Pelota (Official Video) - YouTube

avatar van E-Clect-Eddy
3,5
geplaatst:
De band verkend nieuwe muzikale paden, op Time (You and I) is dat Funk.

Toch hou ik meer van Pelota, sfeervol meer ingetogen en met een vleugje Wereld muziek.

avatar van E-Clect-Eddy
3,5
geplaatst:
Tweede worp van Khruangbin dit jaar. Al eerder verscheen het smaakvolle tussendoortje Texas Sun (2020) met Leon Bridges als gastvocalist.

Op dit album lijken ze iets meer te experimenteren: met genres en met zang. Ze hoppen tussen hun oorspronkelijke grotendeels lome dromerige instrumentale werk en nummers waarin gezongen wordt waarin het tempo wat vaker omhoog gaat. First Class en One to Remember borduren voort op hun oude werk. De meer interessante nummers zijn Pelota en Time (You and I).

Connaissais de Face wijkt nog het meest af van hun gebruikelijke geluid. Lijkt me geïnspireerd door het werk van Serge Gainsbourg.

De zang en teksten zijn niet zo bijzonder het is meer een verlengstuk van de sfeer van de nummers. De subtiele Pop, Reggae en Funk invloeden zijn op dit album wat nadrukkelijker aanwezig en iets vaker gaat het tempo iets omhoog. Het schuift op richting de Latin variant van Reggae: Cumbia.

De albums van Khruangbin zijn lekker laat op de avond of voor de zwoele zomerse middagen. Dat geldt wat mij betreft ook voor deze.

Favorieten: Pelota

avatar van philtuper
geplaatst:
Ga toch tegengas geven E-Clect-Eddy. Wat ooit heel hoopvol begon met de EP A Calf Born in Winter is voor mijn gevoel langzaam maar zeker afgegleden naar een soort van wachtkamer/restaurantmuziek. Vooral heel saai. Waar de muziek me ooit aansprak vanwege de vele subtiliteiten in de arrangementen denk ik nu vooral dat ik naar één lang zichzelf repeterend nummer luister. Texas Sun klonk nog wel lekker zomers maar was ook al niet de richting waarop ik hoopte dat het zou gaan. Het is steeds gladder gaan klinken terwijl ik hoopte op meer een soort van Six Organs Of Admittance achtige aanpak. Wellicht een brug te ver maar ik schaar de laatste worpen van deze Texanen nu eerder onder muzak. Heel jammer vooral, want volgens mij kunnen ze er iets veel spannenders mee doen. Relaxen helemaal prima, maar na anderhalf nummer in slaap vallen is ook weer zoiets...

avatar van Haas123
4,0
geplaatst:
Waar het gevaar dreigt bij dit soort muziek dat het een verlengde van het vorige wordt, vind ik dat ze met deze plaat met een leuk nieuw geluid komen die toch niet te veel afwijkt van hun stijl. Deze plaat ga ik net als de vorige platen waarschijnlijk helemaal grijs draaien Singles Time (you and I) en Pelota waren al favoriet, maar Connaissais de Face en Shida gaan dat zeker ook worden!

geplaatst:
Ligt het nou aan mij, of lijkt het deuntje in Father bird, Mother bird inderdaad verdacht veel op zonder jou van Erik Mesie c.q. Ohne dich van Münchener Freiheit?

avatar van dafit
3,5
geplaatst:
Uit mijn tweewekelijkse nieuwsbrief over de beste nieuwe popmuziek (aanmelden kan hier):

Dikke kans dat het derde album van Khruangbin straks bij veel mensen gaat uitgroeien tot dé soundtrack voor de zomervakantie van 2020. Want wat brengt dit Texaanse trio op Mordechai heerlijke zomerse, exotische muziek. Vooral de grotendeels instrumentale nummers met surfgitaar en diepe baslijnen zijn ontzettend loom en de ultieme onthaastingsmuziek.

Spektakel of grote verrassingen hoef je niet te verwachten, maar er zijn wel twee grote uitschieters: So We Don’t Forget en Pelota mogen op geen enkele playlist voor deze zomer ontbreken. Dit laatste swingende nummer biedt een mix van twinkelend gitaarspel, ontspannen percussie en vocalen, die prominenter dan elders in de mix te horen zijn. Khruangbin brengt precies wat je nodig hebt als je na een een cocktail bij het zwembad langzaam in slaap wilt sukkelen op je ligstoel.

4,0
geplaatst:
Het is een groeiplaat voor mij gebleken. Dacht dat ik stilaan uitgekeken was op hun sound, maar ze hebben genoeg gesleuteld aan het geluid om me weer mee te sleuren in de relaxte summer vide.

avatar van overmars89
3,0
geplaatst:
De singles zijn aardig en toepasselijk ONE TO REMEMBER. Voor de rest veel aangename klanken en vibes, maar ook weer niet heel bijzonder.

avatar van Echo01
4,0
geplaatst:
Voor fans van zowel dit album als een jewel case: de Japanse cd-versie (Dead Oceans - DOC193JCD) heeft niet alleen twee karaoke tracks ('Time (You and I' en 'If There is No Question') extra, maar (voor mij veel belangrijker) is ook te vinden in een jewel case in plaats van een afschuwelijke digipack.

