menu

Pain of Salvation - Panther (2020)

mijn stem
3,91 (48)
48 stemmen

Zweden
Rock / Metal
Label: Inside Out

  1. Accelerator (5:31)
  2. Unfuture (6:46)
  3. Restless Boy (3:34)
  4. Wait (7:04)
  5. Keen to a Fault (6:01)
  6. Fur (1:34)
  7. Panther (4:11)
  8. Species (5:18)
  9. Icon (13:30)
  10. Panther [Demo] * (4:19)
  11. Keen to a Fault [Demo] * (5:31)
  12. Fifi Gruffi * (3:32)
  13. Unforever * (2:27)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur: 53:29 (1:09:18)
zoeken in:
avatar van namsaap
4,5
Mijn review op Zware Metalen:

Waar veel bands in de loop van hun carrière opgesloten raken in een bepaald bandgeluid, zal je in de discografie van Pain Of Salvation geen twee op elkaar lijkende albums vinden, op de twee Road Salt-albums na. Daniel Gildenlöw, multi-instrumentalist, zanger en voornaamste componist van de band, deinst er niet voor terug om bij tijd en wijle het bandgeluid flink om te gooien.

Op PANTHER wordt de luisteraar weer flink op de proef gesteld. Voor dit album ging Gildenlöw op zoek naar een ander geluid, opgebouwd uit samples, synthesizers en effecten die weinig met Zware Metalen te maken hebben, maar in andere genres gemeengoed zijn. Wees gerust, de gitaren zijn niet in de koffer gebleven voor dit album en grote delen van het album zijn gewoon met een akoestische drumkit ingespeeld. Toch bepalen de elektronica een aanzienlijk deel van het totaalgeluid op PANTHER.

Dit ‘andere’ geluid past helemaal bij het concept van dit album. Tekstueel draait het album heersende normen in de maatschappij en individuen die moeite hebben zich staande te houden omdat ze om uiteenlopende redenen niet aan de standaard voldoen. Het concept wordt uitgebeeld in een stad bevolkt door honden (de norm) en panters (de buitenbeentjes).

ACCELLERATOR zet gelijk de toon. De basis van gitaren en drums wordt rijkelijk aangevuld met synthesizers en Gildenlöw’s stem wordt in het refrein flink door de vocoder gehaald. Het zware UNFUTURE klinkt meer als het PoS dat we gewend zijn. Dominerende gitaren, met daarover tegendraadse pianopartijen en de expressieve zang van Daniel Gildenlöw in de hoofdrol. Hier krijgt de elektronica een meer ondersteunende rol. Dit in contrast met het korte, indringende RESTLESS BOY dat begint met rustige drum-‘n-bass ritmes en intieme, door vocoder gedragen zang, om in het tweede deel te ontaarden in een pandemonium met Meshuggah-achtige ritmes. Het is het gebruik van dit soort contrasten dat PANTHER zo’n spannend en interessant album maken. Meer traditionele PoS-nummers als WAIT en SPECIES worden afgewisseld met uitdagende tracks als PANTHER en KEEN TO A FAULT.

Het hoogtepunt van dit album is zonder twijfel het wonderschone ICON dat dit album afsluit. Het ruim dertien minuten durende epos kent een prachtige opbouw en een hoofdrol voor de emotionele zang van Gildenlöw. Het vorige album kende in het titelnummer al een fantastische afsluiter, maar ICON is hier misschien wel de overtreffende trap van.

Toegegeven, ik had een aantal luisterbeurten om te wennen aan het door elektronica gedomineerde geluid van dit album, maar onder de oppervlakte zijn de nummers ‘gewoon’ weer typische, sterk geschreven Pain Of Salvation-nummers. De extra laag van geluid zorgt ervoor dat je als luisteraar telkens nieuwe dingen ontdekt op dit album. PANTHER heeft daarmee typische kenmerken van een groeialbum dat je blijft opzetten.

Score: 93/100

Gast
geplaatst: vandaag om 16:55 uur

geplaatst: vandaag om 16:55 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.