Neil Young - The Times (2020)

Fantastische hoes alvast. Zijn dit (allemaal) covers of zo?

Enkel The Times They Are A-Changin' is een cover, van dhr. Zimmerman, de rest is eigen werk.
Opgenomen tijdens 1 van zijn recente Fireside Sessions lees ik in de donkere krochten van het internet.

Mooi om te zien dat dinosauriërs als Roger Waters, maar nu ook Neil Young hun hart nog immer op de tong dragen.
Maar de tekst van Lookin' For A Leader is wel erg banaal mijn inziens.

De rest nog niet gehoord, dus daar kan ik geen oordeel over vellen.

Hij schijt met recht albums ( blijft voor mij een topper)

Een (wanhopige) poging om Trump van zijn tweede termijn af te houden? In ieder geval een soort van protest tegen het gebruik van zijn nummers door Trump.

De Fireside sessions zijn alleraardigst, maar denk dat het beter werkt mét beeld. We wachten het af.

Deze EP geloof ik wel. Ik wacht liever op de nieuwe live release...

aldus de website Thrashers Wheat.

Heb Neil en POTR de afgelopen jaren 2 keer live mogen aanschouwen.
Waaronder de show van 9 juli 2016, met 3 1/2 uur zijn langste optreden in 42 jaar.
Vorig jaar op 10 juli eindelijk Cortez The Killer live mogen meemaken, dus ik kan nu gelukkig sterven

Had liever een concert uit 2016 gezien met POTR, maar 2019 was ook niet verkeerd. Zolang hij het Monsanto Years/Visitor geneuzel maar achterwege laat.

Maar nog liever heb ik Road of Plenty en NYA Vol. 2.

Solo akoestische ep die idd van z'n laatste Porch Session kwam, looking for a leader heeft nu een meer up to date tekst maar of hetnu beter geworden is..

Daar gaat het hem ook niet om. Hij bracht het uit als een uitnodiging aan Trump; een nummer dat hij wél mag gebruiken.

Beter of slechter, gewoon op zijn Young's snel een statement maken en op plaat slingeren.

Eigenlijk is het gewoon weer niet echt goed.
Hij speelt de nummers wel oké, maar komt er zelf bijna niet meer boven uit. Dat is vooral merkbaar in Alabama, Campaigner en Litttle Wing.

Ohio en Looking For A Leader 2020 komen hier het beste uit de verf. De thematiek is duidelijk. Een soort Veni, Vedi en dan? Neil maakt hier een soort van statement dat hij het allemaal al eens eerder heeft gezien, in een ander jasje. Juist daarom staat de Bob Dylan cover hier tussen.

Leuk tussendoortje. Hap, slik en weg..

Ach, Neil Young is weer eens boos. Nu op Trump, want die misbruikt z'n songs in z'n campagnetours, o.a. 'Rockin' In The Free World'. Nu kun je natuurlijk niet boos genoeg zijn op die 'Orange Entertainer' (dixit Florre Torim van de Staat), maar of je dan een paar oude liedjes moet afstoffen en die op een iPad moet opnemen, is ook maar weer de vraag. Afijn, Neil heeft altijd maling gehad aan de opinio communis, dus die doet gewoon wat ie vindt dat ie moet doen. En gitaarspelen kan hij nog steeds als de beste, dat dan weer wel. Zo'n 'Alabama' zet ie met een paar krachtige gitaaraanslagen toch maar weer stevig neer.

De stem van Neil Young begint nu wel erg dun te worden, bij Alabama raakt hij zelfs even de tekst kwijt. Niet slecht, maar voegt weinig toe. Vooral interessant vanwege het titelnummer, Looking for a Leader en Little Wing, al is de geluidskwaliteit bij die laatste song nogal mager.

De Fireside Sessions waren wel leuk in beeld gebracht, maar laten Neil zeker niet in zijn beste vorm horen. De eerste twee zijn niet best. Die zwarte Ibanez-gitaar had hij net zo goed meteen in dat brandende vuurtje kunnen gooien. Als hij niet te druk bezig was om zijn teksten te onthouden, worstelde hij er voortdurend mee en een kartonnen doos met dropveters klinkt nog beter. In 3 en 4 wordt hij steeds beter en de laatste die nu als EP is uitgebracht, is weer iets minder. Ook hier de nodige bum notes, amateuristische opname en een gitaar die klinkt als een sinaasappelkratje. Performance van Neil is oké, maar ook niet meer dan dat.

Matig hoor . Ik had hem in het verleden weleens geluisterd via een download , maar toen vond ik het niet de moeite om aan te schaffen voor de volle mep. Aangezien ik wel de boel compleet wil houden , ben ik toch maar overstag gegaan nu hij wat in prijs gedaald was. Opnamekwaliteit onder de maat , muzikaal wel goed gespeeld , maar vocaal stort ie toch wel flink in elkaar .Ik ben in ieder geval weer compleet , want toch voelt het nooit goed als er een "gat" in mijn Neil collectie ontstaat. Ik zal wel een fan zijn, maar dan wel een kritische . 2 sterren