Zal veel mensen vast niet belangrijk vinden, maar ik was erg blij om dit te ontdekken na een wat duurdere Japan-import van dit mooie album.

avatar van davevr
geplaatst:
Ik vind die met elke plaat groeien. Echt leuke zomerplaat dit maar helaas mist t toch dat beetje extra om het tot in mijn platenkast te maken

avatar van erwinz
4,0
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Khruangbin - Mordechai - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Khruangbin - Mordechai
Mordechai van Khruangbin is de perfecte soundtrack voor de hittegolf van het moment, maar steekt in muzikaal opzicht veel knapper in elkaar dan je op het eerste gehoor zal vermoeden

Een paar weken geleden vond ik alle ophef over het nieuwe album van de Texaanse band Khruangbin nog ongegrond, maar bij de tropische temperaturen van het moment klinkt het allemaal veel lekkerder. Ik vond de band twee jaar geleden vooral een curiositeit, maar wat heeft Khruangbin in muzikaal opzicht een sprong gemaakt. Het gitaarwerk op het album is geweldig en ook de rest klopt, inclusief de toevoeging van vocalen, die de muziek van de band een stuk interessanter maken. Mordechai van Khruangbin doet het geweldig op de achtergrond op een snikhete zomerdag, maar verdient het ook om volledig uitgeplozen te worden.

Mordechai, het vierde album van de Texaanse band Khruangbin, kon een week of zes geleden rekenen op zeer lovende recensies. Ik heb het een paar keer geprobeerd met het album, maar liet me bij de gematigde temperaturen van dat moment nog niet verleiden door de muziek van Khruangbin. Nu we zijn beland in een officiële hittegolf heb ik het nog eens geprobeerd met het album en direct bij de eerste poging beviel het me al een stuk beter. Ligt het aan het weer of ben ik inmiddels gewend aan de bijzondere klanken van de band uit Burton, Texas?

Laat ik met het weer beginnen. Mordechai is absoluut een album dat uitstekend gedijt in een zomerse setting. De muziek van Khruangbin is loom en broeierig en lijkt dankzij de funky injecties gemaakt voor de warmste zomeravonden. De hoge temperaturen van het moment spelen dus zeker een rol bij de makkelijkere acceptatie van Mordechai, maar er is meer. Waar het album bij eerste beluistering voor mij nog wat doelloos voortkabbelde, hoor ik nu de muzikaliteit van de Amerikaanse band.

Ik kende Khruangbin tot voor kort alleen van Con Todo El Mundo, waarmee de band in 2018 opdook. Het album liet een verassend, voornamelijk instrumentaal geluid vol invloeden horen. Het sprak me destijds wel aan, maar ik moet eerlijk toegeven dat ik het album in de twee jaren die volgden niet meer heb beluisterd.

Vergeleken met Con Todo El Mundo klinkt Mordechai veel strakker en ook veel zwoeler. Waar de band op het album waarmee het doorbrak in muzikaal opzicht zeker geen onuitwisbare indruk maakte, doet Mordechai dit wel. In de zwoele openingstrack vloeien psychedelica en soul prachtig samen op een manier waarop dit in de jaren 70 gebruikelijk was. De hechte basis van bas, drums en keyboards vormt een mooie ondergrond voor speelse gitaarlijnen, die weer fraai kleuren bij de wat op de achtergrond opgenomen vocalen, die het geluid van de band wel wat toegankelijker maken. Eerder dit jaar liet de band overigens op de EP met Leon Bridges horen hoe goed het klinkt met een goede zanger.

Mordechai richt zich een album lang op broeierige zomeravonden, maar varieert flink met haar geluid. Na de psychedelische of kosmische soul uit de openingstrack volgt in de tweede track de funk, met een duidelijke verwijzing naar de muziek van Chic. In de tracks die volgen gaat de muziek van Khruangbin steeds een andere kant op. Van Caraïbische klanken en reggae en dub tot flirts met de filmmuziek van Serge Gainsbourg, iedere track klinkt weer net wat anders, maar alles bij elkaar genomen is Mordechai een consistente soundtrack van een mooie zomer.

In eerste instantie hoorde ik vooral de zomerse klanken, maar inmiddels hoor ik ook beter hoe mooi het gitaarwerk op het album is, hoe strak en degelijk de ritmesectie, hoe avontuurlijk de elektronische accenten en hoe functioneel de zang, die de muziek van Khruangbin veel toegankelijker maakt.

Natuurlijk is het zo dat Mordechai het vooral goed zal doen in een zomerse of zelfs tropische setting, maar in deze setting is het veel meer dan wat zomaar op een hoop gegooide zonnige klanken. Con Todo El Mundo vond ik twee jaar geleden vooral een curiositeit, maar op Mordechai hoor ik ook het muzikaal vakmanschap van de Texaanse band. Erwin Zijleman

avatar van Mausie
4,0
Is dit hoogstaand of vernieuwend? Nee, maar wel erg lekker. Net als de voorganger luistert het weer heerlijk weg en ze hebben hun sound subtiel bijgeschaafd. Twijfel nog tussen 3,5* en 4*.

Gast
geplaatst: vandaag om 16:13 uur

geplaatst: vandaag om 16:13 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.