Mark Kelly's Marathon - Mark Kelly's Marathon (2020)

Als je al jarenlang deel uit maakt van een succesvolle progressieve rock bands en een internationale hit op je naam hebt staan die uitgegroeid is tot een klassieker, dan zou ik mij kunnen voorstellen, dat het weleens kriebelt om iets anders te gaan doen. Mark Kelly, toetsenist van Marillion, vond het na zo’n 40 jaar tijd om iets buiten zijn band om te gaan doen. Dat is Mark Kelly’s Marathon geworden en ze hebben vrij recent hun selftitled debuutalbum uitgebracht. De zesmans formatie heeft een zeer prettig in het gehoor liggend album gemaakt, dat wel enkele raakvlakken heeft met Marillion, maar meer toetsengericht is, wat natuurlijk niet vreemd is, wetende wat het beroep van de leider van de band is. Het openingsnummer “AMELIA” bestaat uit 3 delen, bij elkaar ruim 11 minuten en prachtig. De stem van zanger Oliver M Smith is warm, heeft wel wat weg van Peter Gabriel, en de samenzang, belangrijk in het tweede deel, is ook een visitekaartje Mark Kelly's Marathon. Die geeft ook gitarist John Cordy af met een zeer melodische solo. Het derde is kent een mooi uptempo stuk, begeleid door piano en samenzang. “WHEN I FELL” is een ruim 6 minuten durende track met een slepend ritme, tempowisselingen, mooie melodie en een hemelse toetsensolo. Het meer poppy “THIS TIME” zou, in betere prog tijden, uit kunnen groeien tot een hitje. “PUPPETS” is ruim 7 minuten, je hoort Marillion gitarist Steve Rothery als lead gitarist en bijna halverwege veranderd de sfeer van het nummer. Het wordt iets ruiger, er komt een prachtige toetsen en gitaar solo deel voorbij. Het tempo daalt op een gegeven moment weer en dan komt het melodische deel van het begin weer terug. Prachtig nummer. Het slotnummer “TWENTY FIFTY ONE” bestaat uit 4 delen en duurt ruim 15 minuten. Na een rustig intro word je getrakteerd op een prachtig sferisch instrumentaal deel getiteld “SEARCH”, waarna deel 2 het beste van Mark Kelly’s Marathon laat horen, melodieuze progressieve, maar zeker ook toegankelijk rock. Wat een prachtig nummer is dit “ARRIVAL”. Het derde deel “TRAIL OF TEARS” start met een stevige gitaarriff gevolgd door een toetsensolo, waarna het tempo terug valt en er een zang gedeelte volgt, waarin opnieuw duidelijk wordt dat zanger Smith een prachtig stemgeluid heeft. “BRIEF HISTORY” sluit het album af, beginnend met een Marillion-achtige gitaardeel, wat mij betreft de enige keer dat de moederband van Kelly echt heel duidelijk naar voren komt, maar dat is mijn mening. Toetsen, zang en heerlijke gitaarpartijen begeleiden je naar het einde van dit schitterende album. Aanrader!!