Freddie Gibbs & The Alchemist - Alfredo (2020)

Straight vuur, dit project. Toekomstige klassieker? Ik hoop het.

Hoe durft deze man zo consistent te zijn? Wat een meesterwerk.

Track met Benny:

Tof.

Of dit een droomduo is waag ik nog een beetje te betwijfelen maar voor een keer sowieso best geinig.

Ik ben ook wel te spreken over dit album na een eerste luisterbeurt. Op Freddie valt zoals gewoonlijk niks aan te merken. He goes in! Harde flows, delivery on point. Veel van de features zijn ook weer van een hoog niveau. Vooral Tyler heeft weer een belachelijk harde featuring op zijn naam staan.

Het enige wat ik af en toe lastig vindt om te beoordelen zijn de producties van The Alchemist. Ze zijn sfeervol, ze geven je ook het gevoel dat je een coherent album aan het luisteren bent. Alleen mis ik af en toe een beetje energie in de producties.

Goed, dit album zal ik de komende weken nog wel een stuk vaker op repeat zetten. Kijken of mijn mening veranderd is na een aantal spins.

Eens, eens. Hard plaatje weer.

Something to Talk About voelt als "the boat I haven't bought yet".

Heerlijk plaatje

Oef. Frank Lucas. Harde shit zeg.

Zeker een toffe plaat! Dit soort Hip Hop kan ik zeker waarderen.

En je grote vriend Benny the Butcher staat er op.
Dat kan sowieso geen kwaad.

Dit komt keihard binnen! 1985, God Is Perfect en Frank Lucas zijn de parels.

Wat me meteen opvalt bij deze plaat, zijn de producties van The Alchemist. Die zijn bijna altijd heerlijk chill, en vormen op die manier wat tegenwicht voor Freddie Gibbs en zijn kornuiten, al valt het wel mee met het aantal gastartiesten. Benny the Butcher en Tyler, the Creator zijn wel aardig op de dreef, zo te horen!

Ook de beperkte tijdsduur werkt wel voor mij bij dit soort albums. Het hoeft allemaal niet al te lang te duren, omdat de sfeer meteen mooi wordt neergezet door The Alchemist. Kort en bondig, I dig it.

Een cijfer kan ik er nog niet aan kwijt, maar dit is wel de beste hip-hopplaat die ik dit jaar al heb gehoord. En ja hoor, ik heb die van Run the Jewels ook beluisterd vandaag.

Freddie Gibbs heeft die shit op slot, niemand komt aan die pot... Alles wat die man dropt is toch weer NOG beter dan je verwacht. Weer een classic.

Hij werkt natuurlijk met de beste producers, en ik ben een groot fan van de 1 producer-1 MC projecten, zoals je die steeds meer ziet. Een zeer goede ontwikkeling. Maar wat een scherpe MC is die vieze Freddie toch ook. God Is Perfect is mede door Gibbs' extra vurige flow favoriet bij mij tot nu toe.

Hij blijft ook maar groeien bij mij. Wat ik me ook realiseer: De flows van Freddie blijven zich maar ontwikkelen, hij wordt beter en beter. Gibbs klinkt hier met vlagen zo ijzersterk en creatief, dat niveau wist hij op eerder werk (ook met Madlib samen) nog niet te behalen. Hetzelfde geldt voor The Alchemist trouwens, die heeft zijn productie skills ook volledig open geschroefd voor dit project.

1985 is dik en daar stopt het wel. Zal wel aan mij liggen, maar alles zegt mij dat Al hier zijn Madlib jas aantrekt met de straight loops en de middelvinger naar drums. Gibbs rapt inderdaad sterk, maar wat mij betreft als geheel minder dan op Bandana. Ook qua gastbijdrages klinkt het soms off. Vooral met de Griselda mannen en Rick Ross. Bandana klinkt dan toch een stuk beter sonically. Pinata uiteraard boven beide. Hoop dat het derde album met Madlib het nog weet te overtreffen.

God Is Perfect en Frank Lucas. Man, wat een tracks. Freddie doet het echt heerlijk op deze plaat, maar zoals altijd weer is het The Alchemist die roet in het eten gooit. Op het moment dat er tempo in de producties zit, dan gaat het als een tierelier, maar de tragere-slash-vagere beats bederven het plezier. Al met al een plaat die dus maar half geslaagd is.

