The Nits - Kilo (1983)

Voor de Nederlandse band The Nits heb ik een zekere zwak gehad. Dit komt wellicht door het feit dat ze wel hits hebben gehad, maar nooit echt zijn doorgebroken in Nederland. In de tijd dat deze mini uitkwam heb ik ze ook live gezien, wat erg bijzonder was.

Dit album begint gelijk goed met het schitterende Sketches Of Spain. Het stereo-beeld wordt ten volle benut op deze beeldende song. Met mijn ogendicht zie ik het beeld van een schilder die de stad aan het verfraaien is.'s Ochtends bij ontwaken in mijn hotelkamer op zondag zie ik vrij normaal beeld uit mijn kamer. Het doet mij beseffen dat de tijd aan voorbij aan het gaan is. Een echt Bild Am Sonntag. In het Acres Of Tintoretto voel ik dat er iets gezelligs staat te gebeuren.

Dapper Street is voor mij de mooiste song op dit album. Zeer fijne muziek, goede zang en vooral veel sfeer. Een tikje nostalgisch zelfs. Memories Are New lijkt op het eerste gehoor wat saais te hebben, maar dit is beslist niet zo. Het is mooi pianowerk met fijne gitaar en een ingetogen ritme. Na die ingetogenheid komt voor mij iets wat lijkt op een protest liedje. Zo'n ritme van: Den Haag we komen er aan.

Opzich een prima album en mooie songs van Nederlandsche bodem, maar omdat hij zo kort is niet de volle mep.

KILO (1983)

Op de valreep van 1983 en dus in het verlengde van 1984
treden The Nits uit hun eigenzinnige keurslijf en trakteren ons
op een melancholisch mini-album met singer songwriter aspiraties.

Hoewel de credits nog min of meer gescheiden blijven,
begint de groep steeds meer als een eenheid te componeren.

De gouden opener Sketches of Spain is van Hofstede en Stips.
Dit prachtig gearrangeerde portret van de Spaanse burgeroorlog
kijkt al ver vooruit. Naar de weemoed van Hat (1988) en nog verder,
naar de kamerpopmuziek van het onvolprezen Ting (1992).

YouTube - Nits - Sketches of Spain

Bild Am Sonntag van gitarist Michiel Peters is
als een gezongen foto van kapotgeschoten huizen.
Littekens van de waanzin die een oorlog altijd is.

Dapper Street, een ode aan de oud-Hollandse gezelligheid.
Over Jan met de pet die moet roeien met de riemen die hij heeft
en creatief zijn miserie weet om te buigen in een zacht optimisme.

Met die onsterfelijke quote: The clouds are framed by attic windows ...

Aan het einde van het lied roept een marktkramer:
"een guldentje de kilo" ... een zinsnede die mee op de band kwam.
De groep besloot het niet te wissen omdat het perfect paste
in de sfeer van Dapper Street. En zo kwam dit album aan zijn naam.

Als Robert-Jan Stips daarna achter zijn geliefde vleugel kruipt
voor een intimistisch gezongen ballad als Memories Are New III
dan vlieg ik meteen mee weg in een droom ... wat en mooie kleuren.
Kleuren zoals de hoes suggereren: warm en weemoedig tegelijk.

Acres of Tintoretto (een ode aan de Italiaanse schilder)
en het naar Nits maatstaven gierend door de bocht scheurende
Your Next Tyres zijn net iets minder beklijvend, maar blijven overeind.

Het lezen van Henk Hofstede's zeer onderhoudende "reismemoires" Met Nits op reis (zoals verteld aan en opgeschreven door Pierre De Decker) was een mooie aanleiding om mijn vrij beperkte verzameling Nitsmuziek weer eens van stal te halen, en als het oudste werk daaruit is deze mini-elpee eigenlijk meteen al zo goed als àf. Grappig genoeg laat de vinylversie zichzelf in mijn beleving als een spiegel beluisteren : elke kant begint met een meesterwerk, vervolgt met een fraaie compositie die daar eigenlijk nauwelijks voor onderdoet en eindigt met het minste nummer dat echter nog altijd niet slecht is (zelfs Your next tyres ben ik in de loop van de tijd steeds leuker gaan vinden, misschien ook wel omdat het arrangement me zo aan Sailor doet denken). Een altijd aanwezige onderstroom van vriendelijke melancholie, zorgvuldige arrangementen die meer met zeer gevarieerde toetsen en marimba dan met gitaren en een rock-groove te maken hebben, een mooi ruimtelijk geluid dat absoluut niet gedateerd klinkt (geen vanzelfsprekendheid in de jaren 80), pakkende melodieën en natuurlijk altijd intelligente teksten vormen de hoofdmoot van een geweldige plaat van een vrij unieke band. (Het enige moment waarop dit album me aan iets of iemand anders doet denken is bij het intro van Memories are new III, waarbij ik altijd spontaan het refrein van Trains and boats and planes van Billy J. Kramer & the Dakotas begin te zingen.)
        Overigens, wat volgens mij tamelijk bekend is maar door niemand op deze pagina wordt vermeld (dus doe ik het maar even voor de volledigheid) is dat Dapperstreet (mede) geïnspireerd werd door het gelijknamige sonnet van J.C. Bloem uit de bundel Quiet though sad uit 1946. Zo werd Bloems "Geef mij de grauwe stedelijke wegen" bij Hofstede "Give me the sombre city highroads", "De wolken [...] omrand door zolderramen" werd "The clouds are framed by attic windows", en "Domweg gelukkig in de Dapperstraat" werd "Suddenly happy in Dapperstreet". Lees Bloem!