Jónsi - Shiver (2020)

Hier heb ik toch wel weer zin in. De verrassing zal er wel niet meer zien, maar de singles klinken in elk geval niet verkeerd.

Met Robyn en Liz? Dan heb ik er ook officieel zin in

O wat is Swill toch een wonderschoon nummer. Krijg er maar kippenvel van, zonder te overdrijven.

De opvolger van Go. Wat een prachtplaat was dat en het bijbehorende optreden in Paradiso helemaal.

Ik keek dus wel uit naar Shiver. Vooruit: de bijdrage van Elizabeth Fraser was wat summier, dat had veel groter mogen zijn, maar verder is Cannibal wel een mooi nummer. Ook Exhale en Swill vond ik niet verkeerd.

Maar wat velen met de nieuwe Sufjan hebben, heb ik nu juist met de nieuwe Jónsi: ik vind het soms wat geforceerd, chaotisch en ik mis de schoonheid die ik in Go hoorde.

Het komt hard en agressief over en ik vind de elektronische beukmomenten zoals in bijvoorbeeld Kórall helemaal niet veel toevoegen.

Ook het nummer met Robyn overtuigt mij totaal niet. Het is allemaal een beetje Björk ten tijde van Volta.

De twee afsluitende nummers zijn dromerig, maar weten me vooralsnog niet echt te ontroeren, iets dat Jonsí meestal toch wel lukt met dit soort werkjes.

Gek genoeg vind ik de singles losstaand prettiger dan nu op een album waar het nogal van dik hout zaagt men planken is geworden. Dan vind ik die nummers ook ineens wat vermoeiend worden.

Jonsí lijkt zich met Shiver wat verder te willen verwijderen van zijn werk met Sigur Rós of dat met zijn partner Alex. Dat mag, is misschien goed ook. Maar waar ik Go gelijk in mijn hart sloot, daar voel ik nu nog een kille afstand tot Shiver. Misschien komt het in een later stadium nog goed. Voorlopig blijf ik voor de experimentele elektronische kantjes momenteel wel even bij de nieuwe Sufjan welke mij beter weet te pakken.

Hopelijk heeft dit album tijd nodig en ontvouwt het alsnog zijn kracht en schoonheid. In dat geval kom ik hier zeker op terug. Want net als bij de laatste Sufjan: ergens ook wel lekker dat het wat wringt. Het daagt uit zal ik maar zeggen

Ben best wel fan van Sigur Ros,voor al zijn eerdere albums,de laatste van hem vond ik alles behalve mooi...ook dit album kan mij echt niet bekoren,het lijkt af en toe wel of t in een fabriekshal is op genomen... niet echt m'n ding

Oordeel tot nu toe: enkele mooie nummers afgewisseld met vreselijke/ nietszeggende exemplaren.

Dat nummer met Robyn heb ik halverwege afgezet, ik trek het echt niet.

Probeer het over een paar dagen nog wel een keer...

Oké, ik had niet echt veel verwachtingen, maar ik vond het redelijk saai. Alsof Jónsi dacht, joh, het is tien jaar geleden, het moest wel weer tijd zijn voor een nieuw album. Ongeïnspireerd, althans, zo komt dit op mij over.

Het elektronisch gebeuk doet me denken aan Kveikur. Daar stonden echter wat nummers op die bekleven, maar met deze worp kan ik niet zoveel.

Wat een verschil met Go ook, helaas niet positief.

Een plaat met twee gezichten.

Aan de ene kant heb je het zachte, melancholische van deze IJslander, dat naar voor komt in songs als Sumarið Sem Aldrei Kom en Grenade. Dat zijn songs die warm klinken en wat meer in verlengde liggen van wat Sigur Rós doet. Ze zorgen bij tijd en wijle voor rustpunten; ik kan me er, met de ogen gesloten, makkelijk een weidse, besneeuwde vlakte bij voorstellen.

Aan de andere kant heb je een wat drukker geluid, en dan vind ik nummers als Salt Licorice, hoewel ik meer dan een boontje heb voor Robyn, best grotesk klinken. Ook in Wildeye, Kórall en (in wat bescheidener mate) Swill komt dit naar boven. Jónsi tast zijn grenzen af in deze songs, maar gaat wat mij betreft soms wel over het randje, wat het album zuur opbreekt.

Dat neemt niet weg dat er zeker momenten zijn dat ik kan genieten van dit album. Zo is Exhale[ een prachtige opener, en het nummer Cannibal met Elizabeth Fraser ook erg aardig.

3 sterren

Geen idee of het komt omdat ik het op vinyl heb en het daardoor intenser beluister. Het helpt wel met de beleving van het album. Er kan een halfje bij.

het zal altijd wel een wisselend beeld geven, deze Shiver, en de tijd zal leren hoe het echt blijft hangen....