Dark Tranquillity - Moment (2020)

De twee singles blazen me nog niet omver. Gedegen is het woord dat ik meen te zoeken.

Het album opent vrij rustig met Phatom Days. Veel melodie op een midpaced track die ook mooi samenspel laat horen van de gitaren. De deathmetal zanger van dienst geeft er een wat rauwer randje aan maar hard beuken is er niet echt bij in het begin. En dat is geen slecht ding.
Later komt er ook nog cleane zang voorbij waarbij het zo af en toe aan Soen doet denken. Ik ben er nog niet uit.

Je beschrijving doet bij mij in ieder geval de verwachtingsboog aardig aanspannen; vanmiddag maar's checken.

(En dan benieuwd hoe onze beoordelingen zich tot elkaar verhouden...)

Tja, "klinkt als" is nog niet " even goed als" Het is gewoonweg niet spannend genoeg. Hoewel er prima passages zijn is de songwriting wat aan de voorspelbare veilige kant.

De link qua zang met Soen hoor ik een beetje in Remain in the Unknown en In Truth Divided; trouwens, waarom staan hier maar 10 nummers vermeld. Het zijn er 12 en op de limited edition zelfs 14 ! Qua overall sound van het album moet ik zelf echter eerder denken aan een band als Amorphis.

Dark Tranquility is vrij nieuw voor mij en op een of andere manier had ik een wat zwaarder, donkerder geluid verwacht. Niettemin vond ik het heerlijk wegluisteren. Vrij solide album met eigenlijk geen zwakke broeders en ook geen echte uitschieters. Alhoewel ik In Truth Divided wel bijzonder smaakvol en een waardig afsluiter vind...

Meteen de correctie maar even doorgegeven; zonde om deze 4 nummers te missen...

Het eerste album met nieuwbakken gitaartandem Christopher Amott (ex-Arch Enemy) en de mij voorheen onbekende Johan Reinholdz, dat is adem inhouden voor fans van het eerste uur. Maar wees gerust: Dark Tranquillity klinkt op 'Moment' vooral als Dark Tranquillity. Dat betekent dat fans van de pakweg laatste vijf albums van de band blind kunnen toehappen. Het tempo ligt geregeld lager dan halverwege de jaren '90, maar ja, de mannen zijn al jaren geen 23 meer.
Opvallend zijn de mooi verzorgde leads en soms virtuose solo's. De melodieën zijn prachtig en de teksten nog altijd intelligent. Productioneel is er werkelijk geen speld tussen te krijgen en ook het artwork (van voormalig gitarist Niklas Sundin) is echt prachtig.
Kortom, bij mij gaat het hart wel weer wat sneller kloppen van dit album. Oh, als we de band toch binnenkort eens live mochten bewonderen!

Exact mijn mening wat deze nieuwe plaat van Dark Tranquillity betreft, eerlijk gezegd. Klinkt allemaal best aardig, maar gaat zo langs me heen zonder dat ik er warm of koud van wordt.

3 sterren

Het album begint erg lekker met een paar tracks die als vanouds fijn doorbeuken, maar gaandeweg wordt het songmateriaal toch een beetje voorspelbaar en gezapig. Het gebruik van cleane zangpartijen in de refreinen draagt bij aan de meer ingetogen en melodieuze insteek, maar daarnaast kunnen we wel stellen dat de band wel eens betere songs heeft geschreven. Hier en daar klinkt het materiaal zelfs een beetje kitscherig. Overwegend vind ik het overigens best een oké album dat fijn wegluistert, maar het ligt gewoonweg niet op het niveau van eerder werk.

Het grote probleem van Dark Tranquillity is mijns inziens dat hun platen al vele jaren verpest worden door een keiharde maskering en een weinig subtiele productie. Hierdoor wordt alle subtiliteit, die wel degelijk in de muziek aanwezig is, er vakkundig uitgeslagen. En klinkt het allemaal als een eenheidsworst, terwijl dat dus niet zo is.

Op zich lijkt Moment een prima Dark Tranquillity plaat te zijn. Mocht ik dat over een aantal luisterbeurten nog steeds vinden, dan ga ik het vinyl aanschaffen. Hopelijk heeft die een wat beter geluid.

Moment is inderdaad een meer dan prima plaat! Hoewel ik nog steeds niet enthousiast ben over de mastering, stoort het me inmiddels een stuk minder. De nummers vind ik stuk voor stuk prima en uiteindelijk is dat toch het belangrijkste. Verder doet het me goed dat er uit de eerste golf van melodieuze death metalbands uit Zweden toch nog een band is die trouw is gebleven aan haar roots én nog regelmatig platen uitbrengt.

Beetje gladde plaat van deze band, vooral de cleane zang irriteert mij. Ken niet alles van ze maar Fiction vind ik toch wel een stuk beter.