menu

Aerosmith - Permanent Vacation (1987)

mijn stem
3,55 (146)
146 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Geffen

  1. Heart's Done Time (4:42)
  2. Magic Touch (4:37)
  3. Rag Doll (4:25)
  4. Simoriah (3:22)
  5. Dude (Looks Like a Lady) (4:25)
  6. St. John (4:11)
  7. Hangman Jury (5:31)
  8. Girl Keeps Coming Apart (4:12)
  9. Angel (5:09)
  10. Permanent Vacation (4:48)
  11. I'm Down (2:20)
  12. The Movie (3:57)
totale tijdsduur: 51:39
zoeken in:
avatar van vielip
4,5
Mooi dat je deze albums na jaren dan toch eindelijk in huis haalt en dan óók nog weet te waarderen. Geweldig album blijf ik dit vinden. Heerlijke productie ook. Die Bruce Fairbairn had voor mij alle jaren 80 albums wel mogen produceren

avatar van gigage
4,0
Eigenlijk was Aerosmith al dood en begraven na hun Done with mirrors mislukte comeback album. En ineens door Run dmc' s Walk this way gloort er toch weer iets aan de horizon. Geffen heeft de touwtjes maar in handen genomen door hitproducer fairbairn (slippery when wet van Bon Jovi in zijn achterzak) en twee heel succesvolle songwriters aan te nemen.
Desmond Child had ook Kiss weer de charts in gekregen en schreef de hitsingles voor het eerder genoemde Bon Jovi album. Jim Vallance had met zijn schrijfpartner Bryan Adams Reckless de charts ingekregen. Aerosmith stond er niet echt om te springen maar de "songdoctors" zijn uiteindelijk toch blijvertjes gebleken.
Fairbairn is van huis uit trompetist en is verantwoordelijk voor het introduceren van de blazerssecties bij verschillende rockartiesten, zo ook hier. Het past bij de tijd zullen we maar zeggen en voor de pure rockliefhebbers misschien wat teveel van het goede maar het werkte als een dolle.
Bob Rock was de engineer die al lang succesvol samenwerkte met Fairbairn. Later werd hij producer van oa Metallica (vanaf the black album)

De zomer komt er aan dus dit weekend gaan we op een (helaas niet permanent) vacation

avatar van ricardo
3,5
geplaatst:
Alle albums van Aerosmith tot deze heb ik inmiddels beluistert op Rock in a Hard Place na dan. Ik heb ooit de verzamelaar Big Ones gekocht met hun singles 3 van deze en 4 van Pump en 5 van Get A Grip af. Gek genoeg heb ik de behoefte nooit gehad om die 3 albums te gaan aanschaffen. Deze en Pump zijn misschien nog wel de moeite waard, maar Get a Grip lijkt vooral een ballad album.

Rag Doll, Dude en Angel vind ik alle 3 lekkere nummers die de moeite zijn, misschien de rest ook wel, toch maar een keer proberen dan.

avatar van BlauweVla
geplaatst:
"Get a Grip" is zeer zeker geen ballad album!

avatar van gigage
4,0
geplaatst:
Big Ones is een ballad album. Ze staan er allemaal op. Dus no worries er komen er geen meer bij.

avatar van vielip
4,5
geplaatst:
Big ones is inderdaad geen representatieve cd voor de latere Aerosmith. Dat mensen de indruk hebben dat Get a grip een album is dat (bijna) enkel uit ballads bestaat begrijp ik wel. Die hits en clips hè
Maar het album is zoveel meer dan dat! Sterker nog; als ik het album luister en die ballads in de flow van het album beleef dan vind ik ze nog verrekte mooi ook
Dit Permanent vacation vind ik echt nog weer een tikkie beter dan Get a grip. Maar dat is meer een gevoels dingetje want zoveel ontlopen ze elkaar niet als ik eerlijk ben.

avatar van Edwynn
geplaatst:
Dude Looks Like A Lady vind ik echt bloed- en bloedirritant. Rag Doll is één van de weinige nummers van Aerosmith die ik wel aardig vind. Was nog een hitje in Nederland ook.
Voor de rest is Permanent Vacation vooral een 'mwa-mwa' album zoals eigenlijk de hele discografie van deze gasten. Het is ook een beetje dat overdreven gekwijl van Steven Tyler. Dat trek ik slecht. Net als die übervrolijke blazertjes die her en der opduiken om de gaten in de mix te vullen want budget moest op ofzo.

avatar van vielip
4,5
geplaatst:
Slecht geslapen ofzo?

