Adrianne Lenker - Songs (2020)

Toch wel één van de mooiere plaatjes van 2020. Enkel hoogtepuntjes, met als favorieten Anything en My Angel.

Nadat Big Chief in de eindlijst van Oor vorig jaar hoge ogen gooide ben ik dat eens gaan luisteren. Ik had er niets mee. Ook nu niet met Adrianne, dat stemmetje.... Aldous Harding roept dat bijvoorbeeld ook wel een beetje op, maar die maakt het muzikaal allemaal toch nog even spannender. Ik ga niet mee met de hype.

Zou het geen hype noemen hoor. Ze weet gewoon veel mensen te raken, maar kan me er zeker iets bij voorstellen als het anderen irriteert. Bij sommige artiesten heb je dat nou eenmaal, beetje een open deur wellicht, maar het moet duidelijk net je smaak maar zijn.

Het bewonderenswaardige van Lenker is dat ze het zo simpel laat lijken, maar haar nummers zijn zo rijkelijk gevuld met een fijnzinnige ambiance. Ze heeft niet veel nodig om te doen verwonderen en deze meeslepende nummers te creëren, het flowt ook allemaal zo fijnzinnig. Haar stem zelf blijft ook natuurlijk een onderscheidende factor, een unieke verschijning en een die mij weet te raken.

Ik durf dit album wel te vergelijken met langs de bakker gaan en ontdekken dat de broodjes toevallig nét vers en warm uit de oven komen. Of tijdens de fietstocht naar werk een zeldzaam kleurrijke vlinder spotten. Of dat iemand jarig is en wel echt iets lekkers trakteert ipv die muffige cake. Simpele dingen die even een glimlach op je gezicht toveren en je dag maken.

Oei, dit houd ik geen 10 minuten vol. Hoor dat het knap in elkaar steekt, maar roept desalniettemin voornamelijk irritatie bij me op.

Dan ben je met je eindejaarslijst bezig en dan is dit album toch meer blijven hangen dan ik van tevoren had verwacht. Dit voelt mij als een soort van Arthouse film waar je tijdens het kijken niet het gevoel hebt dat er veel gebeurt, maar dat de film dan toch weken in je hoofd blijft spoken.

Kan iemand mij uitleggen wat er apart is aan Adrianne Lenkers stemgeluid dan wel zangstem op deze plaat? Ze zingt hoog, diep vanuit 'r keel, met veel aspiratie, een flinke portie wendbaarheid en vooral een hele hoop gevoel. Kortom: niets ongehoords. Het enige afwijkende is dat de optelsom van deze kenmerken de zang beduidend mooier maakt dan gemiddeld. Als je het mij vraagt althans.

Als ik bedenk dat Lenker bovendien een tamelijk briljante gitariste ('Two Reverse', goeiedag) en begenadigd dichteres is, krijg ik bijna medelijden met mensen die bij voorbaat struikelen over iets aan haar juist ijzersterke zang. Maar goed, ik snap ook niet waarom 'Anything' hier tot dusver het populairste nummer is. Muzikaal vind ik dat juist afgetekend het zwakste op deze plaat, door de vrij banale opsommerigheid en het ontbreken van dezelfde mate van gepijnigdheid die ik in veel van de overige tracks zo waardeer.

Godallemachtig wat een onbeschrijfelijk mooi album is dit.

Ik zou eerder denken Bob Dylan, met name in Zombie Girl ligt het er wel erg dicht bovenop. Elke keer als ik het hoor denk ik even dat het een cover is.

Helaas kan ik verder ook niet veel met deze plaat. Het luistert wel makkelijk weg, maar het is iets te huilerig en veel van hetzelfde. Dan zet ik liever de albums van Big Thief weer eens op.

Mooi solo-album van Adrianne Lenker, frontvrouwe van de band Big Thief, die vorig jaar de echte doorbraak forceerde. Er staan een aantal pareltjes op (Zombie Girl; Anything; Come; Not a Lot, Just Forever), al vind ik de plaat net niet consistent genoeg om een echte topper te wezen. Het stemgeluid van Adrianne Lenker is een factor waar velen op afknappen, maar mij bevalt het wel; best onderscheidend! Het album heeft ook een wat onaf karakter, vind ik (het schuren van de gitaar in sommige tracks), en dat weet me ook te charmeren.

3,5 sterren

Adrianne Lenker is maar een bezig baasje. Nadat ze in 2019 met haar band Big Thief de twee meesterwerken U.F.O.F. en Two Hands op de wereld losliet, komt ze in 2020 doodleuk met nieuw solowerk op de proppen. In feite weer twee albums, (deze) Songs en Instrumentals. De twee lange instrumentale stukken moeten bij mij nog wat langer rijpen, maar de liedjes op Songs wisten me meteen al te overtuigen. Nummers als Anything, Zombie Girl en Ingydar klinken gelijk als tijdloze klassiekers, getuige ook dit bijzonder fraaie Tiny Desk (Home) Concert. Het afsluitende nummer My Angel is wat weerbarstiger, maar heb ik inmiddels ook in mijn armen gesloten.

Na - even last.fm checken - 668 luisterbeurten kan ik er nog steeds niet over uit hoe fantastisch deze plaat is. Lenkers muziek kent een kalme melancholie die sinds Nick Drake niet meer zo goed gedaan is, de intimiteit in haar poëzie is ongeëvenaard en haar tokkelpatronen zijn om in te lijsten zo prachtig. Ondergewaardeerd kan ik deze plaat niet noemen, daar is 'ie te bekend voor, maar ik vraag me af of jullie doorhebben dat we het hier hebben over één van de beste folkplaten sinds de eeuwwisseling.

Na het vele beluisteren van Big Thief de laatste tijd kwam ik weer eens bij dit album uit. Wat een heerlijke plaat is dit toch! Kwam deze opname tegen op YT: https://www.youtube.com/watch?v=TKcQyUszdhw
Fan-tas-tisch!

Kippenvel nog steeds over m'n hele lichaam als ik na een tijdje weer naar Anything luister.

Dit vandaag ervaren

Nieuw kippenvelmomentje; haar nieuwe single Ruined: https://www.youtube.com/watch?v=6iJmIL83vas

5 mei Concertgebouw! Zit wel wat te dubben want het is meivakantie dan en mijn partner heeft een schandelijke hekel aan mevrouw Lenkers stemgeluid.

Het blijft een indringende performance, die deze dame elke keer weer neerzet. En nog een begaafde gitariste ook. Zielenroerselen weer fraai vertolkt op deze mooie folk plaat.