Heathen - Empire of the Blind (2020)

Heathen verzet geen bergen met de nakomeling maar plaatst gewoon een degelijke thrashplaat op de aardkloot. Altus en Lum gaan al strijdend het gevecht aan met de luisteraar wat resulteerd in diverse high speed solo's die de plaat dan ook domineren.
Ik meen dat vooral Kragen Lum verantwoordelijk is voor het schrijfwerk en heeft zich daarbij laten inspireren door het verleden studiowerk van Heathen zelf. Zo valt alles makkelijk in het pulletje.
De metalballad (#8 , die het Testament territorium binnenvalt) en het instrumetale spierballen gebeuk (# 10, hallo Marty Friedman) geven de plaat wat rustpuntjes. De eerste Nuclear Blast release voor de band bevalt mij prima.
Voor een metalfan een 3.5 , gok ik, en voor een Heathen fan een 4.

Na tien jaar wachten valt dit album toch wel een klein beetje tegen. Vooral de midtempo tracks (en daar zijn er nogal wat van) zijn niet bepaald boeiend. Dat is jammer, want zodra de band het gaspedaal heeft gevonden komt de boel vlammend tot leven. De eerste paar tracks zijn wat dat betreft erg sterk, net als het afsluitende The Gods Divide, wat mij betreft het beste nummer van het album. Het spetterende instrumentale A Fine Red Mist valt ook in positieve zin op. Missie niet helemaal geslaagd dus, mede door de iets te kille productie, maar met net genoeg lichtpuntjes om er mee weg te komen.