Sumac - May You Be Held (2020)

Staat dit al op de radar, Don Cappuccino?

Absoluut! Ik had al twee tracks gehoord, want die waren eerder vrijgegeven: de titeltrack en The Iron Chair. The Iron Chair vond ik vrij richtingsloos (maar zou misschien in het geheel beter kunnen vallen), maar de titeltrack is weer echt een monster dat een fantastische balans legt tussen de loodzware solide sludgeriffs en wat vrije experimentele stukken.

Jup, het titelnummer is echt waanzinnig.

Inmiddels de volledige plaat beluisterd en daar geldt eigenlijk exact hetzelfde voor als mijn bericht hierboven. De drie experimentele tracks (A Prayer For Your Path, The Iron Chair en Laughter and Silence) vind ik van weinig meerwaarde. De twee langere tracks (de titeltrack en Consumed) zijn daarentegen monsters met giganten van sludgeriffs en smaakvol experiment. De band is krankzinnig goed op elkaar ingespeeld, dat is overduidelijk aan deze tracks, heel veel spanning en dynamiek. Sumac is op zijn best als ze die sludge en experimentele elementen combineren. De tracks waarop ze volledig experimenteel gaan zijn niet overtuigend genoeg. Ik zie het dan ook gebeuren dat ik van deze plaat eigenlijk alleen de titeltrack en Consumed nog draai.