Dark Tranquillity - Moment (2020)

Het eerste album met nieuwbakken gitaartandem Christopher Amott (ex-Arch Enemy) en de mij voorheen onbekende Johan Reinholdz, dat is adem inhouden voor fans van het eerste uur. Maar wees gerust: Dark Tranquillity klinkt op 'Moment' vooral als Dark Tranquillity. Dat betekent dat fans van de pakweg laatste vijf albums van de band blind kunnen toehappen. Het tempo ligt geregeld lager dan halverwege de jaren '90, maar ja, de mannen zijn al jaren geen 23 meer.
Opvallend zijn de mooi verzorgde leads en soms virtuose solo's. De melodieën zijn prachtig en de teksten nog altijd intelligent. Productioneel is er werkelijk geen speld tussen te krijgen en ook het artwork (van voormalig gitarist Niklas Sundin) is echt prachtig.
Kortom, bij mij gaat het hart wel weer wat sneller kloppen van dit album. Oh, als we de band toch binnenkort eens live mochten bewonderen!

Het album begint erg lekker met een paar tracks die als vanouds fijn doorbeuken, maar gaandeweg wordt het songmateriaal toch een beetje voorspelbaar en gezapig. Het gebruik van cleane zangpartijen in de refreinen draagt bij aan de meer ingetogen en melodieuze insteek, maar daarnaast kunnen we wel stellen dat de band wel eens betere songs heeft geschreven. Hier en daar klinkt het materiaal zelfs een beetje kitscherig. Overwegend vind ik het overigens best een oké album dat fijn wegluistert, maar het ligt gewoonweg niet op het niveau van eerder werk.