Eagles - Live from the Forum MMXVIII (2020)

Ga ik zeker van het weekend in huis halen.
Ben benieuwd naar deze live plaat zonder Glenn.
Het album ontving reeds lovende kritieken.
Zal het ongetwijfeld een topplaat vinden, bevooroordeeld als ik ben inzake deze band

Heb de BR/CD al besteld. Nog even wachten. Iemand stuurde mij de MP3 al toe gisteren die inderdaad niet verkeerd klinkt. Gezien het feit dat de Melbourne DVD destijds een DTS track had van referentiekwaliteit ben ik vooral benieuwd naar het geluid van de DTS HD op de BR.

Met de tracklist is niets mis al zijn er wel veel overeenkomsten met de Melbourne DVD. Geen You Belong To The City dit keer (begrijpelijk) en even Lying Eyes en New Kid In Town beluisterd. Deacon hoeft zich zeker niet te schamen.

Zojuist op koptelefoon de DVD gekeken en ben onder de indruk.
Begint al met een geweldige uitvoering van Seven Bridges Road.
Ook blij met een nummer als Those Shoes eveneens mooi uitgevoerd.
Het geluid is fenomenaal en de band speelt fantastisch.
Nadeel vind ik wel dat de praatjes van de bandleden tussen de nummers wat geforceerd over komen maar dat kan natuurlijk aan mij liggen.
De show komt ook wat gladjes op mij over en is er ( zoals gebruikelijk ) weinig beweging op het podium.
Joe Walsh krijgt genoeg ruimte om te excelleren en hangt wat minder de pias uit dan op de DVD live in Melbourne.
Ondanks het gemis van Glenn Frey wordt dit prima opgevangen door zijn zoon & Vince Gill.
Muzikaal is dit gewoon weer van de buitencatagorie, volle mep dus!

Helemaal eens met bovenstaande, ben net als Frank bevooroordeeld, ik heb zo veel meegemaakt rond deze band, dat het met recht een deel van mijn leven is geworden.

In 96 voor het eerst gezien in de Kuip, samen met mijn toenmalige vrouw, in 2001, tijdens haar begrafenis nummers van Joe Walsh laten horen, later in 2001 , bij de show in Rotterdam , is mijn vader onwel geworden, werd door de EHBO naar binnen gebracht, en hij werd op de koffers in een ruimte gelegd, op deze koffers stond met koeieletters EAGLES, gelukkig is het toen goed afgelopen.

Later heb ik iedere show gezien, mijn huidige partner heeft , net als ik , deze band diep in haar hart gesloten.

De eerlijkheid gebied te zeggen dat er, ondanks de voortreffelijke geluidservaring, weinig nieuws onder de zon is . Voor mij hoeft dat niet, ik zou afgelopen augustus naar Londen gaan om de Hotel California toer te zien, we weten allemaal dat dat niet doorging. Dit is een toetje vooral ook omdat Vince Gill meedoet, voor mij een goede zanger die vooral in de countryhoek vele fans heeft.

De show in augustus is precies een jaar opgeschoven maar ik vrees met grote vreze dat dit ook niet doorgaat, we zullen zien, voorlopig kan ik met deze fenomenale geluidservaring op vinyl weer een poosje vooruit.

Ik ben het groot en deels met je eens. Mijn eerste reactie was: "Goh, was het geld op?" Maar na het beluisteren was dat gevoel weg. Mooie setlist en het klinkt gedreven genoeg. Ze staan bekend om hun goede live performance; weliswaar zonder al te veel improvisatie en dus wat statisch, maar toch. Knap is het zeker; heb ze meerdere keren live gezien. Ik weet niet of ik het fysiek aanschaf, maar het zal niet de laatste keer zijn dat ik er naar luister. 4* (voorlopig?)

Na Hotel California was het feitelijk down & out, alhoewel The Long Run toch nog de nodige speelbeurten op de draaitafel heeft gehad in de loop van de jaren, maar klonk dat album toch meer als een verzameling aardige tracks. Deze BRD/DVD-CD-set is eigenlijk een zoveeljarige update van de band of wat daar nog van over is. Natuurlijk kennen we al die nummers door en door en weet je wat je voorgeschoteld krijgt, maar blijft het toch nog steeds aangenaam tijdverdrijf om de inmiddels zeventigers aan het werk te zien. Sound & vision zijn meer dan dik in orde en bewijst deze BRD dat er nog steeds ruimte is voor concertregistraties.

Wat mij wel bevreemd is dat op How Long na ( is wel een nummer uit hun beginperiode ) het album Long Road Out Of Eden volslagen genegeerd wordt.
Hoewel de setlist prima is had ik het titelnummer en Waiting In The Weeds graag voorbij horen komen.
Beide nummers behoren mijns inziens tot hun beste werk.

Het was alweer even geleden dat ik me nog eens aan de Eagles had gewaagd. Ik las recent dat deze opnames zouden worden uitgebracht, en was toch wel benieuwd naar het geluid van de band anno 2018.

