Morrissey - Viva Hate (1988)

Late Night Maudlin Street
"Where the world's ugliest boy
became what you see
here I am - the ugliest man."
Wat een machtig nummer is dat toch.... bijna 8 minuten lang niet veel meer dan 2 akkoorden, maar wat een emotie en nostalgie spreekt eruit.

Viva Morrissey.

Als liefhebber van The Smiths moet me toch ook maar eens gaan verdiepen in het werk van Morrissey; ik ken wel enkele nummers, maar niet gehele albums. Deze moet ik echter eerst even 'opvissen'.

Deze mag je zeker niet missen!

Deze staat idd wel bekend als één van de besten van zijn 1e 10 jaar (of sowieso), ook hier op MuMe, samen met Vauxhall And I ; ik ben benieuwd.

Weet iemand trouwens over wie 'Little Man What Now?' gaat? Ik heb me dat vaak afgevraagd, denk namelijk dat het over een bekende persoon gaat.

Ik kende de song en was ook benieuwd; dit vond ik:

"There are contrasting theories of who the "little man" of the title is, with the two most common names mentions being Roger Tonge of Crossroads and Jack Wild who appeared as the Artful Dodger in the musical film, Oliver!, and later on ATV's Look Familiar."

Voor Nederlandse begrippen zou je dan bijv. kunnen denken aan Jaap van Maarlveld.
Ik hoor het al: "wtf is Jaap van Maarlveld"? Jaap was de hoofdpersoon in kinderserie Okkie Trooy bij de AVRO (eind jaren '60 toen de wereld nog in de R60-serie zat).

Ok, voor mij geen bekenden. Mooi liedje opgedragen aan deze persoon.

Wat betreft de bonustracks: Opvullers. Dat geldt toch zeker niet voor het nr. I've changed my plea to guilty, onbegrijpelijk waarom dat nr. nooit op een album heeft gestaan, had ook op viva hate gekund, denk ik.

Inderdaad een prachtig nummer, maar het stamt uit 1991, dus had nooit op de oorspronkelijke Viva Hate kunnen staan.

Ook al die andere bonus-tracks zijn van na 1988.

A reference to Morrissey's love of 60s kitchen-sink dramas, ATV was a popular television channel in the UK.
The title comes from a 1934 German film which was based on a book of the same name, by Hans Fallada.
The song itself is reputedly about Jack Wilde on ATV's "Look Familiar".

Van LASID, erg betrouwbare site als het gaat om Moz/Smiths-feitjes.

Everyday Is Like Sunday
Angel Angel Down We Go Together
Late Night Maudlin Street

Dit zijn echt mijn favorieten. Een van de beste Morrissey-tracks

Morrissey solo ken ik nog niet echt goed. Is het aanteraden als je The Smiths goed vind?

Ik vind van wel. The Smiths ietsje minder heilig maken dan ze zijn en je hebt een paar schitterende Morrissey solo-albums

Oké kan ik dan het best met deze beginnen of beter instappen met een andere plaat.

Dat blijft altijd een kwestie van smaak.
Misschien dat je wat aan dit topic hebt. Hier ze je bepaalde albums telkens wel hoog eindigen en zie je ook bepaalde albums veelvuldig ontbreken of onderaan staan in de lijstjes.

Bedankt!

Itt aERo zeg ik: gewoon met deze beginnen. Dit was zijn eerste soloalbum en wat mij betreft ook zijn beste. Uiteraard is dat een kwestie van smaak, maar het is natuurlijk ook gewoon leuk om te horen wat er nou als eerste kwam na The Smiths. En dan ook: knallers als Everyday Is Like Sunday, Suedehead, Late Night Maudlin Street, Bengali in Platforms en Break Up the Family kan en mag je gewoon niet missen, maar ook de kleine liedjes Angel Angel Down We Go Together en Little Man What Now? zijn prachtige kleine pareltjes. Er staan gewoon geen slechte nummers op en bij latere albums kon ik dat absoluut niet zeggen. Dit album is Morrissey op zijn best!

Daar zit wat in reptile (daarbij staat dit album ook in mijn top 3)

In je top 3 van Morrissey albums, bij mij in mijn top 10 allertijden.