Benny komt erg lekker hier als altijd maar ik heb nog niet zoiets van kunnen die twee niet als de sodemieter een heel album opnemen.

Beetje net als het programma First Dates denk ik, ik vond het heel gezellig met je, zie ons best nog eens een drankje doen, maar voor meer ontbreekt die echte klik.

Dat heb ik nou ook zegt ie dan.

Of het klikt wel maar even later is de vervolgafspraak er nog steeds niet van gekomen.

Een van de twee voor deze twee.

Wie hier ook wel een sterke indruk maakt op een mijns inziens aardig geslaagde track is Tyler, the Creator. Zijn eigen werk doet vooralsnog niet veel voor mij maar hier zeker nice.

Al met al een grappig plaatje weer.

Vind de Tyler-feature nogal gewoontjes. Niet iets om wild van te worden.

Vind hem wel een goede stem en een scherpe tekst hebben op dat nummer die Freddie goed aanvult daar. Ken hem verder ook niet echt, was gelijk gaan luisteren voor meer in die stijl maar hoorde wat lollige dingetjes en verder niet.

Album van het jaar momenteel voor mij.

Geniet ervan dan.

Bedankt, Deranged. Zal ik doen.

Het hoge gemiddelde en de hype rond Freddie Gibs probeer ik te begrijpen, maar het lukt mij niet helemaal (helemaal niet bedoel ik). Op het nummer 1985 krijg ik het gevoel dat die gozer (FG) er helemaal niets van begrijpt. Hij is een partij aan het blaffen op trage ondersteuning van The Alchemist (of laatstgenoemde begrijpt het ook niet), dat klinkt voor geen meter. Zijn flow op God is Perfect is lachwekkend en verkracht ook bijvoorbeeld Something to Rap About en Babies & Fools. Nu moet ik ook zeggen dat zijn stem behoorlijk ruk is. Ik ga weer echte hiphop luisteren. 1*

Hot take alert hierboven... Ieder zijn mening hoor, maar ik zie het anders. De eerste paar keer dat ik Gibbs hoorde vond ik hem maar zo-zo, maar hoe meer kansen ik hem gaf hoe meer zijn teksten verraderlijk goed bleken te zijn. Zijn raps zijn een beetje zoals zijn social media presence: op het eerste gezicht mega oppervlakkig, maar op tweede gezicht recht voor z'n raap, behoorlijk intelligent, en hilarisch op de koop toe. Qua flow vind ik hem al helemaal top notch trouwens, zeker in het hedendaagse hiphoplandschap.

Helaas overtuigt Alchemist me hier niet zo, ik vind dat sowieso geen topproducer. De beat van 1985 is cool, maar voor de rest klinken de betere producties (Scottie Beam bijvoorbeeld) meer als net-niet Madlibbeats. Daardoor zal de plaat bij mij waarschijnlijk op een dikke voldoende (rond de 7,5/10) uitkomen.

Moest er ook even inkomen maar is zeker een geinige gozer.

Op het eerste gehoor leek dit wat saai en het zwaar af te leggen tegen Bandana van vorig jaar. Maar damn, helemaal om nu. Heerlijk mellow album wat elke luisterbeurt beter wordt. Freddie Gibbs zit even in een fase waarin alles wat ie aanraakt goud wordt. Ook al een vet nummer op Pray for Paris van Westside Gunn, $500 Ounces.

Voornamelijk Gibbs die wat brabbelt over de typische mellow sampletjes zonder drums. Wel leuk, maar ook niet meer dan dat.

Cover .

Kan hier wel weer behoorlijk van genieten. Freddie Gibbs met een topproducer is voor mij goud. Die heeft hij wel echt nodig, maar dan is het ook wel echt tof. De rustige producties bevallen me op deze, vind de featuring van Tyler erg dope. Maar ook als Freddie er wat extra vuur in stopt zoals op God is perfect is het resultaat voor mij geslaagd.

Deze blijft toch wel lekker. Wat ik hier eerder schreef, geldt nog steeds, al heeft Freddie wel wat concurrentie gekregen voor de titel hip-hopplaat van het jaar ten huize AOVV.

4 sterren

Hoe kan dit slechts 3,78 hebben???