Aerosmith - Permanent Vacation (1987)

Met "Permanent Vacation" laat Aerosmith het vuige bluesrockgeluid achter zich en verschuift meer naar een mainstream (hard)rock sound. In mijn ogen niet per definitie slechter. Over het algemeen is het geluid wat voller en dynamischer dan op hun vroegere albums. Op de singles "Rag Doll" en "Dude (Looks Like a Lady)" zijn zelfs blazer te horen. Aerosmith klinkt hierdoor zo best funky. "Permanent Vacation" staat vol catchy liedjes met soms onweerstaanbare refreinen die je niet uit je hoofd krijgt. Niet alle songs zijn even sterk, en alleen "St. John" doet je nog een beetje denken aan de bluesinvloeden van Aerosmith. "Permanent Vacation" is een prima comeback, hoewel ik de met blues doordrenkte Aerosmith van weleer prefereer. Toch is dit een uiterst genietbaar album met een paar zeer sterke singles.

Ik was vroeger nogal een Aerosmith-freak.
Het eerste album dat ik van hen aanschaftte in 1987 was Permanent Vacation, omdat ik Rag Doll op MTV zag en ik het een geweldige swinger vond.
Kort daarna kocht ik heel hun oeuvre op CD.
Ik geef toe dat ik altijd een fan van swing was, dat ik dus niet met paardenkleppen op mijn hoofd rondloop en alleen maar appreciatie heb voor de 'Iron Maidens' van deze wereld.
Steven Tyler heeft trouwens ook een zwak voor swing, dat kun je in het oeuvre van Aerosmith trouwens goed terughoren, ook in de jaren 70. Dat komt omdat Tyler zijn vader muzikant was in een bigband dus werd het er met de paplepel ingegoten.

Hier en daar lees ik in enkele commentaren kritiek op het gebruik van blazers op rockalbums, ook op deze van Aerosmith. Ik begrijp de kritiek niet.
Is een saxofoon en trompet een instrument dat enkel en alleen in bepaalde genres gebruikt mag worden? Leg dat eens uit aan wijlen The King of Rock & Roll Elvis, of aan Little Richard, of aan Bruce Springsteen. Zo puriteins kan je toch nooit denken?

Waarom was Aerosmith voor Permanent Vacation zo weinig bekend in Nederland, Belgie en breder, Europa. Dat kan je lezen in het boek 'The Rise and Fall Of Aerosmith'.
De heren zaten in de jaren 70 op een zo verregaande drugstrip dat de platenfirma het als een groot risico beschouwde de heren overzees te laten touren. Ze zijn hier dus amper geraakt.

Het is dan ook frappant dat hun albums 'Toys in The Attic' en 'Rocks' nog steeds in de top 50 staan van best verkochte platen van de jaren 70.

Voor andere wist-je-datjes kan je mij altijd raadplegen!