Yes-R - Zakenman (2007)

Bij straatremixes vond ik Yes-R altijd wel erg tof. Hij kon super scherp uit de hoek komen en af toe was het ook flink lachen geblazen als hij weer eens een zwaar komische tekst dropte. Toen kwam alleen, als een kwade geest, Ali-B en zijn commerciële aanhang zijn leven binnen. Ze ontvoerden Yes-R naar het land van TMF award, Nickelodeon festivals en Foxkids. Langzaam maar zeker werd Yes-R gebrainwashed tot er niks meer dan een zielig huilend jongetje overbleef, die het niks meer kon schelen wat voor muziek hij maakte, zolang hij er maar geld mee kon verdienen en het liefst, veel geld. Dat zijn publiek was veranderd van gewoon relaxte kerels en dames die van Hip-Hop konden genieten, en zagen dat er met straatremixes weer wat nieuws begon, naar kids van rond de 9 jaar en enkele pubers die kwamen vooral Ali-B, maakte Yes-R weinig uit. Zijn brein was zodaig verpauperd door alle negatieve invloeden van de commercie en zijn neef, dat Yes-R soms badend in het zweet wakker werd met de vraag of hij wel genoeg geld kon verdienen. De tours werden namelijk minder en zijn neef Ali-B nam af in populairiteit. Ook verkoos hij Opposites boven zijn neef en plots stond Yes-R er helemaal alleen voor. Gelukkig had hij nog een paar vrienden gemaakt bij Foxkids en het label Spec en mocht hij proberen een album te maken. Helaas heeft Yes-R hier een beetje teveel vrijheid bij gekregen, wat die arme jongen de kantjes er helemaal bij af deed lopen. Het gevolg is een album waar de echte Hip-Hop liefhebber van gaat huilen en zijn Foxkids publiek ook maar mondjesmaat van kan genieten. Nee Yes-R, ik vrees dat er bij jou niks meer valt te redden. Mijn advies, ga er even een jaartje of 2 tussenuit en probeer het dan nog eens met de ouwe vertrouwde straatremix insteek, die je vroeger wel geliefd maakte.