Bij mij is het niet 12 maar een goeie 10 jaar geleden sinds mijn bericht hier, dus mag het duidelijk zijn dat dit album nog vers in het geheugen zit..
Neen, for real: dit vond ik destijds al een behoorlijk epische reis, en dat gevoel bekruipt me ook nu weer vanaf de eerste tonen van het geweldige titelnummer. Er wordt heftig gesoleerd, vooral trompettist Stańko weet een verpletterende indruk na te laten. De hele compositie heeft een soort hypnotiserende uitwerking op me, waardoor ik op het puntje van m'n stoel zit, begeesterd van begin tot eind.
De B-kant van de plaat haalt het niet bij die majestueuze A-kant, maar dat mag zeker geen schandvlek zijn.
Kattorna is een frivool tussenstuk, en op de afsluiter is het bandleider en componist Komeda die volop kan schitteren aan zijn piano, al blijft hij eigenlijk opvallend op de achtergrond, als een soort drijvende kracht. Het zijn vooral de blazers die alle ruimte krijgen om te excelleren, wat ze ook doen.
Excellente plaat, dus.
4,5 sterren