Armored Saint - Punching the Sky (2020)

Dit weekend heeft Punch The Sky met regelmaat op de draaitafel gelegen. De heren hebben weer een prima album afgeleverd, maar ik betrap mezelf er toch op dat ik iets minder enthousiast ben dan dat ik bij Win Hands Down Was. Dit album gaat in dezelfde lijn verder, maar ik mis toch net het vuur van de voorganger. Enkele nummers uitgezonderd dan, want End Of Attention Span is een heerlijk nummer en ook Never You Fret is een van mijn favorieten. Verder zijn het de wat meer gedragen nummers Fly In The Ointment en Unfair die me erg kunnen bekoren.

Ondanks het iets mindere enthousiasme is Punching The Sky nog steeds een prima plaat.

Tijdgeest wellicht waarom ik dit album van harte verwelkom, laten we het jaar 2020 zo snel mogelijk achter ons laten (en gezond blijven want gezondheid is niet te koop). De huidige tijdgeest zorgt ervoor dat ik dit album heel sterk vind want ik hoor een aantal absolute krakers: Standing on the Shoulders of Giants, End of the Attention Span, Missile to the Gun, Fly in the Ointment en Unfair. Armored Saint heeft altijd al songs met kop en staart geschreven, songs waarin de diverse leden kunnen uitmunten, haast een certitude. Een puntje van “neuten” (Westvlaams voor zeuren) toch want ik ging het nummer Unfair als laatste nummer zetten op dit album als afsluiter om die overdosis adrenaline (en momenteel stress) als een nachtkaars te laten uitdoven, maar dat is mijn heel persoonlijk gevoel. Dit is top tien materiaal voor mij in een verder – door de gekende omstandigheden – kalm muzikaal jaar. Armored Saint is weeral in topvorm met een nog altijd geweldige zanger, John Robert Bush.

Deze amerikaanse metalband ploetert dapper door, ondanks de nog steeds marginale bekendheid bij het grote publiek. Dit album is in ieder geval dik in orde en een stuk beter dan de vorige twee, die te lijden hadden onder erg wisselvallig songmateriaal. Hier is iedere track eigenlijk wel de moeite waard, ook al zijn niet alle songstructuren en melodielijnen even sterk. Wat hoorbaar opvalt is het spelplezier en de energie die van de overwegend felle en uptempo songs afspat, gecombineerd met de nog steeds uitstekende zang van John Bush, die hier echt top presteert.