avatar van ricardo
3,5
geplaatst:
@ Edwynn, ken je alle albums van hun van hiervoor wel? Met deze begint hun periode met blazertjes. Vanaf deze plaat maakten ze een stijl verandering door. De platen hiervoor bestaan met name uit korte en puntige rocksongs, met veel bluesy invloeden. En Tyler zijn gekrijs moet je van houden, maar op de oudere albums zelden gehoord, hooguit op Back In The Saddle. Als je met name Toys in the Attic en Rocks ook niets vind, dan is het gewoon je ding niet.

avatar van ricardo
3,5
geplaatst:
vielip schreef:
Big ones is inderdaad geen representatieve cd voor de latere Aerosmith. Dat mensen de indruk hebben dat Get a grip een album is dat (bijna) enkel uit ballads bestaat begrijp ik wel. Die hits en clips hè
Maar het album is zoveel meer dan dat! Sterker nog; als ik het album luister en die ballads in de flow van het album beleef dan vind ik ze nog verrekte mooi ook
Dit Permanent vacation vind ik echt nog weer een tikkie beter dan Get a grip. Maar dat is meer een gevoels dingetje want zoveel ontlopen ze elkaar niet als ik eerlijk ben.
Laatst heb ik Nine Lives er nog bijgekocht, omdat dat hun laatste album een beetje in die stijl was, en ik de belangrijkste nummers van de 3 voorgaanden al had op Big Ones. Volgens mij ligt Nine Lives wel redelijk in de lijn van die 3 voorgaanden, en dan heb ik er wel genoeg van in huis. De "oude" Aerosmith bevalt mij zoveel beter dan deze periode, die niet echt aan mij besteed is. Honkin On Bobo is dan nog een prachtig welkome aanvulling in 2004 van hun geweest

avatar van milesdavisjr
3,5
geplaatst:
Kan mij wel vinden in de analyse van Edwin. Aerosmith kun je niet betichten van een weergaloos oeuvre, innovatieve trucjes dan wel overweldigende arrangementen. De band begon als een stevige Rhythm & blues band en werd gaandeweg wat meer mainstream, mede ingegeven door de pastiche ballads uit de jaren 90 die ik heel slecht trek. Elk plaatje van de heren bevat wel een paar leuke songs, waarbij het materiaal uit de jaren 70 scoort op punten. Tyler is an sich een prima zanger, maar the over the top benadering van de beste man is ook niet altijd aan mij besteed. Kortom, in mijn ogen en oren is dit een vrij redelijk plaatje, maar geef mij maar de bands/artiesten die als voorbeeld en inspiratie hebben gediend voor Aerosmith. Het is naar mijn mening meer een singles band dan een collectief die de wereld heeft verrijkt met enkele klassiekers.

avatar van gigage
4,0
geplaatst:
Edwynn heeft of Ultravox in zijn top tien staan of krijgt het berichtje niet mee

avatar van gigage
4,0
geplaatst:
ricardo schreef:
..Volgens mij ligt Nine Lives wel redelijk in de lijn van die 3 voorgaanden, en dan heb ik er wel genoeg van in huis...

Dit soort prullaria trek je voor een paar grijpstuivers uit de tweedehands bakken, mocht je je nog bedenken, dus daarvoor hoef je het niet te laten.
Genoeg Aerosmith in huis, hoe kan dat nou ( geintje hoor)

avatar van ricardo
3,5
geplaatst:
Tja op het songfestival na is muziek geen wedstrijd. Heb jarenlang 3 albums van de heren in de kast gehad, en had er niet echt veel mee, tot ik een tijdje terug Toys in the Attic aangeschaft heb, die ik zo enorm goed vond dat ik nog een aardig aantal albums van hun aangschaft heb. Of ze wel of geen invloed gehad hebben maakt me niet uit, het klinkt verrekte lekker, en daar gaat mij het om.

avatar van ricardo
3,5
geplaatst:
gigage schreef:
(quote)

Dit soort prullaria trek je voor een paar grijpstuivers uit de tweedehands bakken, mocht je je nog bedenken, dus daarvoor hoef je het niet te laten.
Genoeg Aerosmith in huis, hoe kan dat nou ( geintje hoor)
Klopt Deze, Pump en Get a Grip kun je alledrie samen voor een paar centen al in huis hebben inderdaad, misschien ook maar een keer doen, want Nine Lives bevalt mij ook wel.

