Black Foxxes - Black Foxxes (2020)

Badlands passeerde op Spotify en klinkt heel goed. Tot daarnet had ik nog nooit van deze band gehoord. Benieuwd naar hun eerder materiaal.

Ik kijk hier ontzettend naar uit. Ik ontdekte de band puur bij toeval op de dag dat hun debuutplaat I'm Not Well uitkwam en ben sindsdien verkocht. Reidi was nog een stapje beter dan I'm Not Well en vooralsnog lijkt die lijn te worden doorgetrokken. Mark Holley is hard op weg om mijn favoriete artiest van de voorbije 5 jaar te worden. Ook z'n soloproject eerder dit jaar was lang niet slecht. Vooral Let's is prachtig.

Alle drie de singles van de aankomende plaat zijn geheel op hun eigen manier heerlijk. Kan niet wachten op de rest van het album.

I'm not well was toch wel een heel fijne verrassing, maar kon me niet over de hele linie boeien. Ben benieuwd wat ze op deze nieuwe plaat presteren!!

Afgaande op de drie al vrijgegeven nummers wordt er vergeleken met eerder werk qua vibe en sound een drastische andere koers gevaren. I like it so far.

Nog een singeldrop erbij. ‘Jungle Skies’ toont de koerswijziging. geen grunge uithalen meer maar een veel subtieler geluid. Nu met een herkenbare melancholische ondertoon, zorgvuldig opbouwende spanning en koortjes.

Black Foxxes - Jungle Skies - YouTube

Badlands versus Swim. geweldige combi.
top release, waar veel te ontdekken valt..

Echt omvergeblazen door Badlands... Waanzinnig goed nummer is dat. Al een paar keer op behoorlijk volume door de kamer laten knallen. Wat een energie! Opener I Am is ook al verrassend fraai en een grote grijns verschijnt op mijn gezicht tijdens het afsluitende gitaarwerk op Swim. Wat een heerlijke ontdekking, deze plaat. Meteen grote kanshebber voor de eindejaarslijst. En o, als ik dit luister, wat zie ik ernaar uit om zoiets weer eens live mee te maken in Paradiso of Best Kept Secret...

Mijn kennismaking verliep met het openingsnummer 'I Am'. Eentje van het soort dat in staat is een luisteraar volledig omver te blazen. 'Jacqueline' van Franz Ferdinand deed dat bijvoorbeeld. 'What Went Down' van Foals en nu dus 'I Am'. Het soort nummer dat totaal kan overrompelen.

Nu schuift 'I Am' ook nog eens op richting een tikje waanzin, iets dat op het album nog een paar keer gebeurt. Het is een welgemeend advies om daar voorbij te luisteren, want de rest van het aanbod op Black Foxxes is geweldig. Het hierboven al gememoreerde 'Badlands' trok me direct over de streep. Ik zag mezelf direct terug in de midden jaren 80 dansend op 'She Sells Sanctuary' and 'Rain' van The Cult. Mark Holley lijkt Billy Duffy ingehuurd te hebben, als ik de gitaarpartijen zo hoor.

Black Foxxes speelt enorm goed met dynamiek. Tot over het randje toe, zoals ik al memoreerde. In hele rustige nummers komt het moment dat Holley zich niet in kan houden. Soms lijkt het alsof de stoppen in de studio doorsloegen en de rest van de band gehaast volgt. Alsof ze geen idee hadden wat er stond te gebeuren.

Ik kende de band niet voor dit album. In zekere zin is dit ook een nieuwe band, omdat beide andere oerleden de band verlieten eerder dit jaar en zijn vervangen. Als er dus sprake is van een verandering van koers kan dat verklaren waarom de bassist en drummer de band verlieten of er uit zijn gezet. Wat het ook is, opnieuw levert 2020 een prima album af.

Dit is een bewerking van een Engelstalige post op WoNoBloG.

Het viel me tijdens de beluistering op dat ik het vooral een erg goede plaat vind, maar ik hem niet zal gaan aanschaffen. Misschien toch iets te zwaarmoedig/log? Ik vind hem wel veel beter en constanter dan het debuut. Ik gun ze een grote doorbraak, maar dan zonder mij....

Schitterende, veelzijdige plaat. Beuken op Badlands maar ook gewoon genieten op een Jungle Skies. Deze plaat draai ik ontzettend veel deze tijd.

Echt een ondergewaardeerde plaat met een hele fijne dynamiek. De nummers Panic en Swim behoren tot het beste wat ik dit jaar gehoord heb. Waarom niet meer mensen dit luisteren is voor mij een raadsel.

Dit nummer staat voor het eerst op terwijl ik deze quote lees en ik dacht interessant, dat had ik bij Jacqueline en What Went Down dus ook! Maar ik dacht ook, wat hoor jij in deze dan wat ik niet hoor? En precies op dat moment breekt de hel los

Genoeg gezegd!

Wel grappig dat wij dezelfde ervaring bij die twee nummers hadden.

Ik begin de tweede plaat bijna sterker te vinden, deze is ruig - maar die andere trekt toch vaker even van leer. Vooral de tamme stukken (refrein van Drug Holiday, Swim) vindt ik samen met zijn stem een beetje stug.

Wat blijft Jungle Skies toch magistraal. Je wordt er helemaal ingezogen