De Niemanders - De Niemanders (2020)

Dit sympathieke project verdiend meer aandacht hier op muMe.

Wout Kemkens en Rocco Ostermann (roots bij oa. Donnerwetter) zetten verhalen van en met bajesklanten om in intense muziek. Samen noemen zij zich De Niemanders

Overdonderend en rauw. Intense Nederlandse mix van blues, rock, poëzie en alles wat daar tussen zit.
Doet het meest denken aan een op hol geslagen De Kift. Niet zo gek. Rocco en Wout spelen dan ook meer dan verdienstelijk mee op het laatste album van de band uit de Zaanstreek: Hoogriet.

Favorieten tot nu toe Van Niets Naar Iets, Foute Shit en De Mier.
Maar dat kan morgen weer anders zijn.....

Op 13 Januari 1968 vindt er op muzikaal gebied een bijzondere gebeurtenis plaats. Johnny Cash bezoekt de Folsom State Prison in Californië en treedt daar op voor de gedetineerden. Een indrukwekkende registratie volgt, die nog steeds gezien mag worden als een van de mooiste live concerten ooit.

De van Shaking Godspeed en Donnerwetter afkomstige gitarist Rocco Ostermann is een groot bewonderaar van The Man In Black, en maakt in binnen- en buitenland veel indruk door zijn vertolkingen van het American Recordings repertoire van Johnny Cash. Samen met medebandlid Wout Kemkens vervolgt hij vijftig jaar later in 2019 een soortgelijke weg, waarbij hij in de Nederlandse gevangenissen op zoek gaat naar de verhalen achter De Niemanders. Mensen die door verkeerde keuzes en handelingen zijn weggestopt, en afgesloten van de maatschappij zich tekstueel en instrumentaal verwoorden.

Doordat ze in het dankwoord met voornaam genoemd worden zijn de inspirators al gelijk meer dan een anoniem nummer in de samenleving. Om privacy redenen wordt er begrijpelijk geen achternaam genoemd, maar staan ze wel als volwaardige muzikanten geregistreerd. Juist op het moment nu de vrijheid zo ter discussie staat lanceert De Niemanders een paar dagen voor Bevrijdingsdag dit bijzondere project. Er wordt uitgegaan van een uitzichtloze leegte en opgekropte frustraties die versterkt worden tussen de vier muren. Als omlijsting is er gekozen voor een agressieve swingende funkbeat. Juist door aan de rand van de rocksound te opereren voorkomen ze dat het te zwaar en verstikkend wordt.

Het is een bruisend, verbroederend geheel geworden, waarbij het vertrouwen in elkaar en het samen tot iets moois komen de centrale ijkpunten vormen. Na de chaotische introductie in het gejaagde fastlife Skycrasher is er ruimte voor de harde realiteit. Geen romantisch beeld, maar confronterende woorden. Ik viel als kind in een ketel pep weerklinkt er in Van Niets naar Iets, later gevolgd door Dit is mijn leven, dit is mijn pijn, ben in de bajes, dat is de realiteit. Wegvluchten in drugs om jezelf staande te houden in de keiharde wereld. Duidelijke taal, prachtig verwoord door taalgeweldenaars die ongestraft de inkt gebruiken als het bloed, de zweet en de tranen die in het verleden gevloeid hebben. Verhalen die verteld en gedeeld moeten worden.

Hiermee bewijzen ze dat ze nog weldegelijk meetellen in de maatschappij. De sfeer is overheersend duister en grimmig, en als buitenstaander volg je onbevooroordeeld deze prachtige geslaagde verslaglegging. Het is geen berouwvolle vrijspraak om zichzelf beter op de kaart te plaatsen, en dat maakt het juist zo goed en treffend. Hoe bijzonder de verschillende achtergronden gesmeed worden tot een soepel in elkaar overlopende smeltkroes aan verschillende stijlen is uniek. Ondanks dat er geen onderscheid is gemaakt tussen Nederlandse en Engelstalige teksten, zijn het wel de eigen straattaalsongs die door de begrijpbare directheid het hardste binnen komen. Tevens een meer dan geslaagde uitdaging voor Rocco en Wout, die mijlenver verwijderd blijven van het smerige ruige geluid van het overdonderende Shaking Godspeed, maar wel de donkere invloeden van Donnerwetter laten domineren. Dit vraagt om een vervolg!

De Niemanders - De Niemanders | Rock | Written in Music - writteninmusic.com

Inderdaad, erg sterk, alleen al de track van Niets naar Iets verdient al een plekje in het canon van de nederlandse popmuziek. Alleen word het weer eens nergens gedraaid, Radio 2 geeft de voorkeur aan Danny Vera of al die andere slappe hap....

Dat vervolg is er nu!