avatar van vielip
4,5
geplaatst:
Tja, ik reken Aerosmith met enig gemak tot de betere bands die ik ken. Er is eigenlijk geen album waar ik echt helemaal niks aan vind. Vind ze allemaal minimaal een 6 scoren. En Tyler reken ik tot de buitencategorie wat zangers betreft. Zo zie je maar weer...

avatar van Edwynn
geplaatst:
ricardo schreef:
@ Edwynn, ken je alle albums van hun van hiervoor wel? Met deze begint hun periode met blazertjes. Vanaf deze plaat maakten ze een stijl verandering door. De platen hiervoor bestaan met name uit korte en puntige rocksongs, met veel bluesy invloeden. En Tyler zijn gekrijs moet je van houden, maar op de oudere albums zelden gehoord, hooguit op Back In The Saddle. Als je met name Toys in the Attic en Rocks ook niets vind, dan is het gewoon je ding niet.


Ik ken ze niet allemaal maar over het algemeen lukt het mij niet zo om ervan te genieten. Een aantal songs mag er wel zijn zoals Rag Doll hier. Toys In The Attic is wel oké. Classics Live is denk ik het leukste en die heb ik dan ook in de kast. Pump kocht ik vanwege Janie's Gotta Gun. Get A Grip heb ik ook nog al heb ik geen idee waarom.

avatar van Kronos
4,0
geplaatst:
gigage schreef:
Dit soort prullaria trek je voor een paar grijpstuivers uit de tweedehands bakken, mocht je je nog bedenken, dus daarvoor hoef je het niet te laten.

Dat is de doorslaggevende reden waarom ik er zeven cd's van in de kast heb staan terwijl ik hun beste albums niet meer dan gewoon goed vind. Sommige nummers springen er wel bovenuit, zoals Walk This Way op Toys in the Attic. En de afsluiter Sweet Emotion laat daar al horen dat ze lekkere melige ballads kunnen schrijven. Joe Perry is natuurlijk een bekende naam maar de echte blikvanger is Steven Tyler. Zonder deze charismatische zanger zou het toch een wat doordeweeks hardrockbandje zijn. Maar zijn 'overdreven gekwijl', zoals Edwynn beschrijft, kan ook afkeer opwekken. Langer dan veertig minuten hoeft een Aerosmith album van mij niet te duren.

avatar van gigage
4,0
geplaatst:
Na 57 seconden weet je al of dit album iets voor je is als Tyler de riff van Hearts done Time introduceert met en gègègègè-gow! Ga je gezellig meeblèren ( en rondjes draaien) dan ben je verkocht, staan de haren overeind in je nek dan zet m maar af. Je zou het zelfs lachwekkend kunnen noemen, dat heb ik bij de trademark uh-uh-uh van David Draiman ( Disturbed) namelijk, maar ja, hoe serieus moet je dit allemaal nemen. Het is geen Led Zeppelin of zoiets. Dat zal niemand beweren, denk ik.

avatar van vielip
4,5
geplaatst:
Nee klopt. Dit is leuker om naar te luisteren vind ik. Iets anders; bij Tyler is het 'overdreven gekwijl' maar bij iemand als David Lee Roth is het geweldig. Althans, ik ben even zo vrij om die twee met elkaar te vergelijken. Beiden charismatisch tot in de bilnaad en een nogal typische manier van zingen. Toch?

avatar van Kronos
4,0
geplaatst:
vielip schreef:
Iets anders; bij Tyler is het 'overdreven gekwijl' maar bij iemand als David Lee Roth is het geweldig.

En wat dan nog, als iemand op die manier zijn voorkeuren kenbaar maakt? Voor anderen zal het misschien net omgekeerd zijn.

Bij mij is het na 57 seconden geen ja of nee. Maar na een dik half Aerosmith heb ik er wel genoeg van en dat heeft vooral te maken met Steven Tyler's stem en zijn manier van zingen.

avatar van Edwynn
geplaatst:
Roth vind ik veel leuker qua dictie enzo. Wat minder serieus en veel theater.
En met Tyler is het iets met zijn klank en intonatie dat hem eerder op een tekenfilmfiguur doet lijken dan een krachtige rockzanger. (dat laatste is ie natuurlijk wel. Kwaliteit buiten kijf maar niet mijn favoriete zanger)

avatar van vielip
4,5
geplaatst:
Maakt mij ook niet zoveel uit verder. Voor mijn part noemt iemand het 'kattengejank'. Daar ging het me ook niet om. Ik vind het gewoon leuk om te weten hoe anderen dat beleven of ervaren.