Dat was me nog nooit opgevallen.
Overigens heb ik Everyday Is Like Sunday genoteerd als favoriete Morrissey liedje en die staat toch ook maar mooi op dit album.

Ik weet niet wat mijn favoriet is, maar dat hij op dit album staat is zeker. Late Night Maudlin Street vind ik bijv. ook een machtig nummer.

Oké ok weet genoeg ik begin met deze

"Where the worlds ugliest boy became what you see - here I am - the ugliest man"

En: "Me,without clothes, well a nation turns it's back and gags"

Zo zelfvernietigend als dat kan alleen Mozz zijn.

zeker weten mijn meest geliefde morrissey/ smiths lp/cd.
Van nummer 1 - Alsatian Cousin tot nummer 12 - Margaret on the Guillotine, die bonusnummers tellen niet mee,
zijn geweldig, onovertroffen, brilliant, fenomenaal en magistraal!
Magisch!
Ok, Queen is Dead is vrijwel gelijkwaardig...

Lastig hoor, met muziek..
Want sebadoh, en groundhogs, en steely dan, en neil young, en palace brothers, en doe maar en chat baker en de cure en joy division en och jee teveel mooie muziek....

Waarom deze plaat ook zo mooi is en klinkt is het gitaarspel van Vini Reilly, bij menig muziekliefhebber bekend als Durutti Column, luister bv 's naar zijn album LC.
Ben een groot Smiths liefhebber van het 1e uur, ben ook 1 van de weinigen die ze live zag in de Meervaart, toch toen die uitkwam was the Smiths al op de weg terug voordat ze uit elkaar gingen met Strangeways dus had ff wat minder interesse in the Mozz, wel op een teepje geknald. Later de schade ingehaald en heb de lp uiteindelijk in de Simply Vinyl versie op 180 gr vinyl wat een kristalhelder geluid oplevert.
Favo's Sunday, Suedehad, Margaret (nog even wachten Stephen, het is bijna zover), Maudlin street.
Prachtplaat.

Late Night Maudlin Street moet wel een van de mooiste nummers zijn die ik tot nu toe gehoord heb. Prachtige tekst: zeer emotioneel(in de goede zin van het woord), gebracht.

Al weer 23 jaar geleden dat ik deze LP kocht en hij heeft nog niets in schoonheid afgedaan. Hij ligt maar af en toe op de draaitafel maar als ik hem dan hoor ben ik steeds opnieuw verwonderd: zoveel moois op één abum. Dit had net zo goed zijn 'Best of' kunnen zijn als het gaat om solowerk. Wat een megagoedalbum is en blijft dit toch!

Zo, dat is er weer even uit. Bij de volgende draaibeurt zal ik er vast weer mee komen.

Inderdaad perfect gitaarspel.

Mja, deze "Viva hate" gaat toch gebukt onder een teveel aan rustige, monotoon kabbelende liedjes. Echt slecht wordt het alleen in The ordinary boys en Little man, maar ik tel ook maar een handvol hoogtepunten (de opener, de twee singles en met wat goede wil Late night Maudlin Street). Fraai en markant gitaarspel soms, dat wel, maar dat slaagt er amper in dit album van de broodnodige "punch" te voorzien.

Een maar half geslaagd album dus. Dat heb ik bij Morrissey wel vaker. Over z'n hele carrière bekeken heeft de man een indrukwekkend oeuvre nagelaten, maar helaas ook een heleboel gelijkmatig over z'n albums verspreide "ballast", wat maakt dat geen enkel album (op Vauxhall and I na misschien) Morrissey op z'n best laat horen.

Ja dit album vond ik ook destijds een beetje teleurstellend.

Maar Everyday is like sunday heb ik nog regelmatig in mijn gedachten. Vooral wanneer het zondag is. Toch heb ik hem volgens mij al 20 jaar niet meer gehoord. Toch knap eigenlijk.

Vandaag opnieuw uitgebracht, geremastered door Stephen Street, met Morrissey zelf als supervisor. Om onverklaarbare redenen heeft hij The Ordinary Boys eraf gehaald en vervangen door demo Treat Me Like a Human Being (geen onaardig nummer overigens).
De geluidskwaliteit is echter dermate verbeterd dat ik er toch blij mee ben.