Ik ben positief verrast, en tegelijk realiseer ik me ook dat ik de band wat meer op mijn luisterlijst zou mogen plaatsen. Hotel California, Desperado, In the City, Tequila Sunrise, New Kid in Town.. stuk voor stuk klasse-songs. Ook de cover van Waits' Ol' 55 wordt erg gesmaakt hier, maar dat is op zich natuurlijk al een wereldnummer.

Ja, dit is een bijzonder fijne luisterervaring van ruim 2 uur. Af en toe wordt er wel wat (al dan niet sentimenteel) geluld, maar het loopt zeker de spuigaten niet uit en ach, soms mag dat toch wel 'ns zeker? Neen, dit is vooral een zeer consistente plaat, die een mooi overzicht biedt van de back catalogue van deze band.

4 sterren

Ik heb de bluray en het album. Joe Walsh is echt niet om aan te horen. Alsof hij een spierziekte heeft en geen controle over z'n kaak. Daarmee gaat de kwaliteit van het geheel enorm naar beneden. Als je het optreden op de bluray ziet dan is het net of je elke keer het medelijden van de gezichten van de andere bandleden kan aflezen wanneer Joe aan zang is. Ze moeten eigenlijk de Hell Freezes Over DVD remasteren en uitbrengen op Bluray en het daarbij laten.

Best goed live album waar ik wel kan van genieten... De zoon van Glen Frey is echt wel een aanwinst... hou wel van zijn stemgeluid...

Ik vergelijk het graag met Crosby, Stills & Nash die al sinds de jaren 80 de zelfde setlist hanteren met de populairste nummers en weinig variatie. Precies daarom ben ik groot liefhebber van Grateful Dead en Neil Young, altijd variatie en verrassingen.

Slecht is dit niet, maar 5* lijkt me schromelijk overdreven.

Erg goed livealbum. De band akkert door zo'n beetje het hele oeuvre heen. Nummers worden haast perfect uitgevoerd (zoals wel meer bij dit soort veteranen bands en artiesten) en wat opvalt is, dat de harmonie vocalen zo mooi zijn. Toch hoor je gelijk, dat het live is. Muzikaal zit het gewoon zeer gedegen in elkaar en de productie is ook erg fijn.

Erg dun geluid.
Wat heb ik lang uitgekeken, naar dit album en wat een enorme tegenvaller.
Muziek is wederom groots, maar geluid van zowel de cd’s én van de blu ray is echt beneden peil.
Cd’s; klinken erg compressed/dunnetjes.
Blu-ray; Mist totaal de volle energieke sound, zoals op de Hell freezes over dvd en de Farewel dvd en blu-ray.
Bovendien ontbreekt er center output !!!
Onbegrijpelijk, zo ontzettend jammer.
Hierdoor zal ik de cd’s en blu ray niet vaak gaan opzetten.

Apart, heb een heel andere ervaring.
Geluid op de CD wat mij betreft uitstekend, over Blu Ray kan ik geen oordeel geven.
Muziek is inderdaad geweldig!

Joe zingt inderdaad verschrikkelijk

Wat een heerlijke live plaat is dit, vooral de opname kwaliteit van het geluid is echt super! En de stem van Henley lijkt maar geen sleet op te komen, die klinkt als in zijn beste jaren. Deze bevalt mij een stuk beter nog dan Hell Freezes Over die wat gladder is. Deze rockt en swingt soms nog aardig, en dat voor een Henley en Walsh die hier ook al 70 waren. Ook de dvd vind ik super met een kraakhelder beeld. Mooie aanwinst om naast de live albums uit 1980, 1994 en Farewell Tour uit 2006 te leggen. Die uit 1980 vind ik nog net iets beter dan deze, maar dit vind ik wel een goede tweede!

Vraagje aan de vogelspotters hier (want ik ben duidelijk gene Eagles kenner, ander zou ik dit wel weten).

Dat eerdere concert dat begint met de woorden "We never broke up, we just took a 14-year vacation", en daarna, als ik de volgorde der dingen goed heb, gevolgd wordt door Hotel California (eerst alleen het ritme)..
Is dat ook als officiële audio uitgegeven? Of is dat een dvd?

Op de DVD volgt na de woorden van Glenn Frey “ We Never Broke Up” het nummer Hotel California.
Op de CD volgt na de woorden eerst het nummer Tequila Sunrise.
DVD heeft een andere nummervolgorde en is uitgebreider dan de CD.

Ah, zo zit dat dus. Wat een nepperij.
Bedankt voor het ophelderen! Maar dat is niet deze cd toch?

Nee, de CD die jij bedoelt is Hell Freezes Over uit 1994.
Alleen al de moeite waard voor de schitterende akoestische uitvoering van het beroemde Hotel, althans dat is mijn mening

Dankje, en nu je het zegt herken ik de hoes.