avatar van ricardo
3,5
geplaatst:
BlauweVla schreef:
"Get a Grip" is zeer zeker geen ballad album!
Hier op mu.me wel volgens mij, want hun best beoordeelde nummers op dat album zijn veruit die 5 bekende ballads.

avatar van ricardo
3,5
geplaatst:
vielip schreef:
Nee klopt. Dit is leuker om naar te luisteren vind ik. Iets anders; bij Tyler is het 'overdreven gekwijl' maar bij iemand als David Lee Roth is het geweldig. Althans, ik ben even zo vrij om die twee met elkaar te vergelijken. Beiden charismatisch tot in de bilnaad en een nogal typische manier van zingen. Toch?
Beiden geweldig, maar hangt van mijn stemming af waar ik op dat moment net zin in heb.

avatar van ricardo
3,5
geplaatst:
Edwynn schreef:
(quote)


Ik ken ze niet allemaal maar over het algemeen lukt het mij niet zo om ervan te genieten. Een aantal songs mag er wel zijn zoals Rag Doll hier. Toys In The Attic is wel oké. Classics Live is denk ik het leukste en die heb ik dan ook in de kast. Pump kocht ik vanwege Janie's Gotta Gun. Get A Grip heb ik ook nog al heb ik geen idee waarom.
Best grappig eigenlijk, want geen van die 3 albums heb ik in huis, en heb inmiddels 9 studioalbums, en van de 5 live albums die hier op mu.me staan allemaal op live classics na, en nog de verzamelaars Big Ones en Oh Yeah. De periode tot en met 1985 heeft veruit mijn voorkeur. Vanaf deze plaat bevalt mij op een paar nummers na hun muziek toch een stuk minder, te gelikt en te commercieel, al hangt dat wel af van mijn stemming op dat moment. Nine Lives vond ik op het ene moment niks aan, terwijl hij een dag later al beter beviel. Met big ones had ik eigenlijk wel hetzelfde.

avatar van BlauweVla
geplaatst:
ricardo schreef:
(quote)
Hier op mu.me wel volgens mij, want hun best beoordeelde nummers op dat album zijn veruit die 5 bekende ballads.

Ware het niet dat daarvan er maar twee echt ballads zijn

avatar van vielip
4,5
geplaatst:
ricardo schreef:
(quote)
Beiden geweldig, maar hangt van mijn stemming af waar ik op dat moment net zin in heb.


Uiteraard! Ik vind Led Zeppelin op z'n tijd ook erg lekker. Maar ik moet er wel voor in de stemming zijn. Voor Aerosmith ben ik doorgaans vaker in de stemming.

avatar van gigage
4,0
geplaatst:
Aerosmith was in Nederland helemaal niett zo'n populaire band ( 1 show in 1976) en leek, voor mij althans, al dood en begraven totdat de heren met Run DMC in 1986 de hiphop Walk this Way de hitparades inzongen. De daaropvolgende single Rag Dol kreeg nog wel wat airplay en het was eigenlijk al weer ten einde voor mijn gevoel. Permanent Vacation was dan ook niet in de albumlijsten terug te vinden. Pas na Love in an Elevator en pump kwam de band naar de Rijnhal. De overexposure aan clips begin jaren 90 leek het weer een tienertop40band en werd de band pas een main attraction op festivals in Europa maar ten tijde van permanent vacation was het best wel een ontdekking. Rag Dol doet me niet zoveel als losse track maar past mooi op het album. Voor mij is Aerosmith dan ook geen singles band maar een album band en heb die albums daarna trouw gekocht in het jaar van uitkomen.

avatar van ricardo
3,5
geplaatst:
vielip schreef:
(quote)


Uiteraard! Ik vind Led Zeppelin op z'n tijd ook erg lekker. Maar ik moet er wel voor in de stemming zijn. Voor Aerosmith ben ik doorgaans vaker in de stemming.
Led Zeppelin is wat zweveriger en daarom wat minder toegangkelijk dan Aerosmith, die wat toegangkelijker en meer catchy over komt, daarom is het denk ik wat makkelijker om een Aerosmith album op te leggen, tenminste zo beleef ik het. Sinds begin Maart speel ik eigenlijk alleen nog maar Aerosmith af, en het heeft mij echt te pakken gekregen de laatste tijd. Led Zep ken ik zo door en door, veel nummers heb ik ervan inmiddels vast in mijn hoofd zitten.

Gast
geplaatst: vandaag om 11:05 uur

geplaatst: vandaag om 11:05 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.