Fields of the Nephilim - The Nephilim (1988)

Alleraardigst gothicalbum. Moonchild en vooral Last exit for the last zijn wat mij betreft hoogtepunten in het genre. 3*

Ooit eens aangeschaft alleen vanwege de aparte bandnaam (althans dat vond ik toen +/- 10jr terug)

idd " Moonchild" en het waanzinnige "Last exit for the lost" zijn beauty's!!
Voor de rest heerlijke plaat om jeugdsentimenten van de Vlerk in Rotterdam hoog te houden

Vind het nog steeds een aparte bandnaam. En een aparte band... je met meel bestrooien vóór een optreden voor een stoffig imago
'Love Under Will' is een prijsnummer. Jammer van het zachte volume op de cd.

Wat The Nephilim betreft begrijp ik perfect wat je bedoelt, orbit. Nummers als 'Phobia', 'Shiva' en zeker het enorm zwakke 'Celebrate' verknoeien het geheel een beetje. Maar toch staan op deze plaat enkele van hun beste nummers ooit, naar mijn mening. Zo heb je 'Live Under Will', 'Moonchild' natuurlijk, maar dan vooral 'Last Exit For The Last' dat qua opbouw naar een climax voor mij nog altijd (naast 'Sumerland') het beste nummer van FOTN ooit is voor mij. Ik heb 'The Nephilim' dan ook met 4,5* bedeeld en dat laatste halfje zal dan wel jeugdsentiment zijn. Puur objectief bekeken, verdient deze plaat dan misschien eerder 4*

Clips van Moonchild en het geweldige Last Exit for the Lost toegevoegd !

Ik heb deze plaat al jaren op vinyl en heb m nu eindelijk op CD gekocht. Ik krijg bij het beluisteren toch weer hetzelfde gevoel als toen ik de LP kocht. (prachtige hoes!) Ik kom maar (weer) niet door deze plaat heen. 3 sterren voor de sfeer en de muziek, -2 sterren voor de zanger en zijn thematiek. Muzikaal gezien is het echt een geweldige band maar de "zanger" vind ik echt helemaal niks. Ik heb dan toch meer met Rubicon waar wel een geweldige zanger bij zit.

Deze plaat begint aardig, zakt dan helemaal weg om dan met de laatste twee nummers naar een fantastische climax te spetteren.
Die laatste twee nummers... echt geweldig.
Gothic zonder gelul van ik wist het niet en mijn haar zat niet goed, gewoon dikke lul drie bier en een krijsende vleermuis als intro voor Last Exit For The Lost. (de titel alleen al) Nog vragen??

Ja, waar ligt Headvillage?

Geweldige band waar ik alles van heb, maar deze cd/lp spant de kroon. Prachtige opbouwende openenr met Endemoniada en lekker verder galmend om inderdaad super te eindigen.
Denk weer aan de ooglijntjes, spitse danschoenen en het kwartjes zoeken 20 jaar geleden

Voornamelijk een goede cd door het aantal klassiekers dat erop staat: Endemoniada, Moonchild, The Watchman, Love Under Will en Last Exit For The Lost zijn allemaal even schitterend en rechtvaardigen de aanschaf van dit album stuk voor stuk.

Phobia doet me persoonlijk niet zoveel (Power part 2??), Chord of Souls is ondanks de energie voornamelijk saaaaaaaaaaai, Shiva is een niemendalletje en Celebrate een typisch skip-nummer.

Kortom, vanwege de reeds genoemde topnummers een must-have voor iedere gothic-fan. Vanuit FotN-perspectief zou ik zeggen: als album beter dan Dawnrazor, maar niet zo goed als Elizium of de geweldige live-plaat Earth Inferno.

4*

Elizium was ook wat later uitgekomen en hebben de heren wat kunnen leren, Elizium is vooral constanter. Dit album heeft idd wat dlletjes, maar Moonchild en Last exit ... zijn zeker briljantjes.

...waarbij ik eerlijk gezegd van die laatste de versie op Earth Inferno verkies aangezien ze daar de climax nog net iets verder doorvoeren!

Zeker waar... Daar spetteren ze meer..

Ik vind dit hun beste plaat, Elizium is eigenlijk net zo goed maar hier staan topnummers als Moonchild en Last Exit for the Lost op.
Ik hoop dat er nog eens nieuw materiaal van de Fields komt.

ha, ik bezit een LP zonder het nummer shiva. niet dat ik hier veel aan mis lees ik.
herkent iemand dit?

Ik mis de hele LP.

The Nephilim is een album met twee gezichten. Met Endemoniada wordt dit album heerlijk geopend, hoewel ik het ‘intro’-deel veruit het beste vind. Zodra McCoy begint te zingen wordt het wat minder. Op dit nummer tenminste, over het algemeen luister ik met plezier naar z’n stem. Van dit soort diepe stemmen houd ik wel.
Daarna komt er in de resterende 43 minuten een aantal nummers voorbij dat erg sterk is, terwijl er ook een tweetal nummers is dat mij weinig doet (Phobia en Chord of Souls). Celebrate vind ik nog iets minder, dat zou ik liever skippen.
De echte hoogtepunten op dit album zijn voor mij Moonchild en Last Exit for the Lost, maar die kunnen niet voorkomen dat ik dit album niet écht goed kan waarderen. Geef mij dan toch maar Elizium.

3.5*

Ook na het beluisteren van dit album blijven Sisters of mercy en Bauhaus voor mij de enige Gothic bands in het genre die er echt toe doen.Daar moet ik wel bij zeggen dat ik the Nephilim een verdienstelijke poging vind en dat de plaat zeker goede ideeën bevat,vooral moonchild en het slotnummer zijn vrij sterk.Daartegenover staat dat ik zanger Carl McCoy een wat geforceerde versie van Andrew Eldritch vind,de productie te wollig is en dat er te veel nummers van de B categorie opstaan.Ach Fields of Nephilim is best een aardig bandje maar eigenlijk niet zoveel meer......misschien moet ik eens een ander album van ze proberen.

Je zou de opvolger kunnen proberen, die beschouw ik (en velen met mij blijkbaar) als hun beste. Maar als je deze plaat al maar een verdienstelijke poging vind, dan weet ik niet of je zo erg onder de indruk gaat zijn van Elizium. Je hebt gelijk dat Moonchild en Last Exit for the Lost bij de beste nummers behoren. Maar ook The Watchman en Love under Will mogen er zeker wezen!

Afgelopen zaterdag een zeer sterk optreden van deze mannen gezien. 1,4,8 en 9 werden live gespeeld. Erg strak stem nauwelijks véranderd geluid zeer goed in Hellmond

Wat een muur van meeslepende gothic rock zeg. Mag zich meten met de beste top 10-20 albums uit het genre!