DGM - Tragic Separation (2020)

DGM levert met Tragic Seperation wederom een prima plaat af. De versmelting van Symphony X en Journey klinkt als een klok en is een voortzetting van hetgeen de band op de vorige twee albums liet horen. Daarin zit ook mijn kritiek op dit album. Hoe knap er ook gemusiceerd wordt en hoe goed de nummers ook in elkaar zitten, de albums worden een beetje inwisselbaar.

Opener Flesh And Blood gaat er direct stevig tegenaan en is een fijn staaltje van muzikale krachtpatserij, voorzien van heerlijk scheurende gitaarriffs. Jammergenoeg houdt het album dat niveau niet vast. De melodieuze metal klinkt top door de eersteklas productie en de band is duidelijk op dreef, maar het songmateriaal is wat mij betreft herhaaldelijk aan de flauwe en oubollige kant. Jammer, want dat de band het in de vingers heeft is wel duidelijk. Een paar extra tracks in het straatje van het snelle en heavy Turn Back Time hadden wonderen